کمک کنید تا حجاب را دریابیم

13:47 - 1394/07/02

اکنون به این مسئله فکر کرده‌اید، چرا جامعه که روز عاشورا و تاسوعای حسینی قیامتی برپا می‌کند و یا برای بیعت با شهدا سر از پا نمی‌شناسند، در مسئله‌ای مانند حجاب ضعیف حاضر می‌شوند، بااینکه اغلب ایشان می‌دانند حضرت زینب سلام علیها با تمام مصیبت که در حادثه عاشورا کشید حجابش برداشته نشد و به این مطلب آگاه‌اند که وصیت شهدا حفظ حجابی است که از خون شهدا اگر بیشتر نباشد کمتر نیست.چکیده:

حجاب

آیا تاکنون به این مسئله فکر کرده‌اید که چرا جامعه که روز عاشورا و تاسوعای حسینی قیامتی برپا می‌کند و یا برای بیعت با شهدا سر از پا نمی‌شناسند، در مسئله‌ای مانند «حجاب» ضعیف حاضر می‌شود، با این‌که اغلب ایشان می‌دانند حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) با تمام مصیبت که در حادثه عاشورا کشید، حجابش برداشته نشد و به این مطلب آگاه‌اند که وصیت شهدا حفظ حجابی است که از خون شهدا اگر بیشتر نباشد کمتر نیست.
واکاوی این مطلب و راه‌کارهای عملی که برای رواج حجاب در جامعه وجود دارد، از نکاتی است که ما در این نوشته در پی آن هستیم.

شاید حقیقت این باشد که اکثریت جامعه ما افرادی با روحیه خاکستری می‌باشند، به این معنا که اگر چه تعلق‌خاطر به دین و مذهب دارند، ولی با این‌وجود، احتیاج به تلنگر در جهت حرکت به‌ سوی آرمان‌های خویش دارند و شرایط جامعه و محیط در مسیر حرکت ایشان تأثیرگذار است، به‌ عنوان‌ مثال اگر جامعه ما از ده میلیون جمعیت تشکیل‌ شده باشد و از میان آن‌ها سه میلیون افرادی باشند که به حجاب اسلامی خویشتن را زینت کرده‌اند و دو میلیون اعتقادی به حجاب نداشته باشند، پنج میلیون دیگر معمولاً بر اساس شرایط محیط(جو جامعه) حرکت می‌کنند. به همین جهت اگر افراد باحجاب در جامعه حضور مستمر و مشهود داشته باشند، این گروه را می‌توانند جذب کنند، ولی اگر میدان را خالی کنند به‌ طور قطع جامعه به دستان نااهلان می‌افتد که جامعه را به‌سوی بی‌حجابی سوق می‌دهند.

در قرآن کریم به یک اصل کلی اشاره‌ شده است و آن این‌که می‌فرماید: «جاءَ الْحَقُ‏ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقا [اسراء/81] حق آمد و باطل نابود شد، همانا باطل نابود شدنی است» زمانی حق آشکار شود باطل از بین خواهد رفت، بر طبق این اصل قرآنی، افراد دین‌دار باید تلاش کنند که حق را آشکار کنند و این مطلب با حضور افراد دین‌دار در جامعه محقق می‌شود، خداوند متعال این اصل را در احکام اسلامی نیز پیاده کرده است، به‌ عنوان‌ مثال، مستحب است که نمازهای یومیه را به جماعت بخوانیم تا پرچم توحید در مَحله برپا شود و تأکید شده است که هر هفته یک‌بار مؤمنین شهر دورهم جمع گردند و نماز جمعه را اقامه کنند و بالاتر از آن این‌که سالی یک‌بار تمام مسلمانان جهان با هر رنگ و نژادی دور یکدیگر جمع می‌گردند و کنگره بزرگ حج را شکل می‌دهند تا نشان دهند که اسلام ـ برخلاف تبلیغات ـ یک دین زنده و پویا و حاضر در سطح جهانی است.

