فریب امام علی(ع) توسط منذر بن جارود عبدی

10:42 - 1398/10/26

برخورد امام علی(علیه‌السلام) با منذر بن جارود عبدی بر اساس ظاهر وی بوده است.

از دیدگاه شیعه، بنا بر ادله عقلی و نقلی که وجود دارد، ائمه اطهار(علیهم‌السلام) به همه چیز علم و آگاهی دارند[1] اکنون جای این سوال است که چرا در بعضی موارد ایشان فریب افراد دیگر را خورده‌اند مانند آنچه که امیرالمؤمنین علی(علیه‌السلام) در نامه 71 نهج بلاغه، خطاب به منذر بن جارود می‌گوید «شایستگی پدرت، مرا فریب داد و تصور می‌کردم تو هم مانند پدرت هستی»؟

در پاسخ به این سوال باید دقت داشت که ائمه اطهار(علیهم‌السلام) موظف بوده‌اند که بر اساس ظاهر مردم با آنان برخورد کنند، به همین خاطر ائمه اطهار(علیهم‌السلام) اگر شخصی بر اساس قرائن و شواهد اولیه فرد خوب و شایسته‌ای بوده، از سوی ایشان منصوب می‌شده‌ و اگر بعداً دچار لغزش می‌شد، با وی برخورد می‌کردند. در واقع معصومین(علیهم‌السلام) در انتصابات خویش از علم غیب خود استفاده نمی‌کردند، زیرا در این صورت سیره و روش ایشان دیگر نمی‌توانست برای ما الگو باشد.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.