معنای «وحدت اسلامی» در بیانات مقام معظم رهبری

10:12 - 1394/10/23

چکیده: به اعتقاد مقام معظّم رهبری، وحدت مسأله‌ای استراتژیک است و بمعنای انصراف مسلمین از عقائد خاصّ خود نیست بلکه بمعنای تمسّک جمعی به حبل الله برای ایستادگی متّحدانه در برابر دشمن مشترک است. 

وحدت در کلام رهبری

وحدت بین مذاهب مختلف اسلامی، از محوری‌ترین مبانی فکری امام خمینی(رحمه‌الله‌علیه) است که حرکت جمعی مسلمین در مقابل استکبار جهانی را رقم خواهد زد.
همین مسأله در سال‌های اخیر مورد هجوم همه جانبه تشیّع انگلیسی و وهّابیّت قرار گرفته است. جریانات انحرافی با تفاسیر غلط خود از مسأله وحدت مذاهب، آن‌را نوعی عقب‌نشینی مذاهب اسلامی از مواضع خود و هم‌رنگ شدن با دیگران معنی می‌کنند.

تشیّع انگلیسی که در بین شیعیان فعّالیّت‌های گسترده تبلیغاتی دارد، سعی می‌کند وحدت اسلامی را به معنای سنّی شدن شیعیان ترجمه کند و همین قرائت اشتباه را به خورد طرف‌داران خود القا کند.

برای روشن شدن مغلطه این دغل‌کارن لازم است مروری بر بیانات رهبر معظّم انقلاب-به عنوان سکّان‌دار انقلاب و مفسّر اصلی مبانی امام خمینی- در معرّفی وحدت اسلامی داشته باشیم:
ایشان در همایش کنفرانس اسلامی در سال 1385 فرمودند: «قرآن کریم می‌فرماید: «واعتصموا بحبل اللَّه جمیعاً ولاتفرّقوا» اعتصام به حبل‌اللَّه برای هر مسلمان یک وظیفه است؛ اما قرآن اکتفا نمی‌کند به این‌که ما را به اعتصام به حبل‌اللَّه امر کند، بلکه به ما می‌گوید که اعتصام به حبل‌اللَّه را در هیئت اجتماع انجام بدهید؛ «جمیعاً»؛ همه با هم اعتصام کنید. و این اجتماع و این اتحاد، یک واجب دیگر است. بنابراین، علاوه بر این‌که مسلمان باید معتصم به حبل‌اللَّه باشد، باید این اعتصام را به همراه دیگرِ مسلمان‌ها و هم‌دست با آن‌ها انجام دهد. ما این اعتصام را درست بشناسیم و آن‌را انجام دهیم. آیه‌ی شریفه‌ی قرآن می‌فرماید: «فمن یکفر بالطاغوت و یؤمن باللَّه فقداستمسک بالعروة الوثقی» این، اعتصام به حبل‌اللَّه را برای ما معنا می‌کند. تمسک به حبل‌اللَّه چگونه است؟ با ایمان باللَّه و کفر به طاغوت. امروز طاغوت اعظم در دنیا، رژیم ایالات متحده امریکاست».[1]

در بخش دیگری فرمودند: «مراد ما از وحدت اسلامی، یکی شدن عقاید و مذاهب اسلامی نیست. میدان برخورد مذاهب و عقاید اسلامی و عقاید کلامی و عقاید فقهی - هر فرقه‌ای عقاید خودش را دارد و خواهد داشت - میدان علمی است؛ میدان بحث فقهی است؛ میدان بحث کلامی است و اختلاف عقاید فقهی و کلامی می‌تواند هیچ تأثیری در میدان واقعیت زندگی و در میدان سیاست نداشته باشد. مراد ما از وحدت دنیای اسلام، عدم تنازع است: «ولاتنازعوا فتفشلوا» تنازع نباشد، اختلاف نباشد».[2]

ایشان در بخشی از سخنرانی خود در سال 1368 در طی همین همایش فرمودند: «اتحاد مسلمین، به معنای انصراف مسلمین و فِرَق گوناگون از عقاید خاص کلامی و فقهی خودشان نیست؛ بلکه اتحاد مسلمین به دو معنای دیگر است که هر دوی آن باید تأمین بشود: اول این که فِرَق گوناگون اسلامی (فِرَق سنی و فِرَق شیعه) -که هر کدام فِرَق مختلف کلامی و فقهی دارند - حقیقتاً در مقابله با دشمنان اسلام، هم‌دلی و هم‌دستی و هم‌کاری و هم‌فکری کنند. دوم این که فِرَق گوناگون مسلمین سعی کنند خودشان را به یکدیگر نزدیک کنند و تفاهم ایجاد نمایند و مذاهب فقهی را با هم مقایسه و منطبق کنند. بسیاری از فتاوای فقها و علما هست که اگر مورد بحث فقهیِ عالمانه قرار بگیرد، ممکن است با مختصر تغییری، فتاوای دو مذهب به هم نزدیک شود.» [3]

مقام معظّم رهبری در کنفرانس وحدت اسلامی در مردادماه 1376 فرمودند: «امروز منطقه جغرافیایی مسلمانان، مهم‌ترین مناطق عالم است. کشورهای آن‌ها از لحاظ طبیعی، جزو ثروت‌مندترین کشورهای عالم است. امروز دروازه آسیا به اروپا، دروازه اروپا به آسیا و آفریقا، آفریقا به اروپا و آسیا، متعلّق به مسلمانان است. این منطقه سوق‌الجیشی و سرزمین‌های با برکتی که در اختیار مسلمانان است، امروز حامل و حاوی امکاناتی چون نفت و گاز و امثال این‌هاست که بشر برای تمدّن خود، به صورت روزمرّه به آن احتیاج دارد. یک میلیارد و چند صد میلیون نفر مسلمان هستند؛ یعنی بیش از یک پنجمِ مردم دنیا. این همه جمعیت، در چنین منطقه‌ای؛ آن هم با برافراشته شدن پرچم اسلام در قلب این منطقه - یعنی در ایران اسلامی که امروز قلب و مرکز اصلیِ دنیای اسلام است - چرا باید از این استفاده نشود؟ این، یک امکان بزرگ در اختیار مسلمانان است.

وقتِ آن رسیده است که دنیای اسلام به خود آید و اسلام را به عنوان صراط المستقیم الهی و راه نجات انتخاب کند و در آن، با استحکام قدم بردارد. وقت آن رسیده است که دنیای اسلام، اتّحاد خود را حفظ کند و در مقابل دشمن مشترکی که همه گروه‌های اسلامی، آسیب آن دشمن را دیده‌اند - یعنی استکبار و صهیونیسم - به طور متّحد بایستد، شعارهای واحدی بدهد، تبلیغ واحدی بکند و راه واحدی را بپیماید. ان‌شاءاللَّه مورد تأیید پروردگار و مورد حمایت قوانین و سنن الهی هم خواهد بود و پیش خواهد رفت».[4]

به اعتقاد مقام معظّم رهبری، وحدت مسأله‌ای استراتژیک است و به معنای انصراف مسلمین از عقائد خاصّ خود نیست؛ بلکه به معنای تمسّک جمعی به حبل الله برای ایستادگی متّحدانه در برابر دشمن مشترک است. 

--------------------------
پی‌نوشت
[1]. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3347.
[2]. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3347.
[3]. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2204.
[4]. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2845.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.