بیان حزن و اندوه امام حسین از زبان دانشمندان غربی

17:36 - 1394/07/30

چکیده:" آنتوان بارا" می‌گوید: « من نه تنها  زمانی که تحقیق می‌کنم، بلکه حتی زمان سخنرانی هم برای امام حسین(علیه‌السلام) گریه می‌کنم. انسان نمی‌تواند زمانی را که حادثه علی اصغر(علیه‌السلام) و تیری که از سوی حرمله به سوی او روانه شد، بشنود یا از آن حرف بزند و گریه‌اش نگیرید.»

امام حسين

حادثه کربلا ابعاد متعددی دارد که یکی بعد عاطفی و مصیبت‌های آن است. حضور کودکان و زنان و شهادت اطفال، مصائب آن را افزوده است و این امر، حتی دانشمندان غیرمسلمان را نیز تحت تاثیر قرار داده است. که ما به عده‌ای از دانشمندان غیرمسلمان و غربی که تحت تاثیر این مصیبت عظما قرار گرفته‌اند را بیان می‌کنیم. باشد تا نسبت به اعتقادات خود نسبت به قضیه کربلا و امام حسین(علیه‌السلام) و آرمان‌های بلند آن و اسلام راستین محکم‌تر شود.

پرفسور «ادروارد گرانویل براوون: پزشک و مستشرق بزرگ انگلیسی می‌گوید: « آیا اقلیتی پیدا می‌شود که حدیث کربلا را بشنود و آشفته و محزون نگردد؟ حتی غیر مسلمنانان نیز، نمی‌توانند پاکی روحی را که این جنگ اسلامی که تحت آن انجام گرفت انکار کنند».

«ماساریک توماس» کشیش و متفکر اروپائی، پس از ذکر مصیبت امام حسین(علیه‌السلام) و حضرت مسیح (علیه‌السلام)، به مقایسه مصیبت‌های این دو بزرگوار پرداخته و می‌نوسید: «مصائبی که بر مسیح (علیه‌السلام) وارد شد، در برابر مصائبی که بر حسین(علیه‌السلام) وارد شد، پرکاهی است در برابر کوهی بزرگ».[2]  

«بولس سلامه» می‌گوید: « شب‌هایی بیدار بودم و با درد و رنج می‌گذراندم که افکار و تخیلاتم من‌را به یاد گذشته‌گان کشاند و در تاریخ گذشته، دو شهید بزرگ امام علی(علیه‌السلام) و سپس امام حسین(علیه‌السلام) را به یاد من آورد. یک بار به مدت طولانی در علاقه به آن دو بزرگوار گریستم و سپس شعر علی و حسین(علیه‌السلام) را سرودم» وی ادامه می‌دهد: « چنان گریستم که بالشم از اشک خیس شد و در قلمم پژواک ناله‌ها مویه کرد. من مسیحی را، حسین(علیه‌السلام) به گریه انداخت و قطره‌های اشک از افق چشمانم تابید و درخشید.»[2]
 
«آنتوان بارا» می‌گوید: « من نه تنها فقط زمانی که تحقیق می‌کنم، بلکه حتی زمان سخنرانی هم برای امام حسین(علیه‌السلام) گریه می‌کنم. انسان نمی‌تواند زمانی را که حادثه علی اصغر(علیه‌السلام) و تیری که از سوی حرمله به سوی او روانه شد، بشنود یا از آن حرف بزند و گریه‌اش نگیرید».[3]

وی درباره برجسته‌ترین بخشی که او را در روند تحقیق در عاشورا تحت تاثیر قرار داده می‌گوید: « وقتی که امام حسین(علیه‌السلام) بر سر قبر پیامبر(صلی‌الله علیه و آله) آمد و اندکی خوابش برد و رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را در خواب می‌بیند که او را در آغوش می‌فشارد و می‌گوید: «حسین عزیزم ! گوئی دارم تورا می‌بینم که در خاک و خون غلتیده‌ای» همین‌طور وقتی که حضرت زینت(سلام‌الله‌علیها) بالای سر جنازه خونین برادر ایستاده و سر بر می‌دارد و می‌گوید: «خدایا! این قربانی را از ما بپذیر...» اما سخت‌ترین منظره، وقتی است که شمر برسینه حضرت نشسته، محاسن او را گرفته و سر از بدنش جدا می‌کند».[4]

