اگر او نبود، خبری از آسمان‌ها و زمین نبود!

09:39 - 1393/11/20
چکیده: در هر زمان و دوره، باید یک شخص، کامل‌ترین افراد زمان خود و خلیفه‌ی خداوند در روی زمین باشد، اما او به مقامی رسید که کامل‌ترین انسان، در همه‌ی دوران‌ بود و آسمان‌ها و زمین، به خاطر او آفریده شد.
زمین و آسمان

رهروان ولایت ـ خداوند متعال، از خلقت آسمان‌ها و زمین، هدف داشته و هدف خود را چنین بیان فرمود: «وَ هُوَ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی‏ سِتَّةِ أَیَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ لِیَبْلُوَكُمْ أَیُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلا [هود/7] او كسى است كه آسمان‌ها و زمین را در شش روز (دوران) آفرید و عرش (حکومت) او بر آب قرار داشت، و غرضش از این خلقت، آن بود كه شما را بیازماید که كدام‌یك بهتر عمل مى‏‌كنید».

پس خداوند، افلاک را برای انسان و آزمایش او آفرید؛ هم‌چنین، هدف از خلقت انسان، رسیدن او به مقام خلافت و جانشینی خداوند است چنان‌که فرمود: «وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَة [بقره/30] (به خاطر بیاور) هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان فرمود: «من در روى زمین، جانشینى [نماینده‌‏اى‏] قرار خواهم داد».

و این عنوان خلافت، مسلماً، شامل همه‌ی انسان‌ها نمی‌شود، زیرا افراد بد رفتار و ناشایست، هیچ‌گاه سزاوار خلافت الهی نیستند؛ پس بعضی از افراد، به چنین مقامی می‌رسند و در هر زمانی، باید چنین افرادی باشند که غرض خداوند، همیشه محقق باشد. این انسان‌ها کامل‌ترین و شایسته‌ترین افراد زمان خود هستند که سزاوار مقام «خلیفة‌الله‌ی» در زمین هستند؛ به عنون نمونه، حضرت داود(علیه‌السلام) در زمان خود، به این مقام رسید، زیرا خداوند(متعال) به او فرمود: «یا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلیفَةً فِی الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَیْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى‏ فَیُضِلَّكَ عَنْ سَبیلِ اللَّه‏ [ص/26] اى داود! ما تو را خلیفه و (نماینده خود) در زمین قرار دادیم پس در میان مردم، به حق داورى كن، و از هواى نفس پیروى مكن كه تو را از راه خدا منحرف سازد».

اما از میان همه‌ی انسان‌‌ها، تنها یک انسان بود که به مقامی رسید که از همه‌ی انسان‌ها و در همه‌ی دوران‌، کامل‌تر و مقرّب‌تر از همه بود، و او حضرت محمد مصطفی(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) است؛ پس می‌توان گفت که خداوند متعال‌، همه چیز را به برکت وجود آن حضرت آفرید، و به این موضوع، در بعضی از روایات ما هم تصریح شده است، مانند حدیث قدسی که خداوند متعال به رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود: «لَوْلاکَ لَما خَلَقْتُ الْأَفْلاکَ [1] ای محمد، اگر تو نبودی، افلاک را نمی‌آفریدم».

و در وصف آن حضرت، چه نیکو سرود؛ شاعر شیرین سخن؛ سعدی:

ماه فروماند از جمال محمد                  سرو نباشد به اعتدال محمد

قدر فلک را کمال و منزلتی نیست            در نظر قدر با کمال محمد

وعدهٔ دیدار هر کسی به قیامت          لیلهٔ اسری شب وصال محمد

آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی    آمده مجموع در ظلال محمد

عرصهٔ گیتی مجال همت او نیست          روز قیامت نگر مجال محمد

و آن‌همه پیرایه بسته جنت فردوس      بو که قبولش کند بلال محمد

هم‌چو زمین خواهد آسمان که بیفتد      تا بدهد بوسه بر نعال محمد

شمس و قمر در زمین حشر نتابد            نور نتابد مگر جمال محمد

شاید اگر آفتاب و ماه نتابند             پیش دو ابروی چون هلال محمد

چشم مرا تا به خواب دید جمالش      خواب نمی‌گیرد از خیال محمد

سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی      عشق محمد بس است و آل محمد[2]

--------------------------------------
پی‌نوشت:
[1]. تأویل الآیات الظاهرة، ص430 - المناقب(چاپ: مؤسسه انتشارات علامه)، ج1، ص217
[2]. مواعظ سعدی، قصیده 16

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.