امان از رابطه ناسرانجام!

07:16 - 1394/12/25

چکیده: امام باقر(علیه‌السلام) فرموده: «التّائِبُ مِنَ الذَّنبِ كَمَن لَاذَنبَ لَهُ؛ توبه كننده، مانند كسى است كه اصلاً گناه نكرده است.»

رابطه,رابطه با جنس مخالف

متأسفانه بسیاری از دخترانی که رابطه دوستی طولانی‌مدت با پسران برقرار می‌کنند، در شروع رابطه، برخلاف تصورشان، درگیر روابط جنسی خواسته یا ناخواسته می‌شوند.
این در حالی است که معمولاً بسیاری از این دختران، در ابتدای برقراری رابطه، تصور می‌کردند که از درگیری جنسی مصون بوده، مهارت و قدرت کافی را در کنترل و هدایت روابط و دوستی دارند و شاید بر این باور باشند که آن‌ها بسیار زرنگتر از آن هستند که دوستشان بتواند از آن‌ها سوءاستفاده جنسی کند.
در همین باره یکی از کاربران سایت نیز متأسفانه به بهانه ازدواج، مدتی درگیر یک رابطه جنسی با دوست پسرش می‌شود، ولی بعد از گذشت مدتی، از یک طرف دچار پشیمانی و عذاب وجدان از وضعیت به وجود آمده می‌شود و از طرفی هم با خواستگار مناسبی روبه رو می‌شود که نمی‌داند در چنین شرایطی که همچنان با دوست پسرش هم ارتباط دارد، چگونه رفتار کند! از این رو در این باره با طرح سؤال کاربر مذکور، به پاسخ پرسش او برمی‌آییم؛
سؤال:
دختر۲۳ساله ای هستم. در دوران تحصیل با پسری به مدت دو سال رابطه داشتم که البته به قصد ازدواج باهم ارتباط داشتیم. به پسری که با او در ارتباط بودم، اطمینان کامل داشتم و از آنجایی که قصد ازدواج با هم را داشتیم، متأسفانه رابطه‌ی ما عمیق‌تر شد و در نهایت به رابطه جنسی کشیده شد. البته بعد از گذشت مدتی، متوجه اشتباه رفتار خودم شدم و بسیار از این بابت دچار عذاب وجدان هستم. از طرفی دیگر؛ در حال حاضر، خواستگاری با شرایط مناسب دارم و خانواده‌ام با سنجیدن شرایط فعلی مخالف ازدواج من با دوستم شدند؛ چون معتقدند پسری که درسش تمام نشده، سربازی نرفته و کاری هم ندارد، به درد بنده نمی‌خورد.
من هم تا حدودی با نظر خانواده‌‎‌ام موافق هستم، امّا از آنجایی که از یک طرف، رابطه من و دوستم عمیق‌تر شده و از طرف دیگر؛ خواستگار فعلی بنده، بسیار مناسب است، این مسئله باعث شده تا در انتخاب همسر دچار تردید بشوم. لطفاً مرا در انتخاب همسر راهنمایی کنید.
پاسخ:
قبل از هر چیز، لازم است این نکته را متذکر شوم؛ متأسفانه شما دچار چند اشتباه اساسی و پی در پی شده‌اید که مسلماً سرنوشت زندگی‌تان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ اشتباه اولتان این بود که با سهل‌انگاری و بدون تفکر به عاقبت کار با همکلاسیتان ارتباط دوستی برقرار کرده‌اید. اشتباه دومتان، ادامه این رابطه تا جایی که به قول خودتان منجر به رابطه عاطفی و جنسی شده است.
از این رو لازم است در این رابطه، یک بازنگری اساسی در رفتار و افکارتان داشته باشید؛ چرا که صِرف پشیمانی و عذاب وجدان از رفتار خود، مسئله حل نمی‌شود، بلکه ‌می‌بایست در این زمینه، علی‌رغم پشیمانی و عذاب وجدان، نسبت به گذشته خود به درگاه خداوند متعال، توبه کرده و از تکرار اینگونه خطاها به شدت پرهیز کرد و بدیهی است تکرار این خطاها در زندگی، موجب دور شدن انسان از رحمت خداوند می‌شود.
به هر حال ارتباط جنسی دوست پسرتان با شما (هر چند كسي از آن آگاه نشود)، برای خود شما عوارض و آسيب‌هايي را به‌دنبال دارد. ( که ما در اين مجال كوتاه در پي بيان آن نيستيم) از سویی دیگر؛ اگر فرد مورد نظر واقعاً به شما علاقه‌مند بود، هیچ‌گاه به خود اجازه نمي داد تا عفت و پاكی شما را لكه‌دار كند و شما را در معرض آسیب‌های جدّی روحی و روانی، اجتماعی و ... قرار دهد، بلکه برای ثابت کردن عشق خود به شما، دراولین فرصت، شرایط را برای مهیا کردن یک زندگی مشترک با شما فراهم می‌کرد.
