راهکار مقابله با مشکلات مالی ازدواج

22:41 - 1394/07/26

چکیده: کسی که قصد ازدواج دارد ولی در حال حاضر به دلیل مشکلات مالی، شرایط ازدواج را ندارد، چگونه می‌تواند ازدواج کند؟ باتوجه به اینکه شما کارشناسان همواره توصیه به ازدواج جوانان می‌کنید حتی در صورت نبود شرایط و امکانات جهت ازدواج.

هشت سنت غلط ازدواج

امان از مشکلات مالی... از هزینه‌های عروسی و قیمت‌ بالای طلا گرفته تا تهیه لوازم ضروری زندگی، اجاره خانه و ... که همگی این‌ها، بهانه‌های منطقی و موجه‌ برای به تاخیر انداختن ازدواج از سوی جوانان امروزی شده است. امّا واقعا با مشکلات مالی ازدواج چکار کنیم؟
مسلما در ازدواج، کسی این انتظار را ندارد که آقاپسر در زمینه‌ی مالی هیچ مشکلی نداشته باشد. لذا قرار نیست شما به عنوان جوان تازه ازدواج کرده، یک خانه شخصی یا توانایی اجاره خانه در نقاط خاصی از شهر را داشته باشید. همین که بتوانید گلیم خود را از آب بیرون کشیده و سرمایه‌ای داشته باشید که با کمک خانواده، گرفتن وام یا حتی کمک کردن با رضایت قلبی همسر، مبلغ آن به حد اجاره یک خانه متوسط و در شان شما و همسرتان برسد کافی است. البته همه این‌ها در گرو باور داشتن جوانان و خانواده‌های آنان به ازدواج آسان است. امّا در این باره به دنبال پاسخ‌گویی به سوال یکی از کاربران سایت هستیم.
سوال:
کسی که قصد ازدواج دارد ولی در حال حاضر به دلیل مشکلات مالی، شرایط ازدواج را ندارد، چگونه می‌تواند ازدواج کند؟ باتوجه به اینکه شما کارشناسان همواره توصیه به ازدواج جوانان می‌کنید حتی در صورت نبود شرایط و امکانات جهت ازدواج.
پاسخ:
امّا چند راه حل پیش روی شماست:
1. یا همچنان در صدد فراهم کردن شرایط ازدواج باشید تا در آینده نزدیک امکان ازدواج برای شما میسر شود.
۲. یا اینکه فعلا اقدامات اولیه ازدواج را انجام دهید و در کنار آن در یک مدت زمانی البته نه خیلی زیاد، شرایط ازدواج را برای خود فراهم کنید؛ بدین صورت که به خواستگاری دختر موردپسندتان بروید و بعد از کسب موافقت دخترخانم و خانواده‌اش، برای مدتی(آن هم برای شناخت بیشتر و هم فراهم کردن شرایط ازدواج) دوران نامزدی را سپری کنید. چه بسا حدیثی از امام صادق(علیه‌السلام) در خصوص ازدواج در هنگام تنگدستی آمده است[1]، ناظر به همین راهکار باشد که مسلما جوانی که برای ازدواج اقدام و جهت مهیا کردن شرایط ازدواج تلاش می‌کند، قطعا مورد یاری خدای متعال قرار خواهد گرفت.
منظور از دوران نامزدی، عبارت است از: دورانی است که دختر و پسر با عقد شرعی(صیغه مدت دار) و کنترل شده برای مدتی معین جهت شناخت بیشتر از همدیگر، سپری می‌کنند. امّا در این نوع نامزدی که هنوز صیغه عقد رسمی(ودائمی) بین طرفین جاری نشده است، هر نوع تماس جنسی ممنوع است؛ چرا که هدف اصلی از این دوران، شناخت بیشتر از همدیگر است لذا برای اینکه معاشرت آن‌ها و احیانا تماس‌هایی مثل دست دادن و نگاه کردن و ... اشکال شرعی نداشته باشد، صیغه محرمیت برای طرفین خوانده می‌شود.
سوال: دوره نامزدی باید چقدر باشد؟
جواب: کارشناسان امر معتقدند که حد طبیعی مدت دوره نامزدی، ۶ماه است و بیشتر ازآن، مناسب نیست؛ زیرا اگر طرفین در این دوره بخواهند نسبت به هم شناخت کافی داشته باشند مسلما این مقدار جهت شناخت بیشتر از همدیگر کافی خواهد بود. امّا اگر طرفین جهت فراهم کردن شرایط ازدواج، این دوره را طولانی کنند باز هم نیازی به طولانی کردن دوره نامزدی نیست بلکه طرفین می‌توانند با توافق همدیگر و خانواده‌ها، عقد کرده و تا ورود به زندگی مشترک بین ۶ماه تا یکسال می‌توانند در عقد بمانند که در اینصورت فرد می‌تواند در این مدت مذکور کم کم شرایط ازدواج را فراهم کند.
امّا چرا باید بعد از ۶ماه دوره نامزدی، دختر و پسر عقد کنند؟ علتش این است که طولانی شدن دوره نامزدی به بیش از ۶ماه به اعتقاد کارشناسان با خود دلسردی وبلاتکلیفی طرفین و یا یکی از آنان دو را بدنبال خواهد داشت در حالی که با عقد میان طرفین هم احساس علقه و هم احساس تکلیف و تعهد هریک از آن دو نسبت به دیگری بوجود آمده و همچنین می‌تواند زمینه ساز انگیزه بیشتر طرفین در فراهم کردن هرچه زودتر وبهتر شرایط ازدواج باشد.
ازطرفی گذراندن دوره نامزدی از سوی دختر وپسر، علاوه بر ایجاد شناخت بیشتر طرفین نسبت به هم، باعث می‌شود که اگر به دلایل موجه‌ای(که با شناخت بیشتر بدست می‌آید) طرفین در این مدت به این نتیجه رسیدند که مناسب هم نیستند در ان صورت بدون ایجاد مشکل خاصی می‌توانند این مسأله را تمام کنند بی انکه باخود مسائلی همچون طلاق، جدایی، مهریه و ... پیش بیاید.
سوال: اما دوران عقد باید چقدر باشد؟
جواب: بازهم آنچه که کارشناسان بدان معتقدند این است که دوران عقد بین ۶ماه تا یکسال است و نباید بیش از یکسال به طول انجامد؛ به این خاطر که معمولا زوجین تازه عقد کرده، در این مدت(۶ماه تا یکسال) در اوج شور و نشاط ازدواج و ورود به زندگی مشترک هستند و بیش از آن(یکسال)، کم کم این شور و نشاط به فراخور حال هریک از زوجین، کاسته می‌شود و چه بسا با بیشتر شدن این دوران، در نهایت تبدیل به دلسردی هردو یا یکی از آن دو شود. گرچه این امکان وجود دارد که برخی از زوجین به این خاطر که آستانه صبر، تحمل و انعطاف بیشتری نسبت به دیگران دارند، در نهایت با گذراندن مثلا دو سال از دوران عقد، وارد زندگی مشترک شوند و دچار مشکل هم نشوند. ولی بازهم نمی‌توان فراتر از این مدت زمان مذکور(یعنی فراتر از یکسال) را بطور کلی برای همه تجویز کرد، بلکه به فراخور حال و شرایط هریک از زوجین بستگی دارد. لذا بهتر است زوجین، برای گذراندن فراتر از حد طبیعی دوران عقد، از مشاور کمک بگیرند تا مشاور با درک شرایط روحی، اجتماعی و فرهنگی هردو بتواند به آنان کمک کند.(مثلا بین ۶ ماه تا یکسال، لازم است زوجین به مشاور به صورت حضوری مراجعه کنند که آیا می‌توانند بیش از یکسال در عقد بمانند یانه؟ و مشاور هم با توجه به درک شرایط هردو، به آنان مشورت می‌دهد.)
یک سوال مهم:
چه بسا عده‌ای بگویند: ازدواج بدون امکانات مالی مناسب از تجرد بدتر است؛ زیرا وقتی کسی توان اداره کردن خود را ندارد، چطور می‌تواند خرج یک نفر دیگر را هم بدهد؟ لذا بعد از مدتی ممکن است زندگیش از هم پاشیده شود یا اینکه کثرت مشکلات سبب شود که آرزو کند ای کاش ازدواج نکرده بود. پس اگر مجرد بماند بهتر است؛ چون ضرر پیامدهای منفی تجرد فقط به خود او می‌رسد؟
جواب: 
ازدواج بدون امکانات مالی مناسب در همه موارد، زندگی را تلخ نمی‌کند، بلکه تنها در صورتی مشکل ساز است که با توقع فراهم شدن ملزومات زندگی در کوتاه زمان همراه باشد. علاوه بر اینکه چنین ازدواجی همیشه از تجرد بدتر نیست، بلکه تنها زمانی بدتر است که به اختلاف شدید و نهایتا طلاق منجر شود. امّا اگر به آن حد نرسد، ولی تنها موجب اختلاف در زندگی شود، نمی‌توان گفت که ازدواج از تجرد بدتر است؛ بخاطر اینکه تاخیر ازدواج نیز پیامدهای بسیار ناگواری برای جوان و جامعه او به همراه دارد که بعضا حتی با ازدواج قابل جبران نیست و در مواردی به پایداری خانواده‌ها لطمه می‌زند. 
پی‌نوشت:
[1]. امام صادق(علیه‌السلام) فرموده است: «من ترک التزویج مخافة الفقر فقد اساء الظن بالله عز و جل، ان الله عز و جل یقول: ان یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله؛ هر کس از ترس فقر ازدواج نکند نسبت به لطف خداوند بدگمان شده است. چرا که خداوند می فرماید: اگر آنان فقیر باشند خداوند از فضل و کرم خود بی نیازشان می کند.»[من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص251]

