مطالب دوستان hosein1393

تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 30 مرد, 1398 مگر خدا عادل نیست، چرا بعضی‌ها را فقیر و بعضی‌ها را پول‌دار آفرید؟
با سلام خدمت شما. هیچ کدوم از این سوالات ربطی به بحثی که نوشتم نداره، بحث بالا اینه اگر کسی در خانواده فقیر به دنیا اومد، هی نیاد اعتراض کنه و کفر بگه و... باید راضی باشه و تلاش کنه این مسیر رو تغییر بده و ثروتمند بشه، مثلا خوب درس بخونه، یا حرفه خوبی پیدا کنه و... بحث این بود، این به دنیا اومدن در خانواده فقیر امتحان الهیه و ربطی به عدالت خدا نداره، خدا میخواد ببینه شما تو این وضعیت چیکار میکنی، آیا سراغ دزدی و خلاف های دیگه میری یا نه؟ همین. اما اینکه نوشتی فقیرا بچه دار نشن، این مطلب کاملا اشتباهه، گاهی گشایش و توسعه در رزق در گرو بچه است، گاهی بچه که میاد رزق و روزی خودش رو به همراه میاره، بچه مگه چقدر هزینه داره؟؟ پدر باید تلاش بیشتری بکنه، بچه نمک زندگیه. اما در مورد خارجی ها که پرسیدید که همه میرن جهنم، مفصل جوابش داده شده که اگر تو شرایطی هستن که اسلام و دین و ندای اسلام به گوششون رسیده، بله بر اساس اسلام و اینکه چرا ایمان نیاوردن باهاشون برخورد میشه، اما اگه توی شرایطی هستن که هیچ ندای اسلام به گوششون نرسیده و اطلاع چندانی از دین و از اسلام ندارن، اینجا خدا بر اساس همون دین خودشون و اونچه بلدن باهاشون رفتار میکنه. نکته بعدی که نوشتید اگه انسان توی محیطی هست که به تبع اونا گناه میکنه، این درست نیست، تو هر شرایطی انسان مختاره و میتونه تصمیم بگیره و عمل کنه، لذا تحت هیچ شرایطی انسان مجبور به انجام گناه نیست، خودش تصمیم می‌گیره؛ البته خداوند متعال عادله و همه شرایط رو در نظر می‌گیره، بدون شک با کسی که در این شرایط گناه کرده راحت تر برخورد می‌کنه و اگر توبه کنه به راحتی می‌بخشه و بیشتر تحویلش می‌گیره، تا کسی که در این شرایط نبوده و گناه کرده. در مورد سوال آخرتون هم عرض کنم؛ نه اینطوری نیست، خوش بودن در دنیا یا اذیت شدن در دنیا، ربطی به آخرت نداره، مهم در دنیا فقط رعایت دستورات خداست، خدا از ما دستوراتی خواسته واجباتی خواسته که انجام بدیم و گناهانی رو ترک کنیم، لذا اگر به این دستورات عمل کنیم در آخرت در آسایش و راحتی و در بهشت خواهیم بود، اما اگر نسبت به دستورات الهی کوتاهی کنیم و انجام ندیم یا گناهان رو انجام بدیم، در عذاب الهی و جهنم خواهیم یود. لذا مهم اینه که ثروت رو از کجا آوردیم و آیا از مال حلاله یا حرام، اگر حلال باشه، هیچ مشکلی نداره و حتی زندگی آنچنانی و اشرافی هم داشته باشیم مشکلی نداره و اگر دستورات خدا رو رعایت کنیم میریم بهشت، اسلام که با ثروت مشکل نداره. البته دستوراتی که ثروتمندان باید رعایت کنن خیلی بیشتر از فقراست، اونا باید خمس بدن، زکات بدن، به فقرا کمک کنن، حج برن، انفاق کنن و .... اما فقرا خیلی راحتن و با یه نماز و روزه کارشون تموم میشه و در روز قیامت حسابرسی خیلی آسون تری دارن، چون چیز زیادی ندارن حساب کتاب بشه. پس سعادت آخرت و بهشت تنها و تنها در گروه بندگی ما نسبت به خداست، اگر حرف خدا رو گوش بدیم تحت هر شرایطی سعادتمندیم و الا فقیر فقیر هم باشیم و دستورات خدا رو گوش ندیم میریم جهنم، لذا ثروت و فقر دنیا تاثیری توی آخرت نداره.
