نظرات م.رفیعی

تصویر م.رفیعی م.رفیعی 12 شهر, 1398 معادله رسیدن به اوج خوشبختی

سلام- تشکر از نطر شما!
هدف دین و ائمه معصومین(علیهم السلام) ساختن جامعه آرمانی متکامل است. در راه رسیدن به این هدف می‌توانیم با ارتقاء و تعمیق افکار و بلند همتی در جامعه، افراد جامعه را برای رسیدن به قله‌های بلندتر آماده‌تر و مشتاق‌تر کنیم. این مسأله، وظیفه ما در قبال خود و جامعه‌مان و در راستای هدف دین است. پس باید در این مسیر، دین و طلایه‌داران آن را یاری کنیم. 
گرچه هدف پیامبران و ائمه اطهار هدایت ماست اما ما نیز باید با همت بلند و تلاش در این راستا به تحقق سریع‌تر و آسان‌تر این هدف کمک کنیم.

رای شما -
تصویر م.رفیعی م.رفیعی 02 مهر, 1397 گستره ی زیبایی های قرآن

زیبا و چشم نواز

رای شما +
تصویر م.رفیعی م.رفیعی 02 مهر, 1397 عصبانیت ممنوع!

عالی بود

تصویر م.رفیعی م.رفیعی 03 بهم, 1396 اخراج از بهشت آدم و تلاش برای بهشتی کردن آدمیان؟!

توجّه به نکات قرآنی ذیل، ضروری است:

  1. خداوند حضرت آدم و حوا را از بهشت بیرون نکرد؛ بلکه شیطان، با دشمنی اش آنها را از بهشت اخراج کرد. چنانکه قرآن کریم می فرماید: «پس شيطان هر دو را از آن بلغزانيد؛ و از آنچه در آن بودند ايشان را به درآورد.»[بقره/36]
  2. بهشت ابتدایی حضرت آدم و حوا، بهشت خُلد(دائمی و خارج نشدنی از آن) نبوده است در حالیکه پیامبران الهی همگی برای هدایت و رساندن انسانها به آن بهشت دائمی فرستاده شده اند؛ لذا شیطان، نیز از طریق همین "وسوسه رسیدن به بهشت دائمی" وارد شد. چنانکه قرآن کریم وسوسه شیطان را اینگونه بیان میفرماید: «پروردگارتان شما را از اين درخت منع نكرد، جز [براى‏] آنكه [مبادا] دو فرشته گرديد يا از [زمره‏] جاودانان شويد.»[أعراف/20]
  3. این دنیا با همه سختی هایش برای انسان، میدان نبرد انسان و شیطان است تا انسان، ضمن دشمنی با شیطان و غلبه بر وسوسه ها و قدرتهای او جواز بهشت ابدی را به دست آورد و این، در پرتو دینِ خدا و فرستادن پیامبران الهی محقق میشود. همانطور که قرآن کریم نیز در انتهای آیه 36 بقره به این مطلب اشاره میکند و میفرماید: «فرود آييد، شما دشمن همديگريد؛ و براى شما در زمين قرارگاه، و تا چندى برخوردارى خواهد بود.»[بقره/36]
تصویر م.رفیعی م.رفیعی 01 بهم, 1396 امکان انتساب بدیها به خدا

چند نکته قرآنی در پاسخ به شبهه ای که در ذهن دارید:

  1. تهمت زدن به خداوند(نسبت ناروا دادن به خدا)، چیزی را علیه خدا اثبات نمی کند، جز اینکه جرم بسیار بزرگی است. قرآن کریم هم در این باره می فرماید: «و كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بسته يا آيات او را تكذيب نموده؟ بى ترديد، ستمكاران رستگار نمى‏شوند.»[انعام/21]
  2. خداوند را نمی توان از راه مقایسه با مخلوقاتش شناخت. چرا که قرآن کریم می فرماید: «چيزى مانند او نيست‏.»[شوری/11] پس نمی توانیم خدا را که خالق همه ما همه موجودات است را در موقعیّت مشابه با خودمان قرار دهیم و نتیجه گیری کنیم!
  3. خداوند از هر عیبی پاک است و همه کارهای خداوند منطبق بر حکمت است. چنانکه می فرماید: «پروردگار آسمانها و زمين [و] پروردگار عرش، از آنچه وصف مى‏كنند منزّه است.»[زخرف/82]
  4. اگر کسی فکر می کند خداوند ظلمی روا داشته، این، ناشی از جهل او به حقایقی است که از دید او دور مانده است چرا که چگونه ممکن است خداوند در حق کسی که خودش او را خلق کرده است ظلم کند؟! لذا می فرماید: «خداوند هرگز نسبت به بندگان [خود] ستمگر نيست.»[آل عمران/182]

در مورد سزاوار پرستش بودن خداوند نیز توجه شما را به دو نکته از قرآن کریم جلب می کنم.

  1. خداوند نیازی به پرستش ندارد. چنانکه می‌فرماید: «اگر شما و هر كه در روى زمين است همگى كافر شويد، بى‏گمان، خدا بى‏نياز ستوده [صفات‏] است.»[ابراهیم/8]
  2. شایسته تر از خالق و پروردگار، کیست؟ چنانکه قرآن کریم از قول حضرت ابراهیم(علیه السلام) می‌فرماید: «خدا [ىِ من‏] خورشيد را از مشرق برمى‏آورد، تو آن را از مغرب برآور.» پس آن كس كه كفر ورزيده بود مبهوت ماند. و خداوند قوم ستمكار را هدايت نمى‏كند.[بقره/258]

صفحه‌ها

این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.