معذور بودن مجتهد در صورت خطا

07:27 - 1398/08/24

شخص مجتهد در استنباط حکم فقهی، یا به حقیقت می‌رسد، یا نمی‌رسد و طبق روایات فریقین در هر دو صورت نزد خداوند معذور است.

وحدت اسلامی

یکی از مسائل اساسی که باعث شده است، فقه سلفیه خصوصاً وهابیت، به تکفیر و خشونت منجر شود، خلط مباحث فقهی و اعتقادی است. در حالی‌که باید بین این دو حوزه فرق گذاشت. سلفیه معتقدند که در حوزه فقه، مجتهد باید اجتهاد کند و بر اساس اجتهاد خودش عمل کند. چنان‌که در حدیثی در صحیح بخاری آمده: «اگر حاکم بر اساس اجتهاد خود، حکم دهد، در صورتی‌که مطابق با واقع باشد، دو پاداش دارد و در صورتی‌که حکمش مطابق با واقع نباشد و خطا کند، یک پاداش دارد.»[1]
بنابراین بر اساس این دیدگاهِ وهابیت، که مورد پذیرش شیعه نیز هست، شخص مجتهد، یا به حقیقت می‌رسد، یا نمی‌رسد و در هر دو صورت نزد خداوند معذور است و به خاطر زحمتی که کشیده است، اجر داده می‌شود. بنابراین بر اساس این دیدگاه، اگر کسی در مسائل فقهی، فتوا به جواز امری داد و مجتهد دیگری این امور را جایز ندانست، نباید حکم به تکفیر و شرک او کرد، زیرا این امور از مسائل فقهی است و فقیه بر اساس آیات و روایات به این نتیجه رسیده است.

پی‌نوشت:
[1]. بخاری، صحيح بخاری، ص1264، ح7352.

«تکفیر مسلمین توسط وهابیت با خلط مباحث فقهی و اعتقادی»

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.