«دين اسلام» پاسخي به نداي فطرت است

07:26 - 1393/02/09
چکیده: اسلام، در واقع پاسخی مناسب به ندای فطرت آدمی است که از درون خود، خداوند متعال و تمام خوبی‌ها را صدا می‌زند.
دین ندای فطرت

رهروان ولایت ـ انسان موجودی عاقل، متفکر و حقیقت‌جوست؛ به این معنا که او در برخورد با محیط پیرامون خود، از خود سوالات متعددی می‌پرسد و هر چه رشد کرده و عقل او شکوفا می‌شود، این سوالات نیز عمیق‌تر و پربارتر می‌شوند. یکی از مهم‌ترین دغده‌های بشر از ابتدای خلقت تا به حال، فهم درست هستی و چرایی وجود است؛ این‌که از کجا آمده است، آمدنش بهر چه بوده و به کجا می‌رود؛ این سه سوال از اساسی‌ترین سوالات بشر هستند که از قدیم‌الایام ذهن بشر را به خود مشغول کرده و آدمی همیشه کوشیده است پاسخی مناسب و تسکین‌بخش برای آن‌ها بیابد و تا به آن‌ها پاسخ مناسب ندهد، هرگز به آرامش نخواهد رسید.

اگر به دین مبین اسلام و مذهب شیعه و آیات قرآن دقت کنیم، خواهیم دید بیش از 80 درصد آیات قرآن کریم و شمار زیادی از روایات معصومین(علیهم‌السلام) به بیان اصول دین و پاسخ به این سه سوال اساسی اختصاص داشته است و مهم‌ترین فلاسفه زمان مثل فارابی، ابن سینا، سهروردی، ملاصدرا و... تمام افتخارشان این بوده است که در نهایت توانسته‌اند با عقل و کندوکاو علمی به آن نتیجه‌ای برسند که قرآن، سالیان قبل بیان کرده است.

دین، در واقع پاسخی مناسب و تسکین بخش به این سوالات است، و تا انسان پاسخی مناسب و آرامش‌بخش را برای این سوالات نیابد، هرگز روی آرامش را به خود نخواهد دید و در بسیاری از انسان‌ها به پوچ‌گرایی و عبث بودن زندگی می‌انجامد. امام صادق(علیه السلام) در این باره فرمودند: «لَوْ لَا مُحَمَّدٌ وَ الْأَوْصِيَاءُ مِنْ وُلْدِهِ كُنْتُمْ حَيَارَى كَالْبَهَائِمِ لَا تَعْرِفُونَ فَرْضاً مِنَ الْفَرَائِض: اگر محمد(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و جانشینانی از فرزندان او نبودند، شما مانند دیگر حیوانات حیران و سرگردان بودید و هیچ یک از احکام خداوند متعال را نمی‌دانستید».[1]

اسلام، در واقع پاسخی مناسب به ندای فطرت آدمی است که از درون خود، خداوند متعال و تمام خوبی ها را صدا می‌زند، اسلام دستور می‌دهد به حقوق دیگران باید احترام گذاشت، یک حاکم باید عدالت اجتماعی را رعایت کند و هرگز کسی را بدون استحقاق مقدم نکند، حق یتیم را باید رعایت کرد، به پدر و مادر باید نیکی کرد، ظلم و ستم باید ترک شود، نسبت به دیگران نباید کینه داشت، مومنان همه با هم برادراند، نباید غبیت کسی را کرد، دروغ نباید گفت، نباید به کسی تهمت زد، با همسر و فرزندان باید مهربان بود، زنان نباید از ارث محروم گردند، نباید به ناموس مردم چشم داشت، دزدی ممنوع است، حتی در این دین گفته می‌شود، حیوانات هم دارای حقوق هستند و نباید  آن‌ها را آزار داد، حتی درختان و طبیعت هم دارای حق هستند و آدمی نباید به آن‌ها آسیب بزند و هزاران دستور اخلاقی دیگر که زندگی انسان را متحول کرده و او را از یک حیوان به انسان مبدل ساخت؛ این دستورات ندای فطرت آدمی است، ندای درونی انسان است که با صدای بلند، گمشده خود را جستجو می‌کند.

حال اگر کسی از روی نادانی و جهل یا از روی غرض، دین را حاصل خرافات و اوهام یا ترس معرفی کند، قطعا خود او دچار خرافات گشته و نادانی و جهالت خود را بیان کرده است؛ کجای این دستورات عالی و بلند مرتبه، خرافات و اوهام  است؟ آیا در تمام جوامع عدالت مطلوب نیست؟ آیا رعایت حقوق مردم عالی نیست؟ آیا مهربانی با زن و فرزندان خرافات است؟ آیا عبادت خداوند متعال وهم و خرافه است؟

اگر این سخن درست باشد باید دین‌داران جامعه و در راس آنان امامان و پیامبران الهی، از بدترین افراد و گرفتار وهم و خرافات می‌بودند؛ در حالی‌که وقتی به زندگی امامان معصوم نگاه می‌کنیم، خواهیم دید در هر زمان، برترین انسان زمان خود بوده‌اند که تمام علمای زمان خود را شکست دادند و سخنانی را بیان کرده‌اند که بعد از گذشت حدود 1400 سال هنوز عمق آن‌ها فهمیده نشده است و هر ساله نکات جدیدی از سخنان آنان بر علمای فن روشن می‌شود.

