«شیخ نمر» نمی‌میرد؛ «آل سعود» مرده‌اند

16:47 - 1394/10/21

چکیده: اسلام واقعی، پیروانی را پرورش می‌دهد که در زندگی منشأ برکات فراوانی هستند و در حقیقت، این‌ها هستند که زندگی واقعی را دارند و گویا مرگ به آنان راهی ندارد و نهایت‌کاری که می‌تواند با آنان داشته باشد این است که جسم آنان را ببرد اما آثار و برکات آن‌ها ماندنی است و این نشان می‌دهد که آن‌ها نمی‌میرند و بلکه تأثیرات خوبشان گسترش می‌‌یابد

شیخ نمر و آل سعود جنایت‌کار

اسلام واقعی، پیروانی را پرورش می‌دهد که در زندگی منشأ برکات فراوانی هستند و در حقیقت، این‌ها هستند که زندگی واقعی را دارند و گویا مرگ در آنان راهی ندارد و نهایت‌کاری که می‌تواند با آنان داشته باشد این است که جسم آنان را ببرد، اما آثار و برکات آن‌ها ماندنی است و این نشان می‌دهد که آن‌ها نمی‌میرند و بلکه تأثیرات خوب‌شان گسترش می‌‌یابد.

اما در برابر این افراد، کسانی هستند که شاید در ظاهر، مانند انسان‌‌های دیگر، زندگی می‌کنند اما در حقیقت،‌ زنده نیستند چون زنده‌ی واقعی کسی است که با شناخت خود و هدف از خلقت خود، از نعمت وجودش و اعضایی که خداوند به او عطا فرموده،‌ به طور صحیح، استفاده کند و باور داشته باشد که زندگی انسان، محدود به این دنیا نیست و نابود نمی‌شود چنان‌که پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود: «برای نابودی،‌ خلق نشده‌اید بلکه برای دوام و باقی ماندن؛ آفریده شده‌اید و جز این نیست که [با مرگ] از خانه‌ای به خانه‌ی دیگر می‌روید.»[1]

و دنیای بعد از این جهان، دنیایی است که عین زندگی و حیات است چنان‌که قرآن کریم فرمود: «وَ إِنَ‏ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ‏ الْحَیَوانُ‏ لَوْ كانُوا یَعْلَمُون‏ [عنکبوت/64] و زندگى واقعى سراى آخرت است، اگر مى‏‌دانستند!»

زنده و مرده از نظر قرآن
1. مؤمنان و کافران: قرآن کریم، «ایمان» را مانند روح می‌داند که در جسم انسان بی‌ایمان، دمیده می‌شود و در همه‌ی زندگی او نمایان می‌شود و چشم و گوش و دست و پای او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به کار‌های مثبت وا می‌دارد و آثار حیات و زندگی را در همه‌ی جوانب زندگی او، آشکار می‌کند.[2] و این به معنای آن است که افراد بی‌ایمان، دارای زندگی معنوی نیستند؛ در جایی که فرمود: «أَ وَ مَنْ كانَ مَیْتاً فَأَحْیَیْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً یَمْشی‏ بِهِ فِی النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِی الظُّلُماتِ لَیْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُیِّنَ لِلْكافِرینَ ما كانُوا یَعْمَلُون‏ [اتعام/122] آیا كسى كه مرده بود، سپس او را زنده كردیم، و نورى برایش قرار دادیم كه با آن در میان مردم راه برود، همانند كسى است كه در ظلمت‌ها باشد و از آن خارج نگردد؟! این‌گونه براى كافران، اعمال (زشتى) كه انجام مى‏‌دادند، تزیین شده (و زیبا جلوه كرده) است.»

2. شهدا: از نظر قرآن کریم، کسانی‌که در راه اطاعت از خداوند متعال، شهید می‌شوند، دارای یک زندگی‌ عالی در برزخ می‌باشند که گویا زندگی دیگر کسانی‌که در برزخ هستند در مقابل آن‌ها چیزی نیست[3] چنان‌که قرآن کریم فرمود: «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُون‏؛[آل‌عمران/169] (اى پیامبر!) هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند، مردگانند! بلكه آنان زنده‌‏اند، و نزد پروردگارشان روزى داده مى‏‌شوند».

زنده و مرده از نظر روایات
1. امر به معروف و نهی از منکر: یکی از نشانه‌هایی که می‌شود تشخیص داد چه کسی از نظر معنوی، حیات دارد و چه کسی ندارد، نهی از منکر و بازداشتن خود و دیگران از بدی‌ها و زشتی‌ها به هر وسیله‌ای انسان بتواند؛ چنان‌که امیر‌المؤمنین(علیه‌السلام) فرمود: «هر كه منكرى و بدی را مشاهده كند و با قلب و دست و زبانش از آن نهى نكند او یك مرده‌‏اى است كه در میان زندگان حركت مى‏‌كند».[4]
و این از صفات مؤمنان و بهترین مردم است،‌ چنان‌‌که کریم فرمود: «كُنتُمْ خَیرَْ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ؛[آل عمران/110] شما بهترین امتی هستید که برای مردم پدید آمده است، به خوبی فرمان می‌دهید و از بدی باز می‌دارید و به خدا ایمان دارید».