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 29 مرد, 1398 سالم ماندن بدن در قبر چه فایده دارد؟
عرض کردم حکمتش رو واقعا نمی‌دونیم؛ شاید برای اینکه فرقی باشه بین اونایی که خیلی مخلصن، با دیگران، شاید دلایل زیادی داشته باشه که ما نمی‌دونیم و باید امام معصومی باشه تا با علم تامش بیان کنه. اما بدون شک گویای مقام و منزلتی در نزد خدا هست و کرامت بزرگی برای اون شخص محسوب میشه، و آیا دلیل دیگری داره یا نه نمی‌دونیم. نکته دوم اینکه: ممکنه از بدن انسان مثلا هزار سلول هم کم یا زیاد بشه، اما بدن همون بدنیه که توی خاک گذاشته شده، لذا اشکالی نداره بدنی که از قبر میاد بیرون، یه قسمت کوچکی از بدنش هم دقیقا همون نباشه، این بدن جدید عرفا همون بدن محسوب میشه. لذا تناقضی نیست، اگر غالب بدن، همون بدن قبلی باشه که مشکلی نیست. حتی برخی از علمای شیعه قایل شدن به اجزای اصلیه، یعنی گفتن هر بدن چندین و چند جزء اصلی داره و بقیه فرعی هستند و در طول عمر انسان بارها تغییر میکنه، اما آدم همون آدمه؛ لذا انسانی هم که از دنیا میره، اون اجزای فرعیه از تجزیه میشن و به خاک برمیگردن و ممکنه وارد بدن کسی دیگه بشن یا حیوانی، اما روز قیامت خدا اجزای اصلی رو میاره و اجزای فرعیه‌ای که لازم داره رو از خاک دوباره براش جمع میکنه، لذا همون بدن قبلی محسوب میشه، البته اینم یک نظره ها. اما شاید خدا نمی‌خواد اولیای خاص خودش، همین مقدار هم از بدنشون تغییر کنه.
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 27 مرد, 1398 سالم ماندن بدن در قبر چه فایده دارد؟
با سلام خدمت شما. اینکه نوشتید خدا در روز قیامت مجددا بدنی رو خلق میکنه، این یک نظره و مخالف روایات ماست، لذا مورد قبول نیست، در برخی روایات اومده خداوند متعال همین بدن رو مجددا جمع میکنه، نه اینکه بدن دیگری بیافرینه، تعبیری که توی روایات بکار رفته اینه: اگر آجر رو بشکنی و از هم متلاشی کنی و دوباره اون قطعاتش رو بریزی توی آب و آجر بشه؛ لذا طبق این بیان ذرات بدن خود ما هستن که جاهای مختلف پراکنده شدن و خدا در روز قیامت این ذرات رو دوباره جمع میکنه و روح دوباره بهش تعلق میگیره. بر این اساس کسانیکه بدنشون پوسیده نمیشه یه کرامتی براشون محسوب میشه و نشون دهنده اینه که از مقام و منزلت خاصی در نزد خدا برخوردارن؛ و این موارد هم در طول تاریخ حدودا 1400 ساله اسلامی زیاد پیدا شده، قبر برخی از بزرگان دین مثل شیخ صدوق، مثل سلمان فارسی، مثل حر ریاحی، برخی امام زادگان و... پیدا شده و باز شده و دیده شده که بدنشون کاملا سالم هست و چیزی تغییر نکرده و هیچ پوسیدگی نداره، لذا این نشانه کرامت و بزرگی و قرب و منزلت اوناست. از طرفی دیگه این بدن متلاشی نشده که ذراتش جایی دیگه پراکنده بشن و... این بدن دست نخورده هستش و روز قیامت از قبر بیرون میاد و روح بهش تعلق میگیره؛ واقعا حکمت اصلی اینکه بدن از بین نمیره رو نمیدونیم، شاید علت این کار اینه که این بدن هم به تبع روح اونقدر عزیزه در نزد خدا، که اجازه نمیده حتی یه ذرش ازش جایی دیگه بره و گم بشه و مثلا وارد بدن کسی دیگه یا حیوانی بشه و ... بر این اساس کسی که چنین توفیقی داره، خیلی عالیه و نشون دهنده بزرگی اون شخص هستش.
