چرا امیرالمومنین از فاطمه دفاع نكرد؟

08:55 - 1394/01/17
چکیده: امیرالمومنین(عليه‌السلام) در حد وظيفه شرعى، از حريم عصمت خود دفاع كرده است. ليكن دفاع در آن روزها، به صورت جنگ و خون‌ريزى، به مصلحت اسلام نبود و اگر شمشير مى‌كشيد و بنى‏‌هاشم و گروهى از صحابه، كه پاى‏‌بند به بيعت على در غدير خم بودند، يك طرف و هواداران خلافت طرف ديگر، در اين صورت مسلمانان به دو گروه تقسيم مى‏‌شدند.
فاطمه

رهروان ولایت ـ یکی از سوالاتی که وهابیون بسیار آن را مطرح می‌کنند و روی این مانور زیادی می‌دهند این سوال است: اگر شما می‌گویید: امیرالمومنین(عليه السلام) بسیار دلاور و شجاع بود، چرا از همسرخود دفاع نکرد؟ که جواب کوتاه این سوال این است که شجاعت این نیست که همه جا انسان شمشیر بکشد.

جواب بیشتر را در ذیل بیان می‌کنیم: ‏
در اين پرسش، دفاع نكردن امام اصل مسلم گرفته شده، در حالى كه دليلى بر اين مطلب وجود ندارد.

امیرالمومنین(عليه‌السلام) در حد وظيفه شرعى، از حريم عصمت خود دفاع كرده است. ليكن دفاع در آن روزها، به صورت جنگ و خون‌ريزى، به مصلحت اسلام نبود و اگر شمشير مى‌كشيد و بني‌‏هاشم و گروهى از صحابه، كه پاي‏‌بند به بيعت على در غدير خم بودند، يك طرف و هواداران خلافت طرف ديگر، در اين صورت مسلمانان به دو گروه تقسيم می‌شدند و اصل اسلام به خطر می‌افتاد. اتفاقاً منافقان در لباس دل‌سوزى سراغ امیرالمومنین(عليه‌السلام) آمدند و به او گفتند: «يَا أَبَاالْحَسَن، أَبْسِط يَدَكَ حَتَّى أُبَايِعَكَ: اى ابو الحسن، دستت را دراز كن تا با تو بيعت كنيم». گوينده اين سخن ابوسفيان، دشمن ديرينه اسلام است.

اميرالمومنین(علیه‌السلام) به خوبی می‌دانست که هدف او ایجاد جنگ درونى در مدينه است، از اين‏‌رو، به او چنين فرمود: «به خدا سوگند تو با اين گفتار، انگيزه فتنه‏‌گرى دارى، تو پيوسته بدخواه اسلام و مسلمانان بوده‏‌اى، ما نيازى به خيرخواهى تو نداريم».[1] بنابراین دلیر و شجاع کسی نيست که در همه جا شمشير بكشد و جنک کند؛ بلکه شجاع، كسى‌ست كه به وظيفه خود عمل كند.

روزى پيامبر گرامى اسلام(صلى‌الله‌عليه‌وآله) گروهى را ديد كه بر گرد شخصى جمع شده‏‌اند. پرسيد: اين كيست؟ گفتند: فردى دلاور است كه سنگين‏‌ترين وزنه‌ها را برمی‌دارد. پيامبر در پاسخ فرمودند: «دلاور كسى‌ست كه بر خواسته‏‌هاى نفسانى خود چيره شود».[2]

تاريخ اسلام گواهى می‌دهد در صدر اسلام نهال نو بنیاد اسلام در دل بسیاری از افراد جامعه هنوز ریشه ندوانیده بود و امكان داشت که با نسيمى يا بادى از جاى كنده شود. پيامبر اکرم(صلى‌الله‌عليه‌وآله) به عايشه فرمود: «لَوْ لَا أَنَّ قَوْمَكِ حَدِيثُ عَهْدِهِمْ بِالْجَاهِلِيَّة لَهَدمْتُ الْكَعْبَةَ ثُمَ‏ لَجَعَلْتُ لَهَا بَابَين: اگر قريش تازه مسلمان نبودند، من وضع كعبه را دگرگون می‌‏كردم. سپس به جاى يك در، دو در براى آن قرار مى‏‌دادم».[3]
بدون شک پیامبر اکرم(صلى‌الله‌عليه‌وآله) شجاع‌ترین فرد بود، ولى آن حضرت وضعيت را براى همه كار مساعد نمی‌بيند.

آنان كه انتظار دارند قهرمانى مانند امیرالمومنین(عليه‌السلام) شمشيرى را كه بر گردن كافران در بدر و احد و احزاب كشيد، پس از رحلت پيامبراکرم(صلى‌الله‌عليه‌وآله) همان شمشير را بر گردن مسلمانان فرود آورد، تاريخ اسلام را بررسى نكرده و از وضعيت آن روزگار آگاه نيستند. آنان نه اسلام را می‌شناسند و نه امیرالمومنین(علیه‌السلام) را.

 

--------------------------------------------
 پی‌نوشت
[1]. تاريخ طبرى، ج 2، ص 449؛ حوادث سال پانزدهم هجرى.
[2]. بحارالانوار، ج 1، صص 77 و 112
[3].مسند احمد، ج 6، ص 76

نظرات

تصویر علی
نویسنده علی در

استفاده کردم

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.