شناخت عمیق و محبت به امام زمان دو وظیفه ضروری منتظران

09:04 - 1395/03/06

چکیده: شناخت امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و محبت نسبت به حضرت دو وظیفه ضروری و مقدماتی منتظران در دوران غیبت می‌باشد که عمل به این دو وظیفه به انسان کمک می‌کند تا قدم در یاری حجت خدا بگذارد.

زندگی در دوران غیبت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) دارای شرایط ویژه‌ایست و همه ما در قبال حضرت وظایفی داریم. شایسته است هر فردی ابتدا به‌طور کامل این وظایف را بشناسد و سپس تلاش کند تا به بهترین شکل این وظایف را عملی سازد و به‌ این‌ ترتیب موجبات رضایت خداوند و امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) را فراهم آورد. این نوشتار با بهره‌مندی از منابع روایی به شناخت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و محبت نسبت به حضرت به‌ عنوان دو وظیفه ضروری منتظران می‌پردازد.

شناخت امام زمان
یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مسلمانان به‌خصوص شیعیان پس از رحلت پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بحث رهبری جامعه و امامت مسلمانان بوده است. اولین مرحله در موضوع امامت جامعه اسلامی، بحث شناخت امام می‌باشد و پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در زمان خود بر این نکته تأکید ویژه‌ای داشتند و فرمودند: «هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است».[1]

اهل‌بیت (علیهم‌السلام) هم توجه ویژه‌ای به این موضوع داشتند و حتی معرفت خداوند را منوط به شناخت امام و اطاعت از امام بیان کرده‌اند. از امام صادق(علیه‌السلام) نقل‌ شده است که روزی امام حسین(علیه‌السلام) بر اصحاب خود وارد شد و فرمود: «ای مردم! خداوند بندگان را نیافرید، مگر برای این‌که او را بشناسند، زمانی که او را شناختند، او را پرستش می‌کنند و هنگامی‌که او را پرستش کردند، با عبادت و پرستش او از بندگی غیر او بی‌نیاز گردند» مردی سؤال کرد: «ای پسر پیامبر! پدر و مادرم فدای شما باد، معرفت خداوند چیست؟ حضرت در پاسخ فرمود: شناخت اهل هر زمانی نسبت به امام خود، امامی که طاعت او بر آنان واجب است».[2]

شناخت و معرفت به امام در دوران غیبت از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا امکان دسترسی مردم به امام در این دوره بسیار محدود شده است و امام در پس پرده غیبت به سر می‌برد. مردم در این زمان با مشکلات فراوانی روبرو می‌شوند که حتی ممکن است ایمان آنان را با خطر جدی روبرو کند. شایسته است که مسلمانان در این دوره با مراجعه به علما و بهره‌گیری از دانش ایشان که در طول قرن‌ها حافظ اسلام بوده‌اند؛ همچنین با تحقیق و مطالعه فراوان در متون دینی به شناخت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) بپردازند و از خداوند بخواهند تا معرفت و شناخت حضرت را نصیب آنان کند زیرا سعادت و شقاوت انسان و حفظ دین او به این مهم بستگی دارد.

انسان باید دقت کند که یکی از مهم‌ترین مسائل در باب معرفت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) دعا برای کسب معرفت و شناخت حضرت است و انسان نباید از این مهم غافل شود. امام صادق (علیه‌السلام) در این باب خطاب به یکی از یارانش می‌فرمایند: «اگر دوران غیبت را درک کردی این دعا را بخوان؛ بارالها! خودت را به من بشناسان که اگر خود را به من نشناسانی پیامبرت را نخواهم شناخت. بارالها! پیامبرت رابه من بشناسان که اگر پیامبرت را به من نشناسانی حجت تو را نخواهم شناخت. بارالها! حجت خود را به من بشناسان که اگر حجت خود را به من نشناسانی از دینم گمراه می‌گردم». [3]

محبت به امام زمان
انسان وقتی به وجود امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) اطمینان حاصل کرد و حضرت را شناخت، وظایفی در قبال این آشنایی متوجه او می‌شود که در پرتو عمل به این وظایف انسان به رشد و تعالی می‌رسد و سعادت دنیا و آخرت را برای او به ارمغان می‌آورد. اولین وظیفه در قبال حضرت محبت و دوستی ایشان است. بر تمام مؤمنان لازم است که امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) را صمیمانه دوست بدارند و این دوستی و محبت تکلیفی است که از سوی پروردگار برای ما تعیین‌ شده است. خداوند به‌ پاس خدمات پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در تبلیغ و ترویج اسلام و هدایت انسان‌ها، به حضرت فرمان داد تا تنها یک چیز را به‌ عنوان مزد رسالت از مردم درخواست کند: «قُل لَّا أَسَْلُکمُْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فیِ الْقُرْبیَ [شوری/23] بگو: من هیچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی‌کنم جز دوست‌داشتن نزدیکانم [اهل‌بیتم]».

