مبارزه امام کاظم با مجسمه

04:24 - 1394/02/24

«ابوهريره» می‌گويد: پيامبر خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌اله) فرمود: «خدای تبارك و تعالی، هر شب از آسمان فرود می‌آيد و تا آخر شب می‌ماند و می‌گويد: كيست كه من‌را بخواند تا خواسته او را برآورده كنم، كيست كه چيزی از من بخواهد تا به او بدهم، كيست كه طلب آمرزش كند تا او را ببخشم».

امام کاظم علیه السلام

تحريم نگارش حديث پيامبر(صلی‌الله‌عليه‌واله)كه به وسيله دو خليفه نخست انجام گرفت و خلفای بعدی نيز از آن پيروی كردند، باعث شد كه احاديث پيامبر(صلی‌الله‌علیه‌و‌اله) كه بعد از قرآن كريم حجت دوم به حساب می‌آمد، در سينه‌ها بماند و در برابر آن فرصت داده شد كه منافقینی از اهل كتاب مانند «كعب الاحبار» و هم‌انديشان او افكار اسرائيلی، و مجوسی و نصرانی خود را به عنوان حديث رسول اسلام(صلی‌الله‌علیه‌و‌اله) به خورد محدثان داده و برای آیندگان حدیث مسلم پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌اله) تلقی شوند.
متاسفانه سراسر صحيحين يعنی صحيح مسلم و بخاری، پر است از احاديث تجسيم و تشبيه خداوند متعال. و در اين مورد به اندازه‌ای جلو رفته‌اند كه خداوند عالم را بر تختی نشانده و احيانا سرير او به خاطر سنگينی وزن وی، بسان تخت چوبي به صدا در می‌آيد.

احادیث جعلی و منحرف در صحیحین

یکی از این موارد این است که «ابوهريره» می‌گويد: پيامبر خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌اله) فرمود: «خدای تبارك و تعالی، هر شب از آسمان فرود می‌آيد و تا آخر شب می‌ماند و می‌گويد: كيست كه من‌را بخواند تا خواسته او را برآورده كنم، كيست كه چيزی از من بخواهد تا به او بدهم، كيست كه طلب آمرزش كند تا او را ببخشم».[1]  
كسی نيست از سازنده اين حديث بپرسد اولا: خدا چه نيازی به فرود آمدن دارد، در حالی كه آفريننده جهان و بشر است و از تمام خصوصيات مخلوق خود حتی انديشه‌ی پنهان او نيز آگاه است. ثانيا: بنابر اين نظر كه خداوند از آسمان به زمين فرود می‌آيد، باعث جسميت خداوند عالم می‌شود و برای او حركت و نقل و انتقال و دگرگونی قائل شده است(تعالی عن ذلك علوا كبيرا).

امام كاظم(عليه‌السلام) و اين حديث
ائمه اطهار(علیهم‌السلام) همیشه و در همه زمان‌ها با این‌گونه افکار با صراحت تمام مبارزه کرده و قائلین این نظریه را از دایره اسلام خارج دانسته‌اند؛ به طور مثال شخصی به نام «يعقوب بن جعفر» از امام كاظم(عليه‌السلام)نقل می‌كند در محضر آن امام همام بودم، و سخن از گروهی به ميان آمد كه می‌گفتند: خدا از آسمان پایین می‌آيد.
حضرت فرمود: خدا هرگز فرود نمی‌آيد، و نيازي به فرود آمدن ندارد، دور و نزديك در چشم انداز او، يكسان است، چيزی از او دور نيست كه به او نزديك شود، و چيزی برای او از ديگری نزديك‌تر نيست كه بخواهد به او نزديك شود، او از هر چيزی بی‌نياز است و همه‌ی چيزها به او نيازمند او هستند...».[2] 

خلاصه سخن حضرت اين است كه فرود آمدن و پائين و بالا رفتن و دور و نزديك شدن از خصوصيات موجود جسمانی است و خداوند عالم چون از خواص جسمانی مبراست و موجودی فوق ماده است، لذا از خصوصيات ماده مبراست. به عبارت ديگر خدا از هر نوع حركت قسری، طبيعی، يا اختياری و ارادی از هرنوع نشستن و برخاستن، كاستی و فزونی، پيراسته است.

.......................................................................
پی‌نوشت
[1]. صحيح بخاري، ج 2، ص 53، باب الدعاء و الصلاة آخر اليل.
[2].  كافی، كلينی، ج 1، باب الحركة و الانتقال.

نظرات

تصویر حسنی
نویسنده حسنی در

سلام مطلبتون عالی بود خیلی استفاده کردم

تصویر غلامی
نویسنده غلامی در

مطلبتون علمی وخیلی خوب بود

تصویر نگار ♥دختــــــر بام ایــــــران ♥
نویسنده نگار ♥دختــــــ... در

بسیار زیبا و جای بسی تامل دارد

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.