تجاوز به کودکان در کلیسا نیز اثر آزادی انسان است

07:08 - 1398/09/10

چون انسان مختار است هر کاری بکند، خداوند متعال جلوی انسان را نمی‌گیرد، حتی اگر بخواهد در کلیسا یا هر مکان مقدسی به کودکان معصوم تجاوز کند.

کلیسا

شبهه: اگر خدا نمی‌تواند مانع آزار دیدن کودکان در کلیسا شود، یا شیطان است یا وهم یا بی‌کفایت. اگر خداوند وجود دارد و نمی‌تواند از تجاوز جنسی به کودکان در محل عبادت خود جلوگیری کند، پس به چه دردی می‌خورد.

پاسخ: چون انسان مختار است هر کاری بکند، خداوند متعال جلوی انسان را نمی‌گیرد، حتی اگر بخواهد در کلیسا یا هر مکان مقدسی به کودکان معصوم تجاوز کند، اما در آخرت این انسان‌ها را مجازات کرده و به عذابی دردناک خواهد رساند.

شبهه: اگر خدا نمی‌تواند مانع آزار دیدن کودکان در کلیسا شود، یا شیطان است یا وهم یا بی‌کفایت. اگر خداوند وجود دارد و نمی‌تواند از تجاوز جنسی به کودکان در محل عبادت خود جلوگیری کند، پس به چه دردی می‌خورد.

پاسخ: در این شبهه، شبهه‌کننده با زیرکی می‌خواهد با تحریک احساسات مخاطبین خود، آن‌ها را با خود همراه کند و نظر خود را بر آن‌ها تحمیل کند و با مغالطه‌ای زیبا و دلنشین مخاطب را به این‌جا برساند که بله خدایی وجود ندارد.
در واقع پاسخ این شبهه به آزادی انسان در عمل‌کرد خود بر می‌گردد، یعنی چون انسان آزاد است هر کاری که دوست دارد انجام دهد، می‌تواند چنین اعمال کثیفی را هم انجام دهد، خداوند متعال نمی‌خواهد جلوی آزادی انسان را بگیرد.

خداوند متعال ملائکه را آفرید که نمی‌توانند گناه کنند و مقام معلومی دارند و از آن بالاتر نمی‌روند و پایین‌تر هم نمی‌آیند، حیوانات را نیز آفرید و آن‌ها را از نعمت عقل محروم ساخت، لذا حیوانات نمی‌توانند پیشرفت کنند و به مقام بالاتری دست پیدا کنند یا کاری بر خلاف فطرت و غریزه‌شان انجام دهند، بر همین اساس است که آن‌ها بهشت و جهنمی ندارد، چون نمی‌توانند خلاف چیزی که خداوند متعال قرار داده عمل کنند.

اما نظام احسن اقتضا می‌کرد موجود دیگری هم خلق شود که جامع هر دو موجود باشد، لذا خداوند متعال انسان را خلق کرد که بدن او مانند سایر حیوانات است و دارای غضب و شهوت است و در این خصوصیات مانند حیوانات است و به غذا و مسکن و تولید مثل نیاز دارد، از طرفی در او روح و عقل را قرار داد و تمام خوبی‌ها را نیز در او به ودیعه گذاشت و در مورد او فرمود: «وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها* فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها [شمس/7-8] و سوگند به نفس و آن‌كه نيكويش بيافريد، سپس بدی‌ها و پرهيزگاری‌هايش را به او الهام كرد» پس خداوند متعال هم خوبی‌ها و هم بدی‌ها را در نفس انسان قرار داد؛ سپس فرمود: «إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً [انسان/3] ما راه را به او نشان داديم يا سپاس‌گزار خواهد بود يا ناسپاس».

پس انسان موجودی دو قطبی با گرایش‌های مختلف است که هم گرایش به خوبی‌ها دارد و هم گرایش به بدی‌ها و گناهان و ظلم و ستم به دیگران؛ بر این اساس است که خداوند متعال نیز او را آزاد گذاشت هر مسیری که می‌خواهد انتخاب کند و هر کاری که خواست انجام دهد و بر اساس آن عمل‌کرد و رفتاری که انتخاب می‌کند، بازخواست شود و بهشت یا جهنم را پاداش کارهای خود بگیرد.

بنابراین حکمت خدا بر آزادی انسان قرار گرفت، این آزادی نیز باید مطلق باشد، یعنی انسان در دنیا باید بتواند هر کاری که خواست انجام دهد تا نهایت پستی خود را نیز بتواند به نمایش بگذارد. اگر خداوند متعال با اجبار جلوی برخی اعمال زشت او را می‌گرفت و اجازه نمی‌داد که او برخی کارهای بد و قبیح را انجام دهد، هرگز با حکمت و آزادی انسان سازگار نبود.

 این شبهه زمانی درست است که خداوند متعال اعمال آن‌ها را بدون نتیجه بگذارد و هیچ عذابی برای آن در نظر نداشته باشد و آن‌ها را رها کند، اما طبق منابع دینی و عقلی تمام اعمال و رفتار انسان در دنیا، آثار خود را دارد و در آخرت عذابی دردناک خواهند داشت.

در نتیجه: چون انسان مختار است هر کاری بکند، خداوند متعال جلوی انسان را نمی‌گیرد، حتی اگر بخواهد در کلیسا یا هر مکان مقدسی به کودکان معصوم تجاوز کند، اما در آخرت این انسان‌ها را مجازات کرده و به عذابی دردناک خواهد رساند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.