رجعت امکان پذیر است!

17:28 - 1399/03/01

آیات قرآن حاکی از این است که برخی افراد مانند حضرت عزیز بعد از سالیان شال زنده شده و به دنیا بازگشتند.

شبهه: قرآن کریم با صراحت، آرزوی بازگشت و رجوع به دنیا را رد می‌کند مانند: «حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّی أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها [مومنون/99-100]». خداوند متعال در این آیات، امکان رجوع و بازگشت به دنیا را ناممکن می‌شمارد و این، با رجعت منافات دارد.

پاسخ

آيه‌ شريفه: «قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلاّ إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها» به سنت عمومى الهى اشاره دارد، ولى مانعى ندارد كه مانند ساير عمومات، تخصيص و استثنا بخورد. و اصولا فهم صحيح قرآن همين است كه عمومات قرآن در كنار استثناها تفسير و معنا شوند. اما روش وهابیت در رویارویی با تفکرات شیعه، تمسک به عمومات آیات بدون در نظر گرفتن مخصصات و استثنائات است.

در کنار این آیه، آیات دیگری وجود دارد که خدا برخی از انسان‌ها را به دنیا باز گردانده است، مانند باز گرداندن حضرت عزیر نبی(علیه‌السلام) و نیز زنده کردن جوان بنی‌اسرائیلی که توسط نزدیکانش به قتل رسید و نیز مردگانی که حضرت عیسی(علیه‌السلام) به عنوان معجزه، زنده و به دنیا باز گرداند و مانند هزاران نفری که خدا در سوره 243 سوره بقره به آن‌ها اشاره می‌کند که آن‌ها را پس از مرگِ با طاعون، زنده گردانیده است و یا هفتاد نفر از قوم موسی که در جریان اصرار بر دیدن خدا در کوه طور دچار تجلی صاعقه شدند و مردند و سپس خدا آن‌ها را زنده نمود. بنابراین، با وجود این استثنائات، سنت مذکور، ذاتا محال و تخلف‌ناپذیر نیست، بلکه بازگشت‌نکردنِ مردگان به دنیا، یک سنت الهی است که با اذن الهی تغییر می‌کند.

حال، سوال این است که چرا گاهی با اذن الهی، سنت جاریه تخلف می‌پذیرد؟

اذن الهی برای وقوع امری بر خلاف سنت جاریه، به خاطر وجود یک مصلحت مهم‌تر و یک حکمت قوی‌تر است که باعث می‌شود خدای حکیم، وقوع آن استثنا را اراده کند. برگشت‌ناپذیری‌ای که خداوند آن را در قرآن نفی و رد می‌کند، مهلت دوباره و بازگشتن دوباره گناه‌کاران و ظالمان به قصد از سر گرفتن زندگى عادى دنيايى است و خداوند مى‌داند كه آنان قابل اصلاح نيستند و برگشت دوباره‌ آن‌ها لغو و بيهوده است، لذا چنين برگشتى را نفى مى‌كند.

اما مراد از رجعت، برگشت براى يارى و نصرت دين حق و يا پس دادن تاوان‌هايى است كه ظالمين مرتكب شده‌اند. سنت و وعده‌ی خدا بر این است که پیش از قیامت، حق در زمین  به طور کامل گسترانده و باطل مطلقا نابود و ظلم به صورت ریشه‌ای و حتی تاریخی برچیده شود، لذا ائمه ظلم و کفرِ در گذر تاریخ را به دنیا رجعت می‌دهد تا علاوه بر آخرت، همگی در همین دنیا نیز مکافات و عذاب و حقیر شوند و در همین دنیا نیز عزّت پوشالیِ تاریخی آن‌ها از بین برود و مومنین و صالحین برتری و عزت یابند.

__________________________________
برای مطالعه بیشتر به این مطلب مراجعه کنید.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.