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 27 مرد, 1398 ایست زمان
دوست عزیز. قبلا عرض کردم این کار شدنی نیست، نه اینکه شدنی باشه و خدا قدرت نداشته باشه؛ ببین حرکت به عقب امکان نداره و شدنی نیست؛ مثلا نطفه انسان حرکت می‌کنه و به علقه و سپس به جنین تبدیل میشه، سپس تمام اعضای بدن کامل میشن و از شکم مادر بیرون میاد؛ اینجا رشد و تکامل انجام شده، این مکان نداره که انسان دوباره بچه بشه، سپس جنین بشه و سپس علقه بشه و نطفه؛ چنین چیزی امکان عقلی نداره، چون حرکت به عقبه، انسانی که رشد کرده امکان برگشت به عقب نداره. لذا خواهشا این فکر رو از سرتون بیرون کنید، این تخیلی بیشتر نیست، امکان بازگشت به عقب وجود نداره.
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 26 مرد, 1398 مگر خدا عادل نیست، چرا بعضی‌ها را فقیر و بعضی‌ها را پول‌دار آفرید؟
با سلام خدمت شما. ما چیزی به عنوان جبر زمانه نداریم، انسان در تمام حالات اختیار داره میتونه کار خوب انجام بده میتونه کار بد انجام بده، شاید منظورتون اینه که مثلا طرف خیلی فقیره بره دزدی کنه، یا خدای ناکرده زنی بره و تن فروشی کنه و پول در بیاره؛ این حرفها اصلا درست نیست، چرا که اولا: خدا راه های زیادی برای کسب درآمد قرار داده چرا این شخص میاد و راه گناه رو انتخاب میکنه، خوب بره کار کنه، کارگری کنه، اون خانم بره جایی مشغول بشه، این همه کارهای حلال هست، لذا اینها بهانه است و خدا هرگز از آدم فقیر هم نمی‌گذره که گناه کرده باشه، چون گناه گناهه، هیچ وقت حلال و جایز نمیشه. لذا ما همیشه اختیار داریم فقیر باشیم یا ثروتمند، در هر حال خودمون هستیم که تصمیم می‌گیریم و خدا هم بر اساس همون تصمیم و کاری که انجام دادیم از ما بازخواست میکنه. ثانیا: این همه آدم فقیر داریم که با فقر خودشون می‌سازن و هرگز دامن خودشون رو آلوده به گناه نمی‌کنن، هرگز حتی یک ریال دزدی نمی‌کنن، لذا اگر این شخص بگه خدایا من فقیر بودم و این گناه رو کردم، خدا روز قیامت هزار نفر رو بهش نشون میده که از او بدتر بودن و هیچ گناهی نکردن، لذا این حرف‌ها باطله و وسوسه شیطانه که جبر زمانه منو مجبو کرد که فلان گناه رو انجام بدم، نه خودم بودم تصمیم گرفتم و گناه کردم، لذا در آخرت باید عذابش رو هم ببینم. تنها چیزی که اینجا میشه گفت اینه که خدا چون عادله اون چیزایی که از ثروتمندا میخاد از فقرا نمیخاد، مثلا ثروتمندا علاوه بر اینکه باید گناهان رو ترک کنند، باید خمس، زکات، حج، کمک به فقرا و هزار چیز دیگه انجام بدن، اما فقرا اینا رو ندارن، اصلا اگر یه کم تحمل کنن و وارد گناه نشن، روز قیامت مثل برق و باد وارد بهشت میشن، چون چیز زیادی برای حساب و کتاب ندارن، اما ثروتمند باید تمام اموالش مورد حساب و کتاب قرار بگیره که از کجا آورده و کجا مصرف کرده و... . بنابراین هر کسی مسئول اعمال و رفتار خودشه و گناه، گناهه؛ هیچ چیزی ما رو مجبور به گناه نمی‌کنه، بله اگر اومدن و دست منو بستن، دهن منو باز کردن، توی دهنم شراب ریختن و بدون اختیار رفت پایین، بله این جبره و دست خودم نبوده و اصلا گناهی نکردم؛ اما اگر خودم رفتم و خوردم که دیگه بهش جبر نمیگن و لو اینکه تو محیطی بودم که همه شراب خور بودن، باز خودم با اختیار و دست و پای خودم رفتم و این کار رو کردم. پس همه چیه تقصیر خودمه نه محیط و اجتماع و خانواده و ... .
