امامت و رهبری یک کودک چگونه ممکن است؟

08:18 - 1394/06/23

 و چکیده: مسئولیت سنگین و خطیر امامت و ولایت چگونه از جانب یک کودک ممکن است؟ مگر یک کودک می‌تواند جانشین پیامبر خدا(صلی‌الله‌علیه‌واله) و پیشوایی مسلمانان را برعهده گیرد؟   

امامت و رهبری یک کودک چگونه ممکن است؟

امام محمدتقی(علیه‌السلام) نهمین امام شیعیان در حدود سن هشت سالگی بعد از شهادت پدرشان امام رضا(علیه‌السلام) به امامت رسیدند، اما همین امر در همان دوران از سوی دشمنان مغرض  و برخی شیعیان جاهل مورد سوال قرار گرفت که مسئولیت سنگین و خطیر امامت و ولایت چگونه از جانب یک کودک ممکن است؟ مگر یک کودک می‌تواند جانشین پیامبر خدا(صلی‌الله‌علیه‌واله) باشد و پیشوایی مسلمانان را برعهده بگیرد؟   

قبل از پاسخ به این سوال ابتدا باید توجه نمود که جایگاه امامت همانند پُست و مقام‌های اعتباری و قراردادی نیست تا بخواهیم  آن را با شرایط و مقتضیات آن بسنجیم، بلکه امامت یک مقام خدادادی و الهی است و امام تنها از جانب خداوند منصوب می‌گردد و تمام  شرایط آن از علم، تدبیر، درایت، حکمت و.... از سوی پروردگار و لدنی می‌باشد و خداوند نیز می‌تواند این مقام را به هر که بخواهد عنایت فرماید.

هم‌چنین پیش از این، خداوند مقام نبوت و رسالت را در دوران کودکی و حتی طفولیت به پیامبران گذشته نیز عنایت کرده است. قرآن کریم درباره رسالت و نبوت حضرت یحیی(علیه‌السلام) می‌فرماید: «يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا[مریم/12] اى يحيى كتاب [خدا] را به جد و جهد بگير و از كودكى به او نبوت داديم».

در آیه دیگر حضرت عیسی(علیه‌السلام) نیز از سوی خداوند در همان دوران طفولیت مأمور به سخن گفتن می‌گردد که این نوع سخن گفتن در گهواره بیان اعطای مقام نبوت و رسالت به اوست. قرآن کریم در بیان سخن حضرت عیسی(علیه‌السلام) می‌گوید: «قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا[مریم/30] [عیسی] گفت منم بنده خدا به من كتاب داده و مرا پيامبر قرار داده است».

«علی بن اسباط» از اصحاب امام رضا(علیه‌السلام) گفت حضرت جواد(علیه‌السلام) داخل اطاق شد من با دقت به قد و بالاى آن حضرت نگاه می‌كردم تا قيافه‏‌اش را براى مصريان بازگو كنم همين كه نشست فرمود: علی خداوند همان‌طور كه حجّت را در مورد نبوت بر مردم تمام می‌كند در مورد امامت نيز انجام می‌دهد خداوند در قرآن می‌فرمايد:«وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا و و لما بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً» جايز است كه مقام پيامبرى و رهبرى را به او بدهند در حالى كه كودكى باشد (چنان‌چه آيه اول شاهد است) و ممكن است در سن چهل سالگى او را به اين مقام مفتخر نمايند(چنانچه آيه دوم گواهى می‌دهد).[1]

«صفوان بن يحيى» نیز می‌گوید به حضرت رضا(علیه‌السلام) عرض كردم ما قبل از اين‌كه فرزندتان ابو جعفر(حضرت جواد(علیه‌السلام)) متولد شود از شما راجع به امام پرسيديم، شما فرمودید: «خداوند به من فرزندى خواهد داد». اكنون كه خدا عنايت كرده و چشم ما به جمالش روشن شده خدا نخواسته اگر به مصيبت شما و فقدان وجود عزيزتان دچار شويم، بالاخره امام ما كيست؟ ایشان به حضرت جواد(علیه‌السلام) اشاره کردند. عرض كردم آقا او كه هنوز سه سال بيشتر ندارد. فرمود: «چه اشكالى دارد عيسى حجّت خدا شد با اين‌كه كمتر از سه سال داشت».[2]

بنابراین امامت نیز همانند نبوت، به سن و سال ربطی ندارد. امام جواد(علیه‌السلام) نیز یکی از امامانیست که خداوند این موهبت و عنایت خاص را در کودکی به ایشان عنایت فرموده تا ما بعد از گذشت قرن‌ها شاهد بذل و جود بی‌پایان این امام همام در سرتاسر زندگی باشیم.

 

______________________________________

پی‌نوشت
[1]. زندگانى حضرت امام جواد وعسگريين ع، علامه مجلسی، ص 18.
[2]. همان.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.