نظرات

تصویر وی61
نویسنده وی61 در

داماد کردنشان را دیدیم به یال  قوزی اکتفا می کنیم!

من دانشجوی کار شناسی  ترم آخر  سر بازی نرفته خیلی دنبال کردم که واس ازدواج اقدام کنم  حتی به خودم گفته بودم که روز تحویل پایان نامه ام باید ازش خواست گاری کنم و اون روز اومده  وگذشت و من به خاطر نداشتن شرایط اقتصادی حتی جرعت مطرح کردن  مسئله رو هم نداشتم حالا هم که دیگه مرغ از قفس پرید روز تحویل با یک آقایی اومده بودو.... سرما مونده بی کلاه پایان نامه رو هم تحویل ندادم  تو خونه مطرح کردم که میخوام یه کارگاه خیاطی راه بندازم  برای تولید یکسری لوازم و لباس  با مخالفت مواجه شدم  که چه ربطی با رشته ات داره  تو برو درستو تموم کن و ازشون  خواستم که تو خرید لوازم  حدودا 30الی 35٪هزینه رو بهم کمک کنن  و جوابی جز سکون نشنیدم  احساس می کنم خانواده ها دوست دارن بچه ها وابسته بمونن و جلو استقلال شون رو میگیرن .
شاید هم از سر دلسوزی باشه  و فکر کنن که در اینده موقعیت بهتر نصیبم میشه !!!!!!!!!!!!!!!!من وندمو دوتا شاخ که چه کنم.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.