معناي ناصبي و مصاديق واقعي آن

08:04 - 1393/06/17
وهابيت

رهروان ولایت ـ در طول تاریخ اسلام  همواره بوده‌اند کسانی که نسبت به اهل‌بیت پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) دشمنی داشته و به آنها جسارت کرده اند. افرادی در قالب ناکثین، قاسطین و مارقین جنگ‌های جمل، صفین و نهروان را به راه انداختند و دشمنی خود را با حضرت علی‌(علیه‌السلام) نشان دادند.
در زمان معاویه، مولای متقیان (علیه‌السلام) بالای منابر سب و لعن می‌شد.[1] یزید دومین خلیفۀ اموی هولناکترین جنایت تاریخ اسلام را در حق اهل‌بیت(علیهم‌السلام) انجام داد. حریز بن عثمان لعن امام علی (علیه‌السلام) از زبانش نمی‌افتاد  و روزانه 70 بار آن حضرت را لعن می‌کرد.[2]  با این وجود در صحیح بخاری بارها از او حدیث نقل شده است.
اینها که هر کدام به نحوی نشانگر دشمنی با اهل‌بیت(علیهم‌السلام) است مصداق نواصبی هستند که در فقه شیعه، خوردن ذبیحۀ آنان جایز نیست [3] و ازدواج با آنها حرام دانسته شده است [4]

ناصبی کسی است که ادعای مسلمانی دارد امّا اهل‌بیت(علیهم‌السلام) را دشمن دارد و این دشمنی را آشکار کند. [5] در برخی روایات، دشمنی با شیعیان اهل‌بیت(علیهم‌السلام) مصداق نصب شمرده شده است.
نواصب در هر زمانی با لباسی ظاهر می‌شوند و به مقدسات شیعه توهین می کنند، مدت زمانی است نواصب لباس وهابیت را به تن کرده ‌اند و حرم ائمه را تخریب کرده و شیعیان را قتل عام می‌کردند امروه این گروه خبیث با اسم داعش که الحق مخفف جمله «دلار امریکایی علیه شیعه» است نواصب زمان هستند و به هر شکلی که بتوانند دشمنی خود با اهل‌بیت  (علیهم‌السلام)  را آشکار می‌سازند.  آنان خود را پیرو یزید و معاویه معرفی می‌کنند و حتی بالاتر از این می‌گویند دشمن ما حسین بن علی (علیه‌السلام)  و دوست ما معاویه است.[6]

ناگفته نماند که اهل سنّت، دوستدار اهل‌بیت (علیهم‌السلام) بوده و سالیان درازی در کنار شیعیان زندگی مسالمت آمیزی داشته‌اند و مسلمانان فلسطین نیز محب اهل‌بیت (علیهم‌السلام) بوده اند. نامگذاری مساجد فلسطینیان به نام ائمه (علیهم‌السلام) نشانگر محبت آنان به خاندان اهل‌بیت (علیهم‌السلام)  است.[7] [8]

-------------------------------
پی نوشت:
[1]ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج ۱، صص ۱۶-۱۷؛ معارف و معاریف، سیدمصطفی حسینی دشتی، ذیل مدخل علی بن ابی طالب.
[2] ابن حبان، ج1، ص268. ابن حجر، تهذیب، ج2، ص210.
[3]  امام خمینی، ج2، ص155
[4] محمد بن الحسن الحر العاملى، وسائل الشيعه (دار احياء التراث، لبنان) ، باب 10، من ابواب ما يحرم من النكاح، حديث 15. امام خمینی، ج2، ص325.  المقنع ج2، ص306.
[5]رساله توضیح المسائل مراجع، در برخی رساله ها مساله 117 ـ بعضى 113 ـ بعضى 111، عروة الوثقى، سید یزدى، ج1، بحث کفر. تاج العروس،‌ ج2 ،‌ ص436، ماده «نصب.
[6] براي مطالعه بيشتر به اين لينك مراجعه شود.
[7] اين لينك
[8] اين لينك

نظرات

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.