چرا همه حوادث گذشته، در قرآن نیامده است؟

12:22 - 1395/07/27

- برخی این پرسش را مطرح می‌کنند که چرا تمام واقعه‌ها و حوادث گذشته در قرآن ذکر نشده است؟ گویا آنها هدف قرآن را کتابی تاریخی دانسته‌اند. وقتی قرآن کتاب هدایت است؛ می‌بایست مطالب مهم سعادت آفرین و هدایت بخش را ذکر کند.

قرآن کریم

یکی از سؤالاتی که برخی از دانش‌آموزان می‌پرسند و ذهن آنها را به خود مشغول کرده، این است که چرا تمام اتفاقات و حوادث گذشته در قرآن نیامده است؟ چرا تنها به برخی از رویدادها در قرآن اشاره شده و دیگر رخ‌دادها مورد اشاره واقع نشده است؟

اینگونه پرسش‌ها ناشی از شناخت نادرست و تعریف ناصحیح از قرآن است. انسان قبل از مواجهه با یک اثر و خُرده‌گیری علیه آن باید ابتدا تعریف و شناخت درستی نسبت به آن اثر داشته باشد و اگر طبق آن تعریف، کاستی‌ای مشاهده کرد، آنگاه ایراد بگیرد. مثلاً کسی کتابی نگاشته در موضوع زندگینامه عرفای اسلامی و فردی با بررسی کتاب او بگوید که چرا در این کتاب از زندگی سلاطین و پادشاهان سخن نگفته‌اند؟! مطمئناً چنین ایرادی وارد نیست. زیرا موضوع کتاب تنها زندگینامه عرفاء اسلامی بوده نه دیگران.

قرآن نیز کتاب هدایت است. کتابی که خود را اینگونه معرفی می‌کند: « إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا [اسراء/۹] قطعا اين قرآن به [آيينى] كه خود پايدارتر است راه مى ‏نمايد و به آن مؤمنانى كه كارهاى شايسته مى كنند مژده مى‏ دهد كه پاداشى بزرگ برايشان خواهد بود.» البته برای رسیدن به این هدف، قرآن کریم مطالب گوناگونی را نیز بیان کرده‌است، مانند: اشاره به وقایع تاریخی، قصص انبیاء و حکایات دیگر، اندیشه توحیدی و دعوت به ایمان و اسلام، نهی از شرک و نفاق، شناخت عالم غیب و معاد، بیان احکام فقهی و اخلاقی، بیان چگونگی آفرینش و خلقت و...[۱] امّا هیچکدام از این مطالب را به طور کامل بیان نکرده است. در آن صورت قرآن تبدیل به یک کتاب دائره‌المعارف چندین جلدی می‌شد! کتابی که از هدف خود فرسنگ‌ها فاصله می‌گرفت. در این آیه همچنانکه می‌بینیم، خداوند فرموده: « إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ [اسراء/۹] قطعاً اين قرآن به [آيينى] كه خود پايدارتر است راه مى ‏نمايد.» و این یعنی برای هدایت می‌شد مطلب گوناگون و مختلفی مطرح شود، ولی خداوند بهترین مطلبی را که به زیباترین صورت هدایت را ایجاد می‌کند؛ ذکر کرده است. در آیه شریفه "أَقوَم" آمده و این کلمه بیان کننده برتری مطالب قرآن نسبت به دیگر مطالب است.