دوستی و محبت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) امری است که از جانب خود حضرت هم بیان‌ شده است و به این صورت است که ما باید با کارهای خود موجبات دوستی و محبت حضرت را فراهم آوریم و از اعمالی که موجب ناراحتی امام است پرهیز کنیم. امام در نامه‌ای خطاب به شیخ مفید می‌فرمایند: «هر یک از شما باید کاری کند که وی را به محبت و دوستی ما نزدیک می‌کند و از آن‌چه خوشایند ما نبوده و موجب کراهت و خشم ماست دوری گزیند؛ زیرا امر ما ناگهان فرا می‌رسد، در هنگامی که توبه و بازگشت برای خطا کار سودی ندارد».[4]

دوستی و محبت مؤمنان نسبت به امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) یک رابطه دوستی یک طرفه نیست و امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) پیوسته در اندیشه هدایت محبان و یاران خود است و در این‌ باره می‌فرمایند: «ما در رسیدگی و سرپرستی شما کوتاهی و اهمال نکرده و یاد شما را از خاطر نمی‌بریم که اگر جز این بود، دشواری‌ها و مصیبت‌ها بر شما فرود می‌آمد و دشمنان، شما را ریشه کن می‌کردند. پس تقوای خدا پیشه کنید و ما را بر رهایی بخشیدن‌تان از فتنه‌ای که به شما روی آورده یاری دهید».[5]

در نتیجه: شناخت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و محبت نسبت به حضرت دو وظیفه ضروری و مقدماتی منتظران در دوران غیبت می‌باشد که عمل به این دو وظیفه به انسان کمک می‌کند تا قدم در یاری حجت خدا بگذارد.

____________________________________________
پی‌نوشت
[1]. «وَ قَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ: مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّه»، بحار الانوار، علامه مجلسی، دار إحياء التراث العربي، چاپ دوم، بیروت، 1403ق، ج32، 331.
[2]. «حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: خَرَجَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ ع عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ ذِكْرُهُ مَا خَلَقَ الْعِبَادَ إِلَّا لِيَعْرِفُوهُ فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَإِذَا عَبَدُوهُ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَةِ مَنْ سِوَاهُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي فَمَا مَعْرِفَةُ اللَّهِ قَالَ مَعْرِفَةُ أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُمُ الَّذِي يَجِبُ عَلَيْهِمْ طَاعَتُهُ»، علل الشرائع‏، شیخ صدوق، ناشر: كتاب فروشى داورى‏، چاپ اول، قم، 1385ش، ‏ج1، ص9.
[3]. «قَالَ يَا زُرَارَةُ إِذَا أَدْرَكْتَ هَذَا الزَّمَانَ فَادْعُ بِهَذَا الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي نَفْسَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ نَبِيَّكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي رَسُولَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي»، الكافي، شیخ كلينى، تصحیح علی اکبر غفارى، ناشر: دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، تهران‏، 1407ق، ج1، ص337.
[4]. «فليعمل كل امرئ منكم بما يقرب به من محبّتنا و يتجنّب ما يدنيه من كراهتنا و سخطنا، فإنّ أمرنا بغتة فجأة حين لا ينفعه توبه»، إلزام الناصب في إثبات الحجة الغائب، علی یزدی حایری، تصحیح علی عاشور، موسسه اعلمی، چاپ اول، بيروت، 1422ق، ج1، ص411.
[5]. «أنّا غير مهملين لمراعاتكم و لا ناسين لذكركم، لو لا ذلك لنزل بكم اللأواء و اصطلمكم الأعداء، فاتّقوا اللّه جلّ جلاله و ظاهرونا على انتياشكم من فتنة قد أنافت عليكم»، همان، ص410.

نظرات

تصویر شاهرخ
نویسنده شاهرخ در

سلام ممنون استفاده کردم

رای شما +

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.