برخی شاعران غیرمسلمان، حتی درباره مصائب امام حسین(علیه‌السلام) شعر سروده‌اند. «جستیس‌آ.راسل» به بی‌ادبی سپاه ستم‌پیشه یزید اشاره می‌کند و منظره غم‌انگیز آن را چنین می‌نویسد: «... آن‌ها دهان مبارک امام را با شلاق‌های خود نواختند. ای دهانی که من بارها مهبط ملائکه و هنگام طفولیت فروهشته برلب پیامبر دیده‌ام، ای بدنی که زیر پای ستوران خوار شدی، این همان بدن پاکی است که بینندگان را مسحور می‌کرد. خونی که از رگ‌های مبارکت ریخته و خشک شده، معجونی آسمانی است که تاکنون هیچ سم اسبی با چنین رنگ الهی رنگ نشده است. ای زمین برهنه و بایر کربلا که در روی تو نه علفی است و نه چمنی، برای ابد آهنگ حزن و آه بر تو پوشیده باد، چون که در سرزمین تو بدون بدن پاره مقدس پسر فاطمه(سلام‌الله‌علیها) افتاده است که روح خویش را به خدا تقدیم کرد».[5]

نه تنها غیر مسلمانان تحت تاثیر مصیبت امام حسین(علیه‌السلام) قرار گرفته‌اند، بلکه آن‌ها برای تبلیغ و پیش‌برد اهداف و دین خود از روش شیعیان و عزاداری‌های آن‌ها در روز عاشورا استفاده می‌کنند. نویسنده کتاب(نقش منبر امام حسین(علیه‌السلام) در بیدارگری اسلام) می‌نویسد: «شیخ‌زهیر حسون، برای من نقل کرد که روزی از کتاب‌خانه‌های واتیکان خطی و چاپی دیدن می‌کردم، در قسمت ویژه کتاب‌های اسلامی چشمم به بیش از هزار کتاب خطی و چاپی درباره امام حسین(علیه‌السلام) افتاد. با  تعجب از مدیر کتاب‌خانه علت را پرسیدم. او گفت: که علمای واتیکان دیدند که تشیع در سال‌های اخیر روبه گسترش نهاده و روزبه‌روز بر تعداد کسانی که در دنیا به مکتب اهل بیت(علیهم‌السلام) می‌گروند، افزوده می‌شود. پس از بررسی به این نتیجه رسیدند که علت این امر، مظلومیت امام حسین(علیه‌السلام) است که شیعه آن را در مجالس سوگواری و با راه انداختن دسته‌های سینه زنی، زنده نگه می‌دارد؛ پس عده‌ای از سوی وایتکان مامور شدند که در دنیای اسلام بگردند و هر کتاب خطی و چاپی درباره امام حسین(علیه‌السلام) را گردآوری کنند و به واتیکان بیاورند، تا با استفاده از روش شیعیان در یاد کرد شهادت مظلومانه آن حضرت، به بیان مظلومیت حضرت مسیح(علیه‌السلام) که به باور آن‌ها بردار شد، بپردازند و از این طریق آیین مسیحیت را گسترش دهند».[6]

 

.................................................................................................
پی‌نوشت
[1]. تقی طباطبائی قمی، شهید کربلا از ولادت تا بعد از شهادت، ص 499-470
[2]. عقیقی بخشایشی، زندگانی پیشوایان، ص 86
[3]. http://www.tanimnews.com
[4]. http://news.khabaronline.ir
[5]. رجب‌علی مظلومی، رهبر آزادگان، ص 69-70
[6]. www.rasekhoon.net

نظرات

تصویر yosef
نویسنده yosef در

آیا امام حسین علیه السلام واقعا علی اصغر علیه السلام رو به میدان آورد و طلب آب براش کرد؟؟؟

تصویر علی احمدی فریدنی

با سلام، بله ، برای مطالعه بیشتر به تاریخ کربلا، و مقائل معتبر مراجعه شود. از جمله لهوف ابن طاووس

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.