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 20 مرد, 1398 زندگی جاویدان
ببین دوست عزیز منظورت از قدرت بیشتر یا ظلم بیشتر مشخص نیست. خدا به انسان قدرت، فکر، خلاقیت و آزادی در عمل داده تا هر کاری خواست انجام بده و در زندگی آخرت نیز بر اساس همون عمل‌کردی که داشته مواخذه بشه و پاداش داده بشه یا عذاب بشه. بنابراین انسان در حد انسانیت خودش هر کاری و هر ظلمی بخواد انجام میده، لذا منظورت از ظلم بیشتر مشخص نیست، اروپاییان و آمریکاییان به سرزمین آفریقا حمله می‌کنند زنان و مردان آن سرزمین رو به بردگی می‌گیرن و به دیار خودون می‌برن و تا سر حد مرگ ازشون کار می‌کشن و برای خنده و بازی اونا رو میکشن و لذت می‌برن. در جنگ جهانی میلیون ها آدم کشته میشه، با یک بمب اتمی، چند شهر از کشور ژاپن به طور کامل نابود میشن و حتی زن و بچه و پیرمردان و حتی گیاهان آن سرزمین نابود میشن و یکجا حدود 200 هزار نفر پودر شده و حتی جسدی از اونا باقی نمی‌مونه. ظلم از اینا بالاتر چی می‌تونه باشه. کشورهای اروپایی تمام ثروت و منابع کشورهای جهان سوم مثل هند و پاکستان و ... رو غارت کردن و برای خودشون زندگی عالی و اشرافی ساختن، یعنی خون مردم رو می‌مکند و زندگی خودشون رو ترقی میدن. ظلم از این بالاتر. لذا وقتی به تاریخ نگاه می‌کنیم انواع ظلم و ستم رو می‌بینیم، این‌ها همش به خاطر اون آزادی و اختیاریست که خدا به انسان داده و از او خواسه راه درست رو انتخاب کنه. دیگه بیشتر از این هم میشه؟
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 20 مرد, 1398 زندگی جاویدان
نه دوست عزیز حضرت خضر توی دنیا عمری جاودانه نداره، حضرت خضر با جمیع انبیا بوده و معلوم نیست تا کی زنده خواهد بود، اما بدون شک قبل از قیامت می‌میره و دوباره زنده میشه تا در روز قیامت حساب و کتاب بشه و به بهشت تشریف ببرن. اگر از عمر حضرت آدم تا به حال حساب کنیم، حدود 15 هزار سال می‌گذره، اما عمر زمین بیش از 4 میلیار سال تخمین زده شده، لذا حضرت خضر هم عمر جاودانه تو دنیا نداره و مثل بقیه خواهد مرد. 
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 20 مرد, 1398 هدف خداوند متعال از خلقت انسان چه بود؟
با سلام خدمت شما. اگر منظورتون وحدت وجوده، یعنی در عالم خارج همه چیز خداست و همه اشیا خدا هستن و خدا همه اشیا، این حرف رو برخی از عرفا زدن و معلومه که باطله؛ اونا میگن در خارج یه وجود بیشتر نداریم و اون خداست و تمام اشیا و تمام چیزهایی که در اطراف خودمون می‌بینیم و حتی خود انسان، همگی جزئی از همون وجود هستیم و وجود منحصر در خداست. این حرف خیلی مزخرفه و باطله، اصلا خدا رو مادی دیدن و شان اون رو خیلی پایین آوردن. اما اگر منظور این باشه که تمام موجودات هر کمالی که دارن از خداست و خدا بر همه چیز و همه کس احاطه داره، و همه اشیا به ذاتش قائم هستن و او قیوم مطلقه، این حرف درستیه. خدا همه چیزه، یعنی هر کس در عالم خلقت، هر کمالی داره از آن خداست و خدا بالاتر از اون رو داره، یعنی خدا خالق و هستی بخش تمام اشیا و موجودات و مخلوقاته. اینکه همه چیز هم خداست، اگر به این معنا باشه که همه اشیا به اندازه خودشون و کمالاتشون خدا رو نشون میدن، اینم حرف خوبیه، یعنی او بزرگ تر و بالاتر از همه چیزه، اما همه اشیا به انداره خودشون و وجودشون، خدا رو نشون میدن و  دلیلی بر وجود خدا هستن، این حرف درسته، مثلا شما یه آینه کوچیک رو روبروی یه کوه بزرگ بگیر، این آیه تنها قسمتی از وجود کوه رو نشون میده نه همه کوه رو، تمام اشیا و موجودات عالم نیز به اندازه خودشون خدا رو نشون میدن و دقیقا مثل همون آینه خدا رو منعکس میکنن، نه اینکه واقعا خدا باشن، پس این جمله که همه چیز خداست، اگر به معنای آیه و نشانه و دلالت باشه حرف درست و خوبی است، اما اگر به معنای جزئیت و وجودی باشه که هر شی‌ای در خارج، قسمتی از خداست، نه این غلطه و شرکه و انسان از دایره توحید خازج می‌کنه.
