برخودر امام زمان(عج) با مخالفان

09:19 - 1398/06/24

روایاتی که به کشتار مسلمانان توسط امام زمان(علیه‌السلام) اشاره دارد، از جهت سندی ضعیف است.

مهدویت

شبهه: طبق روایات امام زمان(عج)، حتی با مسلمین وارد جنگ شده و همه