دخترک تنهای شهرم

21:58 - 1398/09/22

یکی از نیازهای روانشناختی انسان، نیاز به محبت کردن و مورد محبت واقع شدن از سوی دیگران است

تنهایی

سلام من از بچگی دنبال توجه بودم دنبال محبت دلم می خاست همه توجه بهم کنن ولی برعکس بود الانم که بزرگ شدم در برابر زیبایی ظاهری که همه تعریف می‌کنم عیبی در خودم نمی بینم اما تا حالا تو این ۲۲ سال کسی عاشق من نشده حس می کنم ادمی نیستم که خواستنی باشم چرا که بابامم بهم هیچ وقت محبت و توجه نکرده و همیشه شخصیتمو خورد کرده خیلی حالم بده احساس تنهایی و کمبود محبت تا حالا با من بوده میخام ازدواج کنم می ترسم شوهرمم منو در اینده پس بزنه و نخاد و خاستگار درستی ندارم که ایده الم باشه تنها راهی که واسه خلاص شدن از این دوران زندگیم می بینم و همش فکر میکنم خودکشیه  به کمکتون نیاز دارم ذهنم اشوبه لطفا کمکم کنید ممنون

پاسخ مشاور:

با سلام به شما کاربر محترم
یکی از نیازهای روانشناختی انسان، نیاز به محبت کردن و مورد محبت واقع شدن از سوی دیگران است. لذا شرایط شما قابل درک است. اینکه گفتید پدرتان به شما تا به حال محبت نکرده است، به نظر می‌رسد منظورتان محبت کلامی و زبانی است. ولی آیا مادرتان هم به شما محبت نمی‌کند؟ آیا والدینتان تنها به شما محبت (کلامی) نکرده یا اینکه به دیگران مثلا خواهر و برادرتان هم محبت نمی‌کنند؟ اگر والدینتان با دیگران هم همین گونه رفتار می‌کنند، احتمال اینکه ایشان مهارت ابراز محبت را بلد نباشند زیاد است؛ زیرا همانطور که گفته شد براساس آموزه‌های دینی و علم روانشناسی، میل به محبت کردن و مورد محبت واقع شدن فطری، ذاتی و درونی است و در وجود همه انسان‌ها حتی حیوانات نیز هست. تنها ممکن عده‌ای از افراد، مهارت ابراز محبت را بلد نباشند.
بنابراین هیچگاه تصور نکنید که چون دیگران به ویژه والدینتان به شما محبت (کلامی) نمی‌کنند، حتما شما را دوست ندارند؛ این یک خطای شناختی است؛ به ویژه اینکه هر پدر ومادری قطعا عشق و محبت به فرزندش دارد و چه بسا زمانی به این نتیجه برسید که خودتان یک روز صاحب فرزند شوید و آن گاه متوجه خواهید شد که والدین شما  هم قطعا شما را دوست داشتند و دارند، ولی امکان دارد در بیان محبت کمی مشکل داشته باشند.
اینکه می‌گویید پدرتان علیرغم عدم محبتش به شما، شخصیتتان را هم خورد کرده است، توضیح ندادید چگونه ایشان شخصیت شما را نادیده گرفته است؟ چه بسا در این زمینه اشتباه بکنید. چه بسا ایشان تعامل درست با فرزند را بلد نباشند، ولی در هر صورت این سخت گیری از سوی پدرتان به معنای عدم محبتش به شما نیست، بلکه می‌تواند نشان دهنده این مسئله باشد که وی به شما علاقه مند است و این سخت‌گیری‌ها را در برابر شما انجام می‌دهد تا شما پیشرفت کنید وگرنه اگر به شما علاقه و محبتی نداشت، هیچ دلیلی نداشت که به شما سخت بگیرد و بعضا تندی کند.
گرچه روش پدرتان در اینکه در برابر شما سخت گیری کند و محبت کلامی نمی‌کند نادرست است، ولی بهتر است زوایه دید شما هم کمی تغییر کند و تنها از دید عدم محبت به این مسئله ننگرید. چه بسا اگر بتوانید از زاویه دید پدرتان به مسئله نگاه کنید، بهتر بتوانید رفتارهای پدرتان را درک کنید و ارزیابی درستی داشته باشید.
این تفکر که هیچ کس شما را دوست ندارد و مبادا در آینده از سوی شوهر آینده‌تان طرد شوید ناشی از همین نوع نگاهتان به قضیه است، درحالی که نوع نگاهتان را تغییر بدهید ذهنیتتان هم تغییر می‌کند. امّا برای تغییر ذهنیتتان توصیه می‌کنم شروع کنید به انجام رفتارهای مثبت و خوب؛ مثلا اگر قبلا کمتر به والدینتان محبت می‌کردید، از این به بعد تصمیم بگیرید بیشتر به آنها محبت کلامی و غیر کلامی کنید. این کار باعث می‌شود که آن‌ها هم یاد بگیرند که به شما محبت کنند. امام صادق (ع) فرمود: «هنگامی که کسی را دوست میداری، او را از این محبت آگاه کن؛ زیرا این کار، دوستی بین شما را محکم تر می‌کند.»[کافی، ج2، ص644، ح2]
اینکه تا به حال خواستگار مناسب نداشته‌اید باید عرض کنم کافی است در همین سایت، راهکارهای همسریابی را جستجو کنید و آن را مطالعه نمایید.

موفق باشید.

برای دیدن نظرات سایر کاربران به لینک زیر مراجعه کنید.
http://welayatnet.com/node/134300

نظرات

تصویر Asiye123
نویسنده Asiye123 در

منم مثل شمام ولی تو این چند ماه اخير تجربه هایی داشتم که باعث شد شرايط رو بپذیرم frownوحالا هیچ حسی به ازدواج ندارم چون کاریش نمیشه کرد. مجردی خیلیم خوبه. بی خیال ازدواج.... angel

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.