البته ناگفته نماند افراد زیادی مانند شما بودند که در گذشته خود، متأسفانه خطا یا خطاهایی داشته‌اند، امّا گذر زمان و تغییر بنیادین فکری و اعتقادی در آنان، باعث تغییر جهان بینی آنان گشته و در نهایت نسبت به گذشته خود تغییر اساسی کرده‌اند. در روایتی آمده است؛ کسی که گناهی مرتکب شده و توبه کند و رفتارهای گذشته را تکرار نکند، به مانند فرد مؤمن و سالمی است؛ گویا اصلاً گناهی را مرتکب نشده است.[1]
از طرفی، خدای متعال همواره توبه‌کاران را دوست می‌دارد؛ «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»[بقره/۲۲۲] بنابراین سعی کنید با توبه واقعی به درگاه خداوند، به درگاه رحمت او برگردید تا به تدریج این حس نگرانی و اضطراب و ناراحتی شما از گذشته خود تبدیل به کنترل و مدیریت امیال و خواسته‌های غریزی خود شده و آرامش واقعی را در زندگی کسب کنید.
امّا چه باید کرد؟
فارغ از اینکه در حال حاضر چه پاسخی به خواستگارتان بدهید، لازم است در اولین گام، به هر نحوی که شده، ارتباط خود را با فرد مورد نظر قطع کنید. سپس، در فضایی به دور ازاحساسات و عواطف زود گذر، ازدواج با فرد مورد نظر را با دقت بررسی کنید و ببینید آیا فرد موردنظر، دارای ویژگی‌های حداقلی ازدواج می‌باشد یا نه؟ لذا با دقت به سؤالات زیر، جواب دهید و پاسخ آن را در کاغذی یاداشت کنید و پس از گذشت مدتی، دوباره این جواب‌ها را با موشکافی بخوانید و ببینید هنوز هم همین نظرات را دارید:
- آیا او ویژگی‌های همسر مناسب را دارد؟
- آیا بعد از گذشت چندی از زندگی مشترک و فروکش کردن احساسات باز هم از این عشق و علاقه خبری هست؟
- چه ویژگی‌هایی باعث شده است تا من به او علاقه‌مند شوم؟
- آیا برای انتخاب او ملاک‌های انتخاب همسر را در نظر گرفته‌ام؟
- آیا انتخاب او به عنوان همسر آینده تصمیمی عاقلانه است و یا اینکه من از روی احساسات تصمیم گرفته‌ام؟
- آیا علاقه او به من از عشق و علاقه است و یا اینکه هوسی بیش نیست؟
بعد از پاسخ دادن به سؤالات، اگر واقعا فکر می‌کنید که طرف مقابلتان برای ازدواج با شما مناسب می‌باشد، بهتر است از او بخواهید که تکلیف شما را مشخص کند و به صورت رسمی اقدام کند. همچنین به او بگویید؛ با توجه به شرایط موجود و فشارهای خانواده به هیچ وجه امکان ارتباط با او وجود ندارد و تنها راه پیش‌روی او خواستگاری از طریق خانواده است. فرد مورد نظر چنانچه واقعاً عاشق و علاقه‌مند به شما باشد، با تمام وجود برای راضی کردن خانواده خود تلاش می کند. سهل انگاری او در این امر نشانگر عدم علاقه او به شما است.
امّا اگر به این نتیجه رسیدید که این آقا اصلاً برای شما مناسب نیست یا در حال حاضر شرایط ازدواج را ندارد، دیگر دلیلی ندارد که این رابطه گناه آلود را همچنان ادامه دهید.
از این رو توصیه بنده به شما این است که بیش از این، گرفتار احساسات و اشتباهات گذشته خود نشوید، در نتیجه لازم است این رابطه را هرچه زودتر قطع کرده و از ایشان بخواهید که شما را فراموش کند و او را متقاعد کنید که به درد هم نمی‌خورید. در ضمن، برای فراموشی این رابطه ناسرانجام می‌توانید در همین سایت تحت عنوان "راهکارهای فراموش کردن عشق بی‌سرانجام" مطالب مورد نظر را مطالعه کنید.
همچنین در مورد خواستگارتان توصیه می‌کنم تا تکلیف رابطه فعلی خود را مشخص نکرده‌اید، بی‌خود به فکر خواستگار جدید و مورد دیگر نباشید. لذا بهتر است یک بهانه‌ای (مانند فصل امتحانات و ...) جور کنید و از خواستگارتان بخواهید برای مدت دیگری اقدام به خواستگاری کند؛ مثلاً ظرف یک یا دو ماه دیگر تا در این مدت، هم تکلیف رابطه فعلی را مشخص کرده و هم در مورد گذشته و آینده خود بیشتر فکر کنید تا بتوانید تصمیم درستی را برای آینده خود بگیرید.
پی‌نوشت:
[1]. امام باقر(علیه‌السلام) فرموده: «التّائِبُ مِنَ الذَّنبِ كَمَن لَاذَنبَ لَهُ؛ توبه كننده، مانند كسى است كه اصلاً گناه نكرده است.»[اصول كافى، ج۲، ص۴۳۵]
لینک گفت‌وگو در انجمن: راهی رو رفتم که دیگه نمیشه برگشت!

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.