هیچ تناسبی بین شیعه و بهائیت نیست!

09:55 - 1398/09/23

بین شیعه و بهائیت هیچ تناسبی وجود ندارد و بهائیت فرقع جدیدی بود و ربطی به اسلام هم نداشت.

بهائیت

شبهه: به مسلمان شیعه دوازده امامی قائل به غیبت امام دوازدهم که می‌گوید او ظهور کرده و آیین جدید آورده «بهائی» می‌گویند؛ به مسلمان شیعه دوازده امامی قائل به غیبت امام دوازدهم که می‌گوید او هنوز ظهور نکرده و منتظر ظهور او هستند که آیین جدید بیاورد(یاتی بدین جدید) غیر بهائی گویند؛ پس فرق آن‌ها در ظهور و عدم ظهور است.

پاسخ: بهاءالله که دین بهائیت را آورد، ادعای پیامبری کرد و کتاب جدید و شریعت جدیدی را باب کرد، لذا جزء اسلام هم محسوب نمیشود تا چه رسد به شیعه؛ بهائیان دین اسلام را نسخ شده میدانند و دین خود را به عنوان آخرین دین میدانند، لذا روا نیست آنها را مسلمان هم بنامیم تا چه رسد به شیعه.

شبهه: به مسلمان شیعه دوازده امامی قائل به غیبت امام دوازدهم که می‌گوید او ظهور کرده و آیین جدید آورده «بهائی» می‌گویند؛ به مسلمان شیعه دوازده امامی قائل به غیبت امام دوازدهم که می‌گوید او هنوز ظهور نکرده و منتظر ظهور او هستند که آیین جدید بیاورد(یاتی بدین جدید) غیر بهائی گویند؛ پس فرق آن‌ها در ظهور و عدم ظهور است.

پاسخ: دشمنان اسلام و شیعه این متن را نوشته و در آن می‌خواهند القا کنند که شیعه و بهائیت در اصل یکی هستند و تفاوت بین آن‌ها اندک است و حال آن‌که هیچ سنخیتی بین آن دو وجود ندارد و بهائیت فرقه‌ای است که ادعای دین جدید با پیامبری جدید را دارد که ربطی به اسلام ندارد.
اگر به تاریخ بهائیت دقت کنیم خواهیم دید که این فرقه و عقایدش، اصلا ربطی به اسلام هم ندارد و بهاءالله که موسس بهائیت است خود را پیامبر جدید نامید و اسلام را منقضی دانست و نسخ کرد و شریعت جدید آورد. به نوعی می‌توان بابیت را مقدمه بهائیت دانست، که سازنده آن سيد على محمد شيرازى ملقب به «باب» است. او در سال 1235ق در شيراز متولد شد، در نوزده سالگى به كربلا رفت و در درس سيد كاظم رشتى حاضر شد و پس از مرگ سيد كاظم رشتى خود را باب امام زمان(عج) خواند. على محمد در سال 1261ق به دستور والى فارس دستگير و به شيراز فرستاده شد. وى پس از آن كه در مناظره با علماى شيعه شكست خورد اظهار ندامت كرد و در حضور مردم گفت : «لعنت خدا بر كسى كه مرا وكيل امام غائب بداند. لعنت خدا بر كسى كه مرا باب امام بداند». در عين حال پس از چندى در تبريز ادعاى «مهدويت» كرد و خود را امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) خواند و بابيت را كه قبلاً ادعا كرده بود را به بابيت علم خداوند تأويل كرد. او در مجلس علما نتوانست ادعاى خود را اثبات كند و از پاسخ مسائل دينى فرو ماند و جملات ساده عربى را غلط خواند. از اين رو بار ديگر توبه نامه نوشت؛ اما طولى نكشيد كه ادعاى پيامبرى كرد و كتاب «بيان» را كتاب آسمانى خويش دانست. او خود را برترین پيامبران و ناسخ اسلام دانسته و بر آن است كه با ظهور وى، قيامت بر پا شده است.

على محمد نسبت به مخالفانِ عقيده‏‌اش، خشونت شديدى را سفارش نمود و وظيفه فرمانرواى بابى را اين مى‏‌داند كه جز بابى‏‌ها كسى را بر زمين باقى نگذارد و غير از كتاب‏‌هاى بابيان، ديگر كتب بايد همه محو و نابود شوند و بابيان جز كتاب بيان و ديگر كتب بابيان را نياموزند. پس از مرگ محمد شاه قاجار در سال 1264ق مريدان على محمد آشوب‏‌هايى در كشور پديد آورده و به قتل و غارت مردم پرداختند. ميرزا تقى خان اميركبير به جهت فرونشاندن فتنه بابيه در صدد اعدام على محمد برآمد. عاقبت او و يكى از پيروانش به نام محمد على زنوزى در 28 شعبان 1266 در تبريز تيرباران شدند.

