وصیت حضرت زهرا(س) جلوه‌ای از تلاش آن حضرت برای نجات امت رسول خدا(ص)

19:03 - 1398/11/07

حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) بعد از پیامبر اکرم(صل‌الله‌علیه‌وآله) تلاش کرد به هر نحوی که می‌تواند امت رسول خدا(صل‌الله‌علیه‌وآله) را از سقوط و جهنمی شدن نجات دهد، که شمه‌ای از آن را می‌توان در وصیت آن حضرت دید.

فاطمیه

یکی از سخت‌ترین لحظه‌هایی که بر اهل بیت رسول خدا(صل‌الله‌علیه‌وآله) گذشته است، شهادت جانگداز حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) است. این دشواری شاید برخواسته از آن باشد که ریحانه النبی(سلام‌الله‌علیها) تنها یادگار پیامبر اکرم(صل‌الله‌علیه‌وآله) بعد از ایشان بود که از سوی افرادی مورد هتک حرمت قرار گرفت که به جایگاه بلند حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در نزد خدای متعال و رسول خدا(صل‌الله‌علیهاوآله) آگاهی داشتند اما با این وجود به خاطر مطامع دنیایی به آن حضرت جسارت کرده و ایشان را به شهادت رساندن.

حضرت فاطمه(سلام‌الله‌علیها) گرچه بعد از پدر بزرگوار خویش مدت زیادی عمر نکردن ولی با این وجود تلاش کرد امت پیامبر اکرم(صل‌الله‌علیه‌وآله) را از انحراف نجات داده و ایشان را از افتادن در ورطه نابودی نجات دهد، جلوه‌هایی از این تلاش‌ها را می‌توان در وصیت آن حضرت نظاره کرد.

دختر رسول خدا(صل‌الله‌علیه‌وآله) در قسمتی از وصیت خویش که بُعد اجتماعی آن بیشتر به نظر می‌آید اموال خویش را ــ که شامل باغ‌های هفت گانه و .... ــ می‌شود بین فرزندان خویش[1] و همسران پیامبر و بنی‌هاشم[2] تقسیم می‌کند، این موضوع از آن جهت اهمیت زیادی دارد که برخی از این افراد که با وصیت آن حضرت از ترکه وی ارث می‌بردند اشخاصی بودند که یا در مقابل ظلم‌هایی که به آن حضرت شد سکوت کردند یا اینکه حتی برخی از آنها در جبهه غاصبان خلافت بودند ولی آن حضرت تلاش کرد با این وصیت همچنان این افراد را با خاندان وحی در ارتباط قرار دهد تا بیشتر از آن در ورطه سقوط قرار نگیرند.

در بخشی دیگری از وصیت آن حضرت، ایشان سفارش به ساختن تابوت می‌کند تا حجم بدن ایشان، حتی بعد از فوت برای نامحرمان آشکار نشود[3]، تا به تمام زنان مسلمان طول تاریخ این پیام را بدهد که حیا و حجاب محدود به زمان حیات و زنده بودن نیست بلکه حتی پس از مرگ نیز یک بانوی مسلمان باید از این ارزش والای انسانی دفاع کند.

حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در پاره‌ای دیگر از وصیت خویش تلاش کرد که برای همیشه تاریخ، غاصبان و بدعت‌گذاران در دین خاتم النبیین(صلی‌الله‌علیه‌وآله) را رسوا کند از این رو به امیرالمؤمنین امام علی(علیه‌السلام) وصیت می‌کند که «مرا شبانه غسل بده و كفن كن و به خاك بسپار، اجازه نده اشخاصى كه حقم را غصب كردند و اذيت و آزارم نمودند بر من نماز بخوانند يا به تشييع جنازه‌ام حاضر شوند زيرا دشمن من و دشمن رسول الله هستند.»[4] شاید بتوان گفت که این قسمت از وصیت نامه آن حضرت سیاسی‌ترین وصیت است که در طول تاریخ اسلام نوشته شده است، زیرا تا قیامت این سوال را برای همه مسلمانان باقی گذاشت که چرا اشخاصی که خویشتن را وصی رسول خدا(صل‌الله‌علیه‌وآله) می‌دیدند و بر جایگاه وی تکیه زده‌ بودند در تشییع جنازه پاره تن رسول خدا(صل‌الله‌علیه‌وآله) حاضر نشدند، و حتی از محل دفن وی آگاهی پیدا نکردند!؟

آنچه بیشتر از همه در وصیت حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) می‌درخشد و مایه امیدواری امت رسول خدا(صل‌الله‌علیه‌وآله) است، سفارش ایشان به دفن کردن قبالة شفاعتی است که در زمان ازدواج با امام علی(علیه‌السلام) از سوی خدای متعال و به دست جبرئیل به آن حضرت داده شده است، در تاریخ در مورد این وصیت این گونه آمده است که آن حضرت خطاب به امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) می‌فرماید: «ای اباالحسن! هنگامی که خواستی مرا دفن کنی، از این ظرف، کاغذی را بیرون بیاور و آن را در کفن من قرار بده و به آن نگاه نکن!» حضرت علی(علیه‌السلام) فرمود: در آن کاغذ چیست؟ عرض کرد: راز است. فرمود: به حق پیامبر(صل‌الله‌علیه‌وآله) قسمت می‌دهم که مرا از آن باخبر کن! پس فاطمه(علیهاالسلام) گفت: پدرم خواست مرا به تزویج شما درآورد، فرمود: ای فاطمه! آیا راضی هستی تو را به مهریة چهارصد درهم به ازدواج علی(علیه‌السلام) درآورم؟ عرض کردم: به ازدواج با علی(علیه‌السلام) راضی هستم؛ اما به مهریة چهارصد درهم راضی نیستم. پس جبرئیل آمد و گفت: یا رسول الله! خداوند متعال می فرماید: ما بهشت و آنچه در آن است را مهر فاطمه قرار دادیم. من گفتم: راضی نیستم. پدرم فرمود: ای فاطمه! چه می خواهی؟ گفتم: [نجات] امت شما را می خواهم؛ زیرا قلب شما مشغول (و نگران ) امت است. پس جبرئیل بازگشت و سپس این ورقه را آورد که در آن نوشته شده بود: من امت محمد را صداق فاطمه قرار دادم! پس هنگامی که روز قیامت فرا رسد، من این کاغذ را بر روی دست می گیرم و عرضه می دارم: بار خدایا! این قبالة شفاعت امت محمد(صل‌الله‌علیه‌وآله) است.»[5]

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی‌نوشت:
[1]. التهذیب، شیخ طوسی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، چاپ اول، 1407ق، ج 9، صص 144  145.
[2]. بحار الانوار، محمدباقر مجلسی، داراحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ سوم، 1403 ق، ج 100، ص 184، ح 13.
[3]. وسائل الشیعه، شیخ محمد بن حسن حر عاملی، مؤسسه آل البیت، قم، چاپ اول، 1409ق، ج 3، ص 221؛ ذخائر العقبی، ص 53.
[4]. بحار الأنوار، ج‏43، ص: 192.
[5]. عوالم العلوم، عبدالله بحرانی، مؤسسه الامام المهدی (عج)، قم، چاپ اول، بی تا، ج 11، صص 460 و 1189.
 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.