به نظر می‌رسد که این اصل مسلم قرآنی راه‌گشای ما در جهت رواج حجاب است، به این معنا که جامعه دینی ما باید در موضوع حجاب در جامعه حضورداشته باشد، و در مکان‌هایی که حجاب ضعیف‌تر است مانند پارک‌ها، مکان‌های تفریح، سواحل دریا و ... گرد هم‌آیند و نگذارند که پرچم حجاب بر زمین بماند و فراموش گردد.

نکته اول: شاید این مسئله به ذهن بیاید اگر ما در این محیط حاضر شویم خویشتن نیز به گناه آلوده خواهیم شد، و حال‌ آن‌که ممکن است حضور فردی در این مکان‌ها این اثر سو را داشته باشد، ولی اگر جامعه دینی مقید باشند که گروهی و خانوادگی در این مکان‌ها حضور پیدا کنند، خودبه‌خود افرادی که تقیدی نسبت به حجاب ندارند، خویشتن را کنار می‌کشانند و خانواده‌هایی خاکستری نیز به سمت حجاب حرکت می‌کنند و اشخاصی که حجاب را یک ارزش می‌دانند خوشحال شده و دل‌گرم می‌گردند. ولی اگر این کار انجام نپذیرد، علاوه بر این‌که افراد خاکستری جامعه را نیز از دست خواهیم داد، موجبات مأیوس شدن افراد دین‌دار را نیز فراهم خواهیم کرد. و به‌عبارت‌دیگر میدان را خالی کرده و به دست خویش دشمن را در این شبیه خون فرهنگی پیروز کرده‌ایم.

نکته دوم: تمام افراد مؤمن باید مروج حجاب در جامعه باشند، به این‌گونه که اگر بی‌حجابی را در هر سطحی در جامعه دیدند ـ خواه این ناهنجاری از رسانه‌های جمعی پخش شود یا فردی هنجارشکن کند ـ بیان کنند و اگر شرایط نهی از منکر وجود نداشت این ناهنجاری را در میان خویش مورد ارزیابی قرار دهند؛ و حتی در جمع‌ها چند نفر خویش که اقوام و خویشان حضور دارند به مضرات و آثار سوء این رفتار در فرد و خانواده و جامعه بپردازند.

شاید این اندیشه به وجود آید که این‌همه گفتن‌ها چه فایده‌ای دارد و به‌جای این گفته‌ها باید کار عملی انجام گیرد، در پاسخ به این مطلب باید به این نکته اشاره‌کنیم که این سخن که کار عملی باید انجام پذیرد، سخن صحیحی است، ولی نباید فراموش کنیم که این گفته‌ها موجب می‌گردد که حجاب برای ما هم‌چنان به‌ عنوان یک ارزش به جا ماند و علاوه بر آن آتش این درخواست بین افراد جامعه هم‌چنان شعله‌ور باقی می‌ماند و به دیگران منتقل می‌شود و مسؤولین را به‌ سوی سیاست‌هایی در جهت رواج حجاب می‌کشاند.

سخن پایانی این‌که: برادر عزیز و خواهر گرامی که به کانون گرم خانواده خویش و ایران عزیز علاقه‌مند هستید، به این نکته توجه داشته باشید که اگر بدحجابی رواج پیدا کند شاید ما نیز دیگر چیزی به اسم خانواده نداشته باشیم، پس بیایم به‌ جایی آن‌که همه کارها را به دولت بسپاریم و از خویشتن رفع تکلیف کنیم، همه با هم حجاب را به‌ عنوان یک ارزش در جامعه مطرح کنیم و آن را پاس بداریم. قبل از آن‌که کار از کار گذشته باشد. همان‌گونه که ملت ایران بعد از سقوط رژیم پهلوی با ارزشمند کردن حجاب، بیماری را که از رضاخان به ارث رسیده بود، نابود کردند.

و وعده الهی را فراموش نکنیم که «كَمْ‏ مِنْ‏ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرين‏[بقره 249] چه بسيار شده كه گروهى اندك به خواست خدا بر گروهى بسيار غلبه كرده‌‏اند و خدا پشتيبان صابران است».

نظرات

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.