ضرورت آسان سازیِ مادیِ ازدواج جوانان

16:33 - 1394/01/16
چکیده: سخت‌گیری‌های غیرضروری و بی مورد در ازدواج جوانان می‌تواند منجر به دوری آنان از ازدواج شده و در نهایت گرفتار انحراف شوند که این نه برای آنان و نه برای جامعه خوشایند نیست. مسلما انحراف و فساد در جامعه، امنیت آن جامعه را از بین خواهد برد و حتی امنیت همان کسانی که مانع ازدواج جوانان شده‌اند نیز از بین می‌رود.
ازدواج آسان

رهروان ولایت ـ چه بسا یکی از دلایل بسیاری از جوانان امروزی که حاضر نیستند تن به مسئولیت‌های زندگی مشترک بدهند، هزینه‌های سنگین و بعضا سرسام آور مراسم ازدواج؛ از جمله هزینه‌های عقد، عروسی و... است.

متاسفانه در این چندسال اخیر، این هزینه‌ها به طور غیرمعمولی چند برابر شده و از مراسم جشن ساده به مراسم بسیار پرتجمل با نیت چشم و هم‌چشمی مبدل گشته است. بطوریکه در بسیاری از موارد، دختر و پسر جوان می‌بایست تا چندسال اول زندگی، هزینه این تجملات و چشم و هم‌چشمی‌ها را به صورت وام و قسط بپردازند.

این در حالی است که امروزه باتوجه به شرایط بعضا بد اقتصادی، بسیاری از جوانان حتی توانایی برگزاری یک مهمانی ساده برای آغاز یک زندگی مشترک را هم ندارند. لذا لازم است این هزینه‌های اضافی و غیر ضروری اینگونه مراسم، به حداقل برسد و در یک شرایط مناسب به صورتی که به جوانان و خانواده‌های آنان فشار اضافی وارد نشود، زندگی مشترک را آغاز کنند.

از این رو سخت‌گیری‌های غیرضروری و بی مورد در ازدواج جوانان می‌تواند منجر به دوری آنان از ازدواج شده و در نهایت گرفتار انحراف شوند که این نه برای آنان و نه برای جامعه خوشایند نیست. همچنانکه پیغمبراکرم نیز فرموده: «إِذَا جَاءَكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ خُلُقَهُ وَ دِينَهُ فَزَوِّجُوهُ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَ فَسادٌ كَبِيرٌ؛ هر گاه كسى كه اخلاق و دينش را مى‌‏پسنديد براى خواستگارى نزد شما آمد، پس دختر خود را به نكاح او در آوريد كه اگر چنين نكنيد، موجب آشوب و فساد بزرگى در زمين گردد.»[1] یعنی در یک بستر مناسب، اگر سخت‌گیری‌های اضافی و بی مورد صورت بگیرد و مانع ازدواج جوانان شویم، جامعه به فساد و انحراف کشیده می‌شود.

مسلما پیامد و عواقب این جریان، به عهده کسانی است که مانع ازدواج جوانان شده‌اند. رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) همچنین در این باره فرموده: «مَنْ بَلَغَ وَلَدُهُ النِّکاحَ وَعِنْدَهُ مایَنْکَحُهُ، فَلَمْ یَنْکَحْهُ ثُمَّ اَحْدَثَ حَدَثا فَالاِثْمُ عَلَیه؛ هر کس فرزندش به حدّ ازدواج برسد و او هم بتواند زمینه ازدواجش را فراهم کند، ولی او را زن ندهد و فرزندش گرفتار گناه گردد، گناه فرزند بر عهده اوست.»[2]

از این رو پدری که می‌تواند برای فرزندش همسر اختیار کند، ولی به بهانه اینکه پسرش هنوز جوان است و یا در حال تحصیل و یا تا وقتی که از نظر مالی به جایی نرسیده و نتوانسته روی پای خود بایستد، خبری از ازدواج نیست و از آن طرف هم پدر دخترخانم معتقد است که دخترش کم سن و سال و کم تجربه است و یا فعلا باید در خانه کمک کار مادرش باشد یا باید تحصیلاتش را ادامه دهد و یا تا وقتی خواستگار متمکن و متمول برای دخترش نیامده و ... حاضر نیست دخترش ازدواج کند و به علاوه کسانی که به صورت مستقیم و غیر مستقیم مانع فراهم شدن شرایط ازدواج برای جوانان می‌شوند، همگی مشمول این روایت و در این زمینه مسئول هستند. 

به همین منظور هرگونه انحراف و فسادی که مرتبط با ازدواج باشد برای این جوانان عزب بوجود آید، همگی(کسانی که مانع ازدواج آنان شده‌اند) در این زمینه مسئول هستند و می‌بایست هرچه زودتر شرایط ازدواج را برای آنان فراهم کنند. 

مسلما انحراف و فساد در جامعه، امنیت آن جامعه را از بین خواهد برد و حتی امنیت همان کسانی که مانع ازدواج جوانان شده‌اند نیز از بین می‌رود. 

