قرآن ومساله عید وشادی

16:31 - 1391/12/05
تفریح وشادی سالم بر اساس حدود الهی، امری پسندیده است .وچون شادی ونشاط وعیدمورد نیاز بشر بوده است، ادیان الهی نیز به این امر توجه داشته اند.
گل

(قالَ عیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عیداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آیَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقینَ)
عیسى بن مریم عرض كرد: «خداوندا! پروردگارا! از آسمان مائده‏اى بر ما بفرست! تا براى اول و آخر ما، عیدى باشد، و نشانه‏اى از تو و به ما روزى ده! تو بهترین روزى دهندگانى(مائدة/ 114).

بدون شک انسان موجودی است که نیاز به شادی ونشاط وتفریح سالم دارد؛ وکسی پیدا نمی شود که از شاد بودن متنفر باشد.لذا می بینیم که غالب مردم، همیشه در زندگی خود، برای شادی وتفریح های سالم و... ،برنامه هایی خاص را در نظر می گیرند.که علاوه بررفع خستگی های کاری وروزمره ، توانسته باشند با روحیه ایی شاد وبا نشاط ،به کارهایی خود رسیدگی کنند.

البته این نکته فراموش نشود که، تفریح ها وشادی های ما،نباید از چار چوب  و حدود وخط قرمزهای موازین الهی تجاوز کند وخدایی ناکرده، منجر به فساد وگناه شود.

 عید به معنای بازگشت وتکرار است ، و در آیین اسلام، از آن جهت بعضی روزها را عید نامیده اند، که انسان توانسته ،اعمالش را بر اساس حدود الهی ودر سایه اطاعت الهی، انجام بدهد.ولذا می بینیم امام علی علیه السلام در وصف عید، می فرمایند: ( كُلَّ یَوْمٍ لَا یَعْصِی اللَّهَ فِیهِ فَهُوَ عِیدٌ.)روزی که در آن معصیت خدا نشود، آن روز عید است.( نهج البلاغة صبحی صالح/ص852)

با توجه به آیه محل بحث؛ معلوم می شود که دین مبین اسلام وسایر ادیان الهی ، به این امر توجه داشته وروزهایی را برای مردم ، روز شادی و عید قرار داده اند .(مثل عید قربان یا عید فطر یا عید غدیر خم و...)

در آیه شریفه نیز بعد از اینکه حواریون، از حضرت عیسی علیه السلام، تقاضای مائده آسمانی کردند، حضرت هم از خدای سبحان در خواست می کند که خدایا بر ما مائده آسمانی نازل بفرما ؛ که هم نشانه ومعجزه ایی از سوی تو باشد وهم اینکه این روز ، برای ما وآیندگان ما ، روز عید باشد.

 واینکه حضرت می فرماید:  (لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا)، به خاطر این است که چون عید گرفتن داراى آثار حسنه‏اى مثل؛ وحدت كلمه ، تجدید حیات ملى ،مسرت دلهاى مردم و اعلان دین است که با فرارسیدن هرعید، آن آثار نیز مترتب می شود.

بنابراین  وقتی خداوند متعال،جریان نزول مائده آسمانی را، مانند بسیارى از وقایع و سرگذشتهاى پیامبران، بررسول گرامى اسلام یادآورى می نماید، معلوم می شود که عید قرار دادن این روز، برای حضرت عیسی علیه السلام وپیروانش، یک سند افتخاراست که برای دیگران باقی مانده است .

نکته: وقتی که قرآن کریم ،روز نزول مائده آسمانی را برای پیروان مسیح علیه السلام، روز سروروعید  معرفی می کند، پس چرا عده ایی به خود این اجازه را می دهند ومی گویند: نباید  میلاد ائمه هدی وجشن های مذهبی را عید قرار داد؟

آیا برای امت اسلامی ،ارزش  مبعث رسول گرامی اسلام، یا عید الله اکبر(عید غدیر خم)؛کمتر از روز نزول مائده آسمانی است ،که این عده این سخنان سست وبیهوده را بر زبان جاری می کنند؟

 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.