2. علما و دانشمندان زنده‌اند: یکی از گروهی که همیشه زنده‌اند اگر‌چه به ظاهر از دنیا رفته باشند علما و دانشمندان دین اسلام حقیقی هستند و در مقابل آن‌ها، ثروت‌اندوزان بی‌تقوا هستند که اگر چه در ظاهر حرکت دارند، اما از نظر معنوی، نمی‌شود نام زنده بر آنان گذارد؛ همان‌طور که امیرالمومنین(علیه‌السلام) به «کمیل‌ بن زیاد» فرمود: «اى كمیل! ثروت‌اندوزان بى تقوا، مرده‌اند گر چه به ظاهر زنده باشند، امّا دانشمندان، تا دنیا برقرار است زنده‏‌اند، بدن‏‌هایشان گر چه در زمین؛ پنهان است امّا یاد آنان در دل‌‏ها همیشه زنده است».[5]
 
مرده و زنده از نظر «سعدی»
از نظر سعدی، شاعر شیرین‌سخن ایرانی، کسی زنده است که نامش را به خوبی می‌برند و به خاطر خوبی‌هایش، مردم او را دوست دارند؛ در یکی از شعر‌هایش بیت معروفی دارد که می‌‌گوید:
           سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز         مرده آنست که نامش به نکویی نبرند[6]

نتیجه‌:
چندی پیش، خبر شهادت «آیت‌الله شیخ نمر»، عالم شیعه در عربستان، به گوش جهانیان رسید که به دست حکومت وهابی و از خدا بی‌خبر «آل سعود» به طرز وحشیانه‌ای به شهادت رسید، که تنها جرمش گفتن حرف حق و دفاع از شیعیان مظلوم در عربستان بود، اما آل سعود که جنایات و ظلم‌هایشان بر مردم مسلمان یمن، و کشتار زائران بیت‌الله‌الحرام در منا، بر کسی پوشیده نیست، او را به اتهام فعایت تروریستی به شهادت رساند.[7]

آن‌چه که در مورد انسان‌های زنده گفتیم، مصداق آن‌ها «آیت‌الله شیخ نمر» است چون هم دارای ایمان بود و هم عالم حقیقی دین بود و به خاطر امر به معروف و نهی از منکر، به شهادت رسید و زندگی را به دیگران،‌ آموخت و اکنون، انسان‌های حق‌شناس و حق‌طلب، در سراسر دنیا،‌ نام او را به نیکی می‌برند.

اما آل سعود،‌ مصداق مردگان هستند که دارای ایمان نیستند چون هیچ نشانه‌ای از مؤمنین را ندارند؛ بلکه مؤمنین را از بین می‌برند و دارای ثروت فراوانی هستند اما این ثروت را صرف فساد  و کشتار مردم مظلوم و بی‌دفاع می‌کنند و به جای امر به معروف و نهی از منکر، به عکس آن رفتار می‌کنند و از دولت آمریکا و اسرائیل و انگلیس، که در رأس حامیان تروریست‌ هستند؛ حمایت و فرمان‌بری می‌کنند و این‌ها هستند که هیچ نام نیکی در دنیا ندارند بلکه مردم بیدار و حقیقت‌شناس دنیا، خواستار نابودی آن‌ها هستند.

------------------------------------------------------------
پی‌نوشت
[۱]. مَا خُلِقْتُمْ لِلْفَنَاءِ بَلْ خُلِقْتُمْ لِلْبَقَاءِ، وَ إِنَّمَا تُنْقَلُونَ مِنْ دَارٍ إِلَى دَار؛«إعتقادات الإمامیة (ناشر: كنگره شیخ مفید)، ص47»
[2]. با استفاده از تفسیر نمونه، ج5 ، ص425 و 426
[3]. همان، ج‏3، ص170
[4]. مَنْ تَرَكَ إِنْكَارَ الْمُنْكَرِ بِقَلْبِهِ وَ یَدِهِ وَ لِسَانِهِ فَهُوَ مَیِّتٌ بَیْنَ الْأَحْیَاءِ «تهذیب ‏الأحكام/شیخ طوسی، ج6، ص181»
[5]. یَا كُمَیْلُ [كُمَیْلَ بْنَ زِیَادٍ] هَلَكَ خُزَّانُ الْأَمْوَالِ وَ هُمْ أَحْیَاءٌ وَ الْعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِیَ الدَّهْرُ أَعْیَانُهُمْ مَفْقُودَةٌ وَ أَمْثَالُهُمْ فِی الْقُلُوبِ مَوْجُودَة؛«نهج البلاغة (للصبحی صالح)، ص496»
[6]. سعدی، مواعظ، غزلیات، غزل20
[7]. http://www.irna.ir/fa/News/81909167/

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.