اين آيه به رقابت همسران پيامبر پايان داد

08:23 - 1393/02/13
چکیده: دشمنان این دین و آیین و مزدوران سبک مغزشان، همیشه و در طول تاریخ زمانی‌که از مقابله با منطق قوی اسلام و اعتقادات درست و سالم و منطقی آن، درمانده‌اند؛ به توهین کردن و تمسخر روی آورده و اسلام را مسخره کرده‌اند.
پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در قرآن

رهروان ولایت ـ قرآن کریم خطاب به پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌فرماید: «تُرْجِي مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ وَ تُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلا جُناحَ عَلَيْكَ ذلِكَ أَدْنى‏ أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَ لا يَحْزَنَّ وَ يَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَلِيماً [أحزاب/ 51] (موعد) هر يك از همسرانت را بخواهى می‌توانى به تاخير بیاندازى و هر كدام را بخواهى می‌توانی نزد خود حاضر کنی و هر گاه بعضى از آن‌ها را كه بر كنار ساخته‌‏اى بخواهى نزد خود جاى دهى، گناهى بر تو نيست، اين حكم الهى براى روشنى چشم آن‌ها و اين‌كه غمگين نباشند و به آن‌چه در اختيار همه آنان می‌گذارى راضى شوند، نزديك‌تر است و خداوند آن‌چه را در قلوب شما است می‌داند و خداوند از همه اعمال و مصالح بندگان خود با خبر است و در عين حال حليم است و در كيفر آن‌ها عجله نمی‌كند».

دشمنان این دین و آیین و مزدوران سبک مغزشان، همیشه و در طول تاریخ زمانی‌که از مقابله با منطق قوی اسلام و اعتقادات درست و سالم و منطقی آن، درمانده‌اند؛ به توهین کردن و تمسخر روی آورده و اسلام را مسخره کرده‌اند؛ آنان کسانی هستند که قرآن در رابطه با آن‌ها می‌فرماید: «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُون [بقره/15] خداوند آن‌ها را استهزاء می‌كند، و آن‌ها را در طغيانشان نگه می‌دارد تا سرگردان شوند».

آنان با تمسک به این آیه، نبی اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) را آدمی شهوت‌ران و زن‌پرست معرفی کرده و می‌گویند این آیه بیان می‌کند پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) هر کدام از زن‌ها را که دوست دارد نزد خود نگه‌دارد، که به معنای میل جنسی ایشان به برخی از همسشرانش بوده است.

اما اگر به شان‌النزول این آیه دقت کنیم خواهیم دید این آیه دال بر لطافت و مهربانی بیش از حد پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) است؛ تاریخ می‌نویسد: برخی از همسران پيامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) به حضرت عرض كردند كه بر نفقه و هزينه زندگى ما بيافزا (زيرا چشمشان به غنائم جنگى افتاده بود و چنين می‌پنداشتند كه بايد از آن، مقدار زيادى به آن‌ها برسد) آيات مذکور نازل شد و صريحاً به آن‌ها گوش‌زد كرد كه اگر دنيا و زينت‌های دنيا را می‌خواهند، براى هميشه از حضرت جدا شوند و اگر خدا و پيامبر و روز جزا را بیشتر دوست دارند، با زندگى ساده او بسازند.

هم‌چنین در چگونگى تقسيم اوقات زندگى پيامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در ميان آن‌ها نيز، با هم رقابت‌هايى داشتند كه حضرت با آن همه گرفتارى و اشتغالات مهم را در مضيقه قرار می‌داد، هر چند حضرت عدالت در ميان آن‌ها را کاملاً رعايت می‌كرد، ولى باز گفتگوهاى آن‌ها ادامه داشت؛ آيه فوق نازل شد و پيامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) را در تقسيم اوقاتش در ميان آن‌ها كاملاً آزاد گذاشت و ضمناً به آن‌ها اعلام كرد كه اين حكم الهى است تا هيچ‌گونه نگرانى و سوء برداشتى براى آن‌ها حاصل نشود.

این آیه در واقع برای رفع مشكلی در زندگانی شخصی پيامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نازل شد؛ زیرا يك رهبر بزرگ الهى هم‌چون نبی اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) آن هم در زمانی‌كه در كوره حوادث سخت گرفتار است و توطئه‏‌هاى خطرناكى از داخل و خارج براى او چيده می‌شود، نمی‌تواند فكر خود را زياد مشغول زندگى شخصى و خصوصی‌اش كند، بايد در زندگى داخلى خود داراى آرامش نسبى باشد، تا بتواند به حل انبوه مشكلاتى كه از هر سو او را احاطه كرده است با فراغت خاطر بپردازد. آشفتگى زندگى شخصى و دل مشغول بودن او به وضع خانوادگى در اين لحظات بحرانى و طوفانى سخت خطرناك است.

با اين‌كه طبق ادله‌ای که در دست است، ازدواج‌هاى متعدد پيامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) غالبا جنبه‏‌هاى سياسى و اجتماعى و عاطفى داشته و در حقيقت، جزئى از برنامه انجام رسالت الهى او بوده است، ولى در عين حال، اختلاف ميان همسران و رقابت‌هاى زنانه متداول بین آن‌ها، گاهی طوفانى در درون خانه بر پا می‌کرد و این مساله فكر حضرت را به خود مشغول می‌نمود.

حضرت نیز به خاطر روحیه بالا و عالی خود بر این موارد صبر می‌کرد و عصبانیّتی از خود نشان نمی‌داد، اين‌جا است كه خداوند متعال، يكى ديگر از ويژگی‌ها را براى پيامبرش قائل شده و براى هميشه به اين ماجراها و كشمكش‌ها پايان داد و حضرت را از اين نظر آسوده خاطر و فارغ البال كرد و چنان‌كه در آيه بالا گذشت، فرمود: می‌توانى (موعد) هر يك از اين زنان را که بخواهى به تاخير بياندازى و به وقت ديگرى موكول كنى، و هر كدام را بخواهى نزد خود جاى دهى. وجود این حكم الهى آرامشى به همسران پيامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و محيط زندگى داخلى او ‏داد.[1]

بنابراین این آیه به هیچ وجه نقصی برای حضرت نیست، بلکه دال بر عظمت روحی و مهربانی بیش از حد ایشان است؛ زیرا شخصی که در راس امور یوده و حاکم مدینه است و پیامبر الهی، هرگز بر همسران خود تحکم و ظلمی نمی‌کند و حقوق آن‌ها را کاملاً رعایت کرده است و حاضر شده است از حق خود بگذرد؛ اما خداوند متعال از این همه گذشت و تحمل او پرده برداشته و به حضرت خطاب می‌کند که نیازی نیست که تا این حد خود را در سختی و مشقت قرار دهی بلکه به هر نحوی که دوست داری عمل کن تا موجبات آرامش روحی تو فراهم شود.

-------------------------------

پی‌نوشت:

[1]. تفسير نمونه، ج‏17، ص 38.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.