در آموزه‌های دینی، همواره توصیه بر ازدواج آسان و به دور از تشریفات و تجملات بیش از حد شده است؛ رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در این باره فرموده: «اِنَّ مِنْ یُمْنِ الْمَرْأَةِ تَیْسِیرَ خِطْبَتِها وَتَیْسِیرَ صِداقِها؛ از میمنت [و خجستگی] زن این است که راحت خواستگاری شود و کابینش (مهریه‌اش) سبک باشد.»[3]

امّا متاسفانه بعضی از خانواده‌ها به تصور اینکه باید برای مستحکم کردن پایه‌های زندگی دخترشان، مهریه سنگین قرار دهند تا مبادا آقاپسر هوس کند دخترشان را طلاق دهد. در حالی که ناخواسته با همین کار، بنیان زندگی دخترشان را متزلزل می‌کنند؛ زیرا آن عاملی که باعث استحکام و استقرار کانون خانواده می‌شود، مهریه سنگین نیست؛ بلکه وجود صفا، محبت و دوستی میان زوجین است.

پیامبر اکرم در این باره فرمود: «تَیاسَرُوا فِی الصِّداقِ، فاِنَّ الرَّجُلَ لَیُعْطِی الْمَرأَةَ حَتّی یَبْقی ذلِکَ فِی نَفْسِهِ عَلَیْها حَسیَکَةً؛ در مورد مهریه سخت گیری نکنید و آسان بگیرید؛ زیرا در صورت سخت گیری، مرد می‌پردازد، ولی این عمل در او غضب و کینه ایجاد می‌کند.»[4]

در واقع ازدواج آسان و راحت؛ یعنی اینکه مسائلی همچون: پرداخت شیربها، مهریه‌های سنگین، خریدهای سنگین، هزینه‌های چشم و هم چشمی، برگزاری مراسم پرخرج، قرار دادن شرایط دشوار و اموری از این دست مطرح نگردد تا یک دختر با میمنت و مبارکی وارد منزل همسرش شود و زندگی توأم با محبت و آرامش فکری و روحی را آغاز نماید. بدیهی است که اینگونه آداب و رسوم سخت‌گیرانه برخلاف فلسفه ازدواج است.

امّا باید این نکته را مدنظر داشت آنچه که باید از سخت‌گیری در امر ازدواج اجتناب کرد در امور مادی؛ از جمله تجملات، تشریفات و چشم و هم چشمی‌ها است، ولی در امور معنوی همچون اخلاق و اعتقادات طرف مقابل می‌بایست با دقت نظر و سخت‌گیری‌های منطقی همراه باشد؛ زیرا سهل انگاری در توجه به اخلاق و دینداری او، می‌تواند منجر به انتخاب نادرست و در نهایت زندگی ناپایدار شود.

امام رضا(علیه‌السلام) در همین زمینه فرمود: «إن خَطَبَ إلَيکَ رَجُلٌ رَضِيتَ دِينَهُ و خُلُقَهُ فَزَوِّجهُ و لا يمنَعکَ فَقرُهُ و فاقَتُهُ، قالَ اللهُ تعالی: و إن يتَفَرَّقا يغنِ اللهُ کُلاًّ مِن سَعَتِهِ و قالَ: إن يکُونُوا فُقَراءَ يغنِهِمُ اللهُ مِن فَضلِهِ...؛ اگر مردی نزد تو به خواستگاری آمد و دین و اخلاق او را پسندیدی به وی زن بده و فقر و ناداریش مانع تو از این کار نشود. خدای تعالی فرموده است: «و اگر جدا شوند[ازدواج کنند] خدا هر یک را از گشایش خود بی نیاز کند.» و فرموده است: «اگر تهیدست باشند خداوند از فضل و کرم خود آنان را توانگر کند.»[5]

زیرا اگر کسی واقعا دیندار و با اخلاق باشد، مسلما بیشتر این ویژگی‌هایی که گفته می‌شود باخود به همراه دارد که از جمله؛ مسئولیت پذیری، تعهد، جوهره کار داشتن، خوش خُلق بودن، خانواده دوست، مثبت نگر، عاقل، فهیم، عفیف و پاک است. امّا توجه به امور مادی و عدم توجه به دینداری و اخلاق فرد نمی‌تواند این ویژگی‌ها را که لازمه یک زندگی رضایت بخش برای هر فردی است، با خود به همراه داشته باشد.

بنابراین تسهیل و آسان سازی(در امور مادی) ازدواج جوانان امری لازم و ضروری است که همگی ما از جمله خانواده و جامعه در آن نقش اساسی داریم و باید با بینش، آگاهی و دوری از تجملات نادرست و اضافی و همچنین اجتناب از چشم و هم‌چشمی‌ها، زمینه ازدواج آسان جوانان را فراهم کنیم و گرنه نسبت به آنان و آینده آنان مسئول هستیم و در پیشگاه خدای متعال باید جوابگو باشیم.

پی‌نوشت:
[1]. تهذیب الاحکام، شیخ طوسی ، ج7 ، ص 39
[2]. کنزالعمّال، ج16، ص442، ح45337
[3]. کنزالعمّال، ح44721
[4]. میزان الحکمة، ج4، ص279
[5]. بحارالانوار، ج100، ص372

 

نظرات

تصویر ناشناس
نویسنده ناشناس در

سال 94 در مقابل 97 ، شاهانه به حساب میاد!! آنقدر از ضرورت ضرورت ضرورت حرف زدید چی درست شد؟ کو عمل؟ ارزش سیاست‌ها و ادعاها به تاثیرگذاری اونهاست اما دقت توی کارآمدی این چند سال خیلی چیزها رو اثبات میکنه! 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.