خداوند متعال و تمام اوامر او تقدس ذاتی دارند!

10:08 - 1398/10/10

خداوند متعال، دین و امور دینی ذاتا مقدس‌اند و نباید نسبت به آن‌ها کوچک‌ترین بی‌احترامی را داشت.

تقدس دین

شبهه: تربیت بر اساس مقدسات یکی از بدترین نوع تربیت است! هیچ‌کس و هیچ‌چیز در جهان مقدس نیست، مقدس‌سازی یعنی بستن راه انتقاد و لا غیر.

پاسخ: اولا: بی‌احترامی و توهین و فحش دادن به هر امری، خلاف اخلاق است و درست نیست؛ ثانیا: خداوند متعال، دین و امور دینی ذاتا مقدس‌اند و نباید نسبت به آن‌ها کوچک‌ترین بی‌احترامی را داشت، اما نقد و سوال با توهین فرق دارد، انسان می‌تواند بدون توهین و در کمال ادب و احترام سوال خود را مطرح کند.

شبهه: تربیت بر اساس مقدسات یکی از بدترین نوع تربیت است! هیچ‌کس و هیچ‌چیز در جهان مقدس نیست. ازواج، خانواده، مدرسه، ریش سفید، معلم، استاد، پرستار، چوپان، پاکان و... همه تا هنگامی که حق‌گو و متعال باشند، قابل احترام هستند، مقدس‌سازی یعنی بستن راه انتقاد و لا غیر.

پاسخ: در پاسخ به این سوال چند نکته قابل توجه است:
نکته اول: توهین و بی‌ادبی نسبت به هر امری، هر چیزی، و لو شیطان و لو مستکبرین عالم، کار درستی نیست و خلاف اخلاق بوده و در هر دین و آیینی مذموم است. هیچ‌کس حق ندارد به دیگران توهین و بی‌ادبی کند و مثلا با القاب زشت و توهین‌آمیز او را بنامد و فحش و ناسزا بگوید. این حرکات خلاف فطرت آدمی و خلاف ادب است. حتی قرآن کریم انسان‌ها را از این کار منع کرده و می‌فرماید: «وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَاب [حجرات/11]  و با لقب های زشت و ناپسند یکدیگر را صدا نزنید».
بنابراین رعایت ادب و احترام نسبت به هر کسی، بسیار پسندیده است، به خصوص اگر بزرگ‌تر باشد، ریش سفید باشد، معلم انسان باشد، دکتر یا پرستار انسان باشد، پدر و مادر انسان باشد و... این افراد فی نفسه دارای احترام‌اند و انسان نباید با آنان با تندی و بی‌ادبانه برخورد کند. حتی اگر این افراد به انسان ظلم کردند و حقی از انسان را ضایع کردند، باید با احترام و به دور از توهین و فحش و ناسزا، حق خود را گرفت و ظلم آن‌ها را دفع کرد. این اصل انسانی و اخلاقی است و مورد پسند همه فطرت‌های پاک و آزاده.

نکته دوم: خداوند متعال و سخن او و پیامبران او نیز فی نفسه دارای احترام و تقدس‌اند؛ خداوند متعال به حکم این‌که ارباب و خالق و هستی‌بخش انسان است و بر جان و مال و حیات انسان ولایت دارد، بدون شک مقدس بوده و هرگز انسان نباید به خدا و سخن او و سفیران او که جانشینان او بر روی زمین هستند، بی‌احترامی کند.
ممکن است گاهی در این شک داشته باشیم که این گفته، سخن خداست یا نه، این شخص فرستاده خداست یا نه، این فرد سخن خدا را می‌گوید یا نه؟ در این موارد اشکال ندارد با دیده تردید نگریسته و به سوال و پرسش و تحقیق بپردازیم که آیا سخن و فرستاده خدا هستند یا خیر؛ اما اگر ثابت شد که سخن و سفیر الهی است، دیگر انسان حق تمرد و نافرمانی و بی‌احترامی را ندارد.

نکته سوم: مقدس بودن امر الهی، ذاتی است، انسان به حکم این‌که بنده و عبد خداست، باید به صاحب‌خانه و صاحب نعمت احترام بگذارد، به خصوص خداوند متعال که صاحب تمام هستی انسان است و در تمام عمر، به انسان فیض وجود می‌دهد و او را هستی می‌بخشد؛ بی‌احترامی به خداوند متعال و دستورات او بدترین بی‌احترامی است و بدون شک عذاب الهی را به دنبال دارد.
لذا خداوند متعال ، سخن ایشان (قرآن کریم)، محل عبادت او «مسجد»، وسایل عبادت او مثل مهر و سجاده و...، سفیران او و حجت و ولی او همه و همه محترمند و باید مقدس باشند، هرگز نباید با دیده تحقیر و کوچک‌شمردن و بی‌احترامی به آن‌ها نگاه کرد. ممکن است دستوری از دستورات الهی ما را محدود کند و آزادی و خواهش‌های نفسانی ما را محدود کند، در این‌صورت باید دستور خدا را گوش داد و با دیده تقدس و امر الهی به آن نگاه کرد و برای رسیدن به سعادت به آن عمل کرد.

نکته چهارم: هرگز تقدس به معنای انتقاد نکردن و پرسش نکردن نیست، انسان می‌تواند نسبت به همه مسائل دین سوال کند و باید دین خود را از روی تحقیق و پرسش و مطالعه انتخاب کند، اما نباید بین اصول دین و فروع خلط شود، ما در اصول دین کاملا آزادیم تا با سوال و پرسش دین را انتخاب کرده و مسیر زندگی خود را انتخاب کنیم. اما در مورد فروع دین و چرایی آن‌ها نباید سوال کرد، چون پاسخ بسیاری از آن‌ها را عقل بشر نمی‌داند، باید با خود بگوییم چون دستور خداست، باید پذیرفت.
مثلا در مورد این‌که خدایی وجود دارد یا نه، قیامتی هست یا نه، اسلام حق است یا مسیحیت، شیعه برحق است یا اهل سنت و... که مربوط به اصول دین هستند، سوال پرسیدن خوب است و باید با تحقیق دین را انتخاب کرد؛ اما در مورد این‌که چرا نماز صبح دو رکعت است، چرا گوشت خرگوش حرام است، چرا در سفر نماز شکسته است، چرا باید وضو گرفت، چرا باید غسل کرد و ... که مربوط به فروع دین هستند، باتوجه به پذیرش اصول، دیگر نباید تشکیک کرد و باید از روی تعبد و امر الهی پذیرفت چرا که ممکن است حکمت بسیاری از آنان به زودی قابل دسترس نباشد.

بنابراین اولا: بی‌احترامی و توهین و فحش دادن به هر امری، خلاف اخلاق است و درست نیست؛ ثانیا: خداوند متعال، دین و امور دینی ذاتا مقدس‌اند و نباید نسبت به آن‌ها کوچک‌ترین بی‌احترامی را داشت، اما نقد و سوال با توهین فرق دارد، انسان می‌تواند بدون توهین و در کمال ادب و احترام سوال خود را مطرح کند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.