سوء ظن و استناد به قرائن و شواهد ظنى

12:59 - 1398/06/22

- اگر مرد مسلمانى با استناد به قرائنى اطلاع پيدا كند كه همسرش با اينكه چندين فرزند دارد، بطور پنهانى مرتكب اعمال خلاف عفت مى‏ شود، ولى دليل شرعى براى اثبات آن مثل شاهدى كه حاضر به شهادت دادن باشد، در اختيار ندارد، با توجه به اينكه فرزندان او تحت تربيت چنين زنى هستند، رفتار وى با او چگونه بايد باشد؟ در صورت شناسائى فرد يا افرادى كه مرتكب اين عمل شنيع و مخالف احكام الهى شده‏اند، با توجه به اينكه ادلّه قابل ارائه به دادگاه شرعى عليه ‏شان وجود ندارد، چگونه بايد با آنان برخورد كرد؟

امر به معروف و نهی از منکر

پرسش :
اگر مرد مسلمانى با استناد به قرائنى اطلاع پيدا كند كه همسرش با اينكه چندين فرزند دارد، بطور پنهانى مرتكب اعمال خلاف عفت مى‏ شود، ولى دليل شرعى براى اثبات آن مثل شاهدى كه حاضر به شهادت دادن باشد، در اختيار ندارد، با توجه به اينكه فرزندان او تحت تربيت چنين زنى هستند، رفتار وى با او چگونه بايد باشد؟ در صورت شناسائى فرد يا افرادى كه مرتكب اين عمل شنيع و مخالف احكام الهى شده‏اند، با توجه به اينكه ادلّه قابل ارائه به دادگاه شرعى عليه ‏شان وجود ندارد، چگونه بايد با آنان برخورد كرد؟

پاسخ :
واجب است از سوء ظن و استناد به قرائن و شواهد ظنى اجتناب شود، و در صورت احراز ارتكاب فعلى كه شرعاً حرام است، جلوگيرى از آن از طريق تذكر و نصيحت و نهى از منكر واجب است، و اگر نهى از منكر موثر نباشد، در صورت وجود دلايل اثبات كننده، مى‌توان به مراجع قضائى صلاحيت دار مراجعه كرد.
اجوبه الاستفتائات مقام معظم رهبری

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.