هدف واقعی قیام امام حسین(ع)چه بود؟

05:22 - 1391/10/16
برای بعضی از افراد این شبهه به وجود آمده که آیا قیام امام حسین(ع) شرایط امر به معروف و نهی از منکر را داشته است؟
Imam_Hosein

به گزارش رهروان ولايت در وبلاگ گروه اينترنتی پرسمان احکام  آمده است:بی شک حرکت و قیام امام حسین (ع) باعث احیای دین شد و حضرت آن را نوعی امر به  معروف و نهی از منکر می داند،
انما خرجت لامر بالمعروف و النهی عن المنکر لا اشرا و لا بطرا
یعنی من برای امر به معروف و نهی از منکر قیام میکنم نه برای هوس یا فتنه انگیزی.

ولی برای بعضی از افراد این شبهه به وجود آمده که آیا قیام ایشان شرایط امر به معروف و نهی از منکر را داشته است؟

بعضی گفته اند:از جمله شرایط وجوب امر به معروف و نهی از منکر ایمن بودن از خطر و ضرر است این شرط نه تنها موجود نبود بلکه با پیشینه و عملکرد یزید و حکومت بنی امیه با آن وضعیت استبدادی و کشتار بی رحمانه انسان های بی گناه روشن بود که چنین موقعیتی پیش نمی آید و اقدام امام حسین ع یا هرکس دیگر با مخاطرات جدی روبه رو است پس چگونه آن حضرت با این وضعیت اقدام به نهضت و امر به معروف و نهی از منکر نمود؟

در جواب باید گفت: اولا که امامان خودشان دلیل شرعی هستند و رفتار و کردار آنان ، به عنوان دلیل و حجت برای ما خواهد بود و از آنان باید پیروی کنیم.

پس با وجود ضرر داشتن ، چنین موردی استثناء می شود و  مى‏فهمیم كه اگر مصلحت مهم‏ترى در كار بود باید امر به معروف و نهى از منكر نمود؛ هر چند احتمال ضرر و خطر داده شود.

از این رو باید اهمیت مصلحت امر به معروف و نهى از منكر را با ضرر و مفسده احتمالى آن، سنجید؛ اگر مصلحت خیلی مهم باشد باشد، (مثل بقاى دین)، تحمل ضرر لازم است و ترك امر به معروف جایز نیست.

وفرق است  بین امر به معروف و نهی از منکر معمولی،  با جایی که جنبه عمومى و كلى دارد و احیاى دین و بقاى احكام و شعائر، به آن وابسته باشد و ترك آن موجب خسارت‏ها و مصایب جبران‏ناپذیرى بر مسلمانان شود. درست مانند آنكه در عصر حكومت یزید، ملیّت جامعه اسلام در خطر تغییر و تبدیل به ملیّت كفر واقع شده بود و اوضاع و احوال نشان مى‏داد كه به زودى دین از اثر و رسمیت افتاده و فاتحه اسلام خوانده مى‏شود.

امام حسین(ع) كاملاً از خطرى كه متوجه دین شده بود، آگاه بود؛ از این رو در همان آغاز كار - كه مروان در مدینه به آن حضرت توصیه كرد كه با یزید بیعت كند - فرمود:
انّا للّه و انّا الیه راجعون و على الاسلام السلام اذ قد بلیت الامّة براع مثل یزید
باید با اسلام وداع كرد؛ زیرا امت به راعى و شبانى مانند یزید مبتلا شده است؛ یعنى، وقتى یزید زمامدار مسلمین شود، معلوم است كه اسلام به چه سرنوشتى گرفتار مى‏شود آنجا كه یزید است اسلام نیست و آنجا كه اسلام است، یزید نیست.

در مقابل چنین خطر و منكرى، امام حسین(ع) باید به پا خیزد و دفاع كند و سنگر اسلام را خالى نگذارد؛ هر چند خودش و عزیزانش را بكشند خواهران و دخترانش را اسیر كنند؛ زیرا آن حضرت بقاى اسلام و بقاى احكام اسلام را از بقاى خودش مهم‏تر مى‏دانست؛ پس جان خود را فداى اسلام كرد و با آنكه اطفال و خاندانش در سختى و گرفتارى شدید بودند از برنامه خود و انجام وظیفه منصرف نشد.

قیام سیدالشهدا(ع) امر به معروف و نهى از منكر و مبارزه با ظلم، ستم، كفر و ارتجاع واقعى بود. اما تاریخ چنین امر به معروف و نهى از منكر و مبارزه با ظلم و كفر، به خود ندیده است؛ كه یك نفر مانند امام حسین(ع) همراه با خاندان خود در احاطه لشكرى ستمگر باشد، اما در عین حال عزت و كرامت نفس خود را حفظ كرده و به وظیفه خود وفادار مانده باشد.

با این کار  امام حسین (ع)،  ارزش امر به معروف و نهی از منکر خیلی بالا رفت.  

پی نوشت ها:
مساله 5 ملحقات رساله آیت الله مکارم، ملحقات رساله آقای خویی با حاشیه آیت الله سیستانی م 5 ، امر به معروف و نهی از منکر آیت الله نوری همدانی
 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.