بهائى‏‌گرى فرقه‏‌اى منشعب از بابى‏‌گرى است. بنيان‌گذار آن ميرزا حسينعلى نورى معروف به بهاءاللَّه است. او در سال 1233 در تهران به دنيا آمد و در شمار نخستين گروندگان باب و مبلّغان او قرار گرفت. پس از اعدام باب ميرزا يحيى (معروف به صبح ازل) ادعاى جانشينى باب را كرد و چون در آن زمان بيش از نوزده سال نداشت برادرش ميرزا حسين‌على (بهاءاللَّه) زمام كارها را در دست گرفت. در سال 1268 بابيان به ناصرالدين شاه تيراندازى كردند و چون شواهدى بر نقش حسين‌على در اين كار وجود داشت، در پى دستگيرى و اعدام او برآمدند. او به سفارت روس پناه برد، سفير و دولت روس از او حمايت كردند و به اين وسيله از مرگ نجات يافت. او سپس به بغداد رفت و در نامه‏‌اى به سفير روس از وى و دولت روس قدردانى كرد. در بغداد كنسول دولت انگليس و نماينده دولت فرانسه با او ملاقات كرد و حمايت دولت‏‌هاى خود را به او ابلاغ كرده و تابعيت انگلستان و فرانسه را به او پيشنهاد نمودند. ميرزا يحيى (صبح ازل) نيز مخفيانه به بغداد رفت. در اين هنگام بغداد، كربلا و نجف مركز اصلى فعاليت بابيان شد و در پى اختلاف بر سر ادعاى «موعود بيان» يا «من يُظهِرُهُ اللَّه» آدم‌كشى‏‌هاى شديدى بين بابيان رواج يافت. نزاع بين حسين‌على و ميرزايحيى بر سر اين ادعا موجب افتراق بابيان به دو فرقه بهائيه (پيروان حسين‌على) و ازليه (پيروان ميرزايحيى) شد. گفته شده است كه در پى اين منازعات ميرزا يحيى برادرش بهاءاللَّه را مسموم كرد و بر اثر آن بهاءاللَّه تا پايان عمر به رعشه دست مبتلا بود. ميرزا حسين‌على پس از اعلام «من يُظهِرُهُ اللهى» خويش ادعاى الوهيت و ربوبيت نمود. او خود را «خداى خدايان، آفريدگار جهان، خداى تنهاى زندانى، معبود حقيقى»، «رب مايُرى‏ و مالا يُرى» ناميد. پيروانش نيز پس از مرگ وى قبر او را قبله خويش گرفتند. او افزون بر ادعاى ربوبيت، شريعت جديد آورد و كتاب «اقدس» را نگاشت. بهائيان آن را «ناسخ جميع صحف» مى‏‌دانند. او كتاب‏‌هاى ديگرى نيز نوشته است كه پر از اغلاط املايى و انشائى است. مهمترين كتاب او «ايقان» است كه به خاطر وجود اغلاط بسيار در زمان حياتش مورد تصحيح و تجديد نظر قرار گرفت.[1]

بر این اساس بهائیت دین و شریعت جدید، بلکه کفر محض است و نمی‌توان آن را دین نامید و اصلا ربطی به اسلام ندارد و بهاءالله ابتدا خود را پیامبر و سپس خدا نامیده است. اما شیعه که به امامت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) قائل است، معتقد است او روزی خواهد آمد و دنیا که پر از ظلم و ستم شده را پر از عدل و داد خواهد کرد، او احیا کننده دین جد خودش پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) است نه مشرع و آورنده احکام جدید، لذا در دعای ندبه می‌خوانیم «أَیْنَ مُحْیِی مَعالِمِ الدِّینِ وَأَهْلِه: جاست آن که نشانه‌ها و آثار دین و اهل دین را زنده کند؟». بر این اساس امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) شریعت و احکام جدید نمی‌آورد، اما چون مردم از سنت پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) دور شده اند فکر می‌کنند حضرت احکام جدید آورده است.

بنابراین هیچ شباهتی بین بهائیت و شیعه وجود ندراد و این‌که شیعه می‌گوید امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) دین جدید می‌آورد، به معنای شریعت و احکام جدید نیست، بلکه به معنای احیای احکام فراموش شده و درست کردن انحرافات در دین و سنت جدش می‌باشد، اما بهائیت دین و آیین جدید بود و ربطی به اسلام نداشت.

__________________________________
[1]. برای مطالعه بیشتر در مورد بهائیت به این مطلب و این مطلب مراجعه کنید.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.