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 20 مرد, 1398 هدف خداوند متعال از خلقت انسان چه بود؟
با سلام خدمت شما. ببین دوست عزیز این بحث به صورت مفصل در کتب کلامی اومده و علمای علم کلام مفصل از زمان های گذشته تا کنون در این رابطه صحبت کردن؛ لذا شبهه مطرح و پاسخ داده شده. اینکه می‌فرمایید خدا بزرگ تر از اونه که هدف داشته باشه، در واقع پایین آوردن خداست، نه بالا بردن او؛ چرا که هیچ عاقلی کار لغو و بیهوده انجام نمیده، اگر بگید خدا هدفی از خلقت نداره، دقیقا به این معناست که هدفی نداره و لغو بیهوده است. خدایی که جامع جمیع کمالاته چطور ممکنه کاری بیهوده و لغو انجام بده و هیچ هدفی از خلقت آسمان و زمین و انسان و ملائکه نداشته باشه، این تصور از خدا خیلی تصوره غلطیه. شیعه میگه کار بیهوده و لغو انجام دادن قبیحه و خداوند متعال که جامع همه کمالاته و هیچ عیب و نقص و نیازی در او نیست، هرگز عمل قبیحی انجام نمیده، چرا که لازمه ذات پاک و متعالی او، اینه که ازش فقط خوبی و بزرگی و کمال صادر بشه نه قبح و بدی؛ لذا هیچ قبیحی از خدا صادر نمیشه، یکی از کارهای قبیح هم همینه که کاری رو لغو و بیهوده و بدون هدف انجام بده، لذا ما میگیم چون خدا بزرگ تر از اونه که کار بیهوده انجام بده، پس باید از خلقت مخلوقات خودش هدف داشته باشه.  قرآن هم آیات زیادی در این زمینه داره، بارها فرموده ما آسمان و زمین و آنچه در آن دو هستش رو بیهوده و هیچ و پوچ نیافریدیم، یعنی بدونید از خلقت اونا هدفی داریم، و این یعنی همون حرف شیعه. لذتی که درباره خدا گفته میشه با لذتی که ما انسان‌ها می‌بریم فرق داره، لذت خدا عقلیه نه جسمی، شما گاهی از اینکه دارای کمالی هستی، مثل علم و سواد یا مساله علمی رو حل کردی یه لذت می‌بری و خوشحال میشی، این لذت رو میگن لذت عقلی؛ خداوند متعال وقتی به خودش نگاه میکنه که کمال مطلقه و هیچ عیب و نقصی نداره و هیچ خللی در او راه نداره و ... از داشتن ازاین کمالات لذت میبره، شاید این آیه از قرآن که خدا به خودش آفرین و «بارک الله» میگه هم به همین معنا باشه: « فَتَبارَکَ اللَّهُ أَحسَنُ الخالِقينَ-مؤمنون»(مومنون/14) در کتب کلامی هم گفته شده خوشحالی خدا به معنای پاداشه و ناراحتی خدا به معنای عذابه، لذا خوشحالی و ناراحتی به معنای تغییر حالت در خدا راه نداره، اما لذت بردن از خود، به معنای تغییر حالت نیست، به معنای رضایت از خوده، یعنی خداوند متعال چون در خودش هیچ عیبی نمی‌بینه، همیشه از خودش راضیه و خودش رو دوست داره.  