تاریخ گواه است که در همه زمان‌ها دانشمندان بلاد مختلف برای مناظره با ائمه اطهار به مدینه می‌آمدند تا علم و توانایی‌های خود را بیازمایند و در همه آن مناظرات، امامان معصوم(علیهم‌السلام) بر تمام آن‌ها پیروز می‌شدند؛[2] مناظرات امام صادق(علیه‌السلام) با سران کفر و مادی‌گرایان آن زمان نیز مشهور است که حضرت در تمامی آن‌ها پیروز می‌گشت؛[3] تاریخ گواه است که در زمان مامون عباسی، او تمام علمای عالم در سراسر دنیا را دعوت کرد تا با امام رضا(علیه‌السلام) به مناظره بپردازند؛ لذا ماموران حکومت، علمای تمام بلاد دور و نزدیک را برای مناظره دعوت کردند، آنان نیز در مجلس مامون حاضر شده و در آن جلسه، حضرت توانست به تنهایی بر همه آنان غلبه کند، در حالی‌که آنان از ادیان مختلف و از فرقه‌های متفاوتی بودند و برخی حتی منکر خداوند متعال بودند.[4]

حال باید از این افراد پرسید کجای اسلام خرافات و اوهام است؟ چرا بدون علم و دانش صحبت می‌کنند؛ بدون آگاهی از دستورات بلند اسلام، همه ادیان را متهم به وهم می‌کنند، بله ما نیز می‌پذیریم که در دین «مسیحیت» و «یهود» خرافات و اوهام زیاد است، چرا که آن‌ها دچار تحریف شده و به انحراف رفتند، ولی نباید اسلام عزیز را با آن‌ها قیاس کرد، در اسلام، کتاب آسمانی بدون هیچ‌گونه تحریف و تغییری در دست ماست و اکثر دستورات آن که توسط ائمه اطهار(علیهم‌السلام) بیان شده بود، نیز موجود است؛ مقداری از احادیث جعلی و نادرست است که آن هم توسط علمای ما شناسایی و به دور انداخته می‌شود.  

هم‌چنین اگر کسی از روی نادانی و جهل یا از روی غرض، دین را با مسائل و کالاهای اقتصادی مقایسه کرده و دین را تنها ابزار کار سیاست‌مردان بداند و آن‌را مانند کالاهای اقتصادی محصول عرضه و تقاضا بداند، نشانه این است که اصلاً دین را نفهمیده است و نمی‌داند دین، چه می‌گوید و دستورات آن برای سامان بخشیدن به کدام نیاز بشر آمده است؛ دین، نشانه نیاز انسان به معنویت و خالق خود است، دین پاسخ به نیاز و تشنگی نسبت به خوبی‌ها و دوری از بدی‌هاست.

ین ندای فطرت و نیاز دورنی در همه دوران‌ها بوده است و هیچ‌گاه از انسان جدا نمی‌شود، دین در واقع پاسخ‌گوی این ندای همیشگی تاریخ بشریت است؛ حال ممکن است که در برخی انسان‌ها به علت روی آوردن به گناه و معصیت و دنیا گرایی و لذت‌های نامشروع، کم‌رنگ شده باشد، اما هرگز خاموش نمی‌شود، چنین کسی هم در شرایط غیر عادی که قرار بگیرد و دستش از تمام دنیا کوتاه شود، از درون خدای خویش را صدا خواهد زد و از درون تمنای دین را خواهد داشت.

بنابراین اگر کسی بدون غرض و به نیت پیدا کردن راه حقیقت، به مطالعه اسلام ناب و شیعه اثنی عشری بپردازد، قطعاً به ارزش و حقانیت و الهی بودن آن اعتراف خواهد کرد و از درون، شیفته‌ی دستورات آن و اخلاق کریمانه سردم‌داران این دین خواهد شد.

--------------------------------------

پی‌نوشت:

[1]. بحارالأنوار،ج 23، ص 99. 
[2]. به کتاب «احتجاج» مرحوم طبرسی مراجعه کنید.  
[3]. به کتاب «کافی» ج1، کتاب التوحید مراجعه کنید.
[4]. به کتاب «عیون اخبار الرضا» مراجعه کنید.

نظرات

تصویر یک بنده خدا

با سلام / این الرجبیون ماه رجب فرا رسید. ماهی که اولین روزش باقری، سومینش نقوی، دهمینش تقوی، سیزدهمینش علوی، نیمه اش زینبی و بیست و. هفتمینش محمدی است. امام باقر علیه السلام فرمودند: اگر مومنی را دوست دارید آمدن ماه رجب را به او مژده دهید. فرا رسیدن ماه رجب را تبریک عرض می نمایم. / اولین شب جمعه ماه رجب، لیله الرغائب (شب آرزوها) نامیده می شود در این شب دعاها مستجاب و آرزوها برآورده می شود وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَكُمْ پروردگارتان فرمود: مرا بخوانید تا شما را اجابت كنم سوره : غافر در شب لیله الرغائب (شب آرزوها) بهترین ها را برایت آرزو می نمایم / در این شب مبارک التماس دعای خیر / یا حق / flower flower

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.