شناخت قرآنیِ قرآن
برای شناخت صحیح قرآن و دستیابی به تعریف درست قرآن می‌بایست از خود قرآن کمک گرفت؛ چرا که تنها قرآن است که به حقیقت خود آگاهی دارد و می‌تواند دیگران را از آن آگاه کنند.
قرآن کریم خود را کتابی الهی معرفی می‌کند که از جانب خداوندی حکیم نازل شده است: « تَنْزیلُ الْکِتابِ مِن اللهِ الْعَزیزِ الْحَکیم [زمر/ ۱ و جاثیه/ ۲ و احقاف/ ۲] این کتابی است که از سوی خداوند عزیز و حکیم نازل شده است.» و وقتی نزول قرآن از پیشگاه یک حکیم باشد، یعنی قرآن کتابی حکیمانه و نسخه‌ای برای هدایت است. مطلبی که خود قرآن نیز آن را بیان کرده و در ابتدا به آیه آن اشاره شد.
قرآن کتابی ایمان آفرین است. کتابی که هرگاه مؤمنان آن را می‌خوانند از آن توشه‌ای برای افزایش ایمان خود برمی‌چینند. « وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَانًا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ [توبه/۱۲۴] و چون سوره‏ اى نازل شود از ميان آنان كسى است كه مى‏ گويد اين [سوره] ايمان كدام يك از شما را افزود اما كسانى كه ايمان آورده‏ اند بر ايمانشان مى‏ افزايد و آنان شادمانى مى كنند.»

قرآن کتابی آسمانی و مفسر آن
قرآن کتابی است که هیچ کس به جز خدا نمی‌توانست مانند آن را بیان کند و خداوند به پیامبر دستور داده تا این حقیقت را برای تمام بشریت بازگو کند: «قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَن یَأْتُواْ بِمِثْلِ هَـذَا الْقُرْآنِ لاَ یَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا[اسراء/۸۹]اى پیامبر اسلام به آن ها بگو اگر تمام انسان ها و پریان اجتماع و اتفاق کنند تا همانند این قرآن را بیاورند قادر نخواهند بود هر چند یکدیگر را کمک کنند.»
به علاوه آنکه قرآن کتابی است که به پیامبراکرم، آخرین پیامبر الهی، حضرت محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نازل شده تا به وسیله آن مسلمانان را انذار و بیم دهد و آنها را به سوی حقیقت و یکتاپرستی هدایت کند: « وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَیكَ الْكِتَابَ إِلَّا لِتُبَینَ لَهُمُ الَّذِی اخْتَلَفُوا فِیهِ وَ هُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ یؤْمِنُون [نحل/۶۴] ما قرآن را بر تو نازل نکردیم مگر برای اینکه آنچه را در آن اختلاف دارند، برای آنها روشن کنی؛ و (این قرآن) مایه هدایت و رحمت است برای قومی که ایمان می‌آورند!» طبق این آیه شریفه قرآن کتابی است که نیاز به تبیین و تفسیر دارد و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) چنین وظیفه‌ای برعهده دارد.
بعد از پیامبر اسلام نیز وظیفه تفسیر قرآن بر عهده جانشینان راستین او، ائمه (علیهم‌السلام) است و ما برای هدایت و سعادت باید به هر دو متمسک شویم: قرآن و اهل بیت. که این سفارش پیامبر اکرم (صلی‌‎الله‌علیه‌وآله) است که فرمودند: «إِنِّی تَارِک فِیکمْ أَمْرَینِ إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا- کتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَهْلَ بَیتِی عِتْرَتِی: من در میان شما دو چیز باقی می‌گذارم که اگر آنها را دستاویز قرار دهید، هرگز گمراه نخواهید شد: کتاب خدا و عترتم که اهل بیتم هستند. [۲]»

کلام آخر
قرآن خود را کتاب هدایت معرفی کرده، کتابی برای خروج از تاریکی و ظلمت و ورود به دریای نور و روشنایی؛ وقتی کتابی چنین هدفی دارد، می‌بایست مطالبی مطابق هدف خود بیان کند نه هر مطلبی را و اگر کسی انتظار داشته باشد در قرآن تمام مطالب تاریخی بیاید نشان از درک ناصحیح او از قرآن است. البته که قرآن برای برپایی هدف خویش نیاز به مفسرانی دارد که مطالب تفسیری آن را بیان کند و پیامبر و اهل بیت او (علیهم‌السلام) چنین وظیفه‌ای را برعهده دارند و پاسخگوی سؤالات احتمالی مردم خواهند بود.

پی‌نوشت
[۱] . خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ج۲، ص۱۶۳۲.
[۲] . کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۲۹۴.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.