نکته دوم اینکه: درسته که کنه ذات ربوبی خارج درک و فهم بشره، اما خداوند متعال رو در مقام اسما و صفات می‌توان شناخت و باید شناخت، نمیشه گفت انسان هیچ شناختی از خدا پیدا نمی‌کنه، او چیز مبهم و نامفهومیه؛ نه، این درست نیست، باید اوصاف سلبی و ثبوتی خدا رو شناخت و تمام نواقص و کمبودها رو از اونا جدا کرد. مثلا عقل میگه بدون شک خدا داری علم و قدرت و حیات هستش، این علم قدرت هم باید بی‌نهایت باشند و متناسب با ذات ربوبی او، هر گونه کمبود و نقصی باید از ذات او مبری بشه، یا اینکه عقل میگه خدا بناید جسم داشته باشه، خدا نباید خواب و خوراک و تولید  مثل و ... داشته باشه، این‌ها صفات سلبیه که از خدا دفع میشه. پس انسان به اندازه درک وفهم خودش می‌تونه مقام اسما و صفات الهی رو درک کنه، اما کنه ذات ربوبی مجهول مطلقه و احدی از اون اطلاع نداره، حتی پیامبران الهی، حتی ائمه اطهار.
تصویر محمد فرضی پوریان محمد فرضی پوریان 20 مرد, 1398 هدف خداوند متعال از خلقت انسان چه بود؟
با سلام خدمت شما. اینکه چیزی برای ما سود و ضرری نداشته باشه و انجام بدیم، خیلی عادیه و در زندگی ما هم جریان داره، چون فضل و بخشش هست و نوعی کمال محسوب میشه، لذا انسان از انجامش لذت میبره، مثلا معلمی که در شهری دور افتاده بدون حقوق و مزایا روزی چند ساعت وقت میذاره و به بچه ها تعلیم میده، یا دکتری که بدون گرفتن حق الزحمه، بیمار خودش رو تنها به خاطر ترحم به او مداوا میکنه، این تعلیم و مداوا هیچ سودی به حال خود او نداره، به خاطر فیض و بخشش و حس کمال طلبی انجام میده. در مورد خداوند متعال هم همینه، خدا به خاطر اینکه ببخشه و رحم و کنه و مغفرت خودش رو به اجرا در بیاره، انسانی رو خلق کرده که به او ترحم کنه و اون رو کمک کنه، رشدش بده، تعالی ببخشه، و همه این کارا هیچ سودی برای خودش نداره. این موارد اصلا مثل یه فیلم سینمایی یا تئاتر نیست، وجودی و حقیقیه، خدا انسان رو خلق کرده که با اختیار خودش مسیر هدایت و رشد و تعالی رو طی کنه و خدا هم در این مسیر بهش کمک کنه، این هدف، هدف متعالی است، خدا میخواد انسان در سایه اختیار خودش رشد کنه و از ملائکه بالاتر بره. پیامبران و جانشینان اونا و امامان رو هم برای کمک به این انسان آفرید که راه درست رو به انسان نشون بدن و خودون هم به شریعت الهی عمل کنن و الگوی زندگی ما باشن، به همین خاطره که در کتب کلامی گفته شده هدف دو جوره گاهی هدف به خود فاعل بر میگرده و گاهی به فعل؛ اگر به فاعل برگرده یعنی سود و ضرری برای فاعل داشته باشه، حتما اون فاعل ناقص بوده و میخواد با این حرکت نقصش رو جبران کنه، اما اگر هدف به فعل برگرده، یعنی فاعل کامله و نیازی به فعل نداره، اما حرکتی انجام داده تا فعلش که محلوقاتش هم هستن به جایی برسن؛ خدا هم از نوع دومه، خدا خودش کامله و هیچ نقص و نیازی به کسی یا چیزی نداره، لذا از خلقت انسان و آسمان و زمین و ملائکه و ... هیچ هدفی برای خودش نداره، اما سودش به خود انسان و دیگر مخلوقات میرسه، لذا هدفش اینه که به مخلوقاتش رحم کنه و فیض برسونه.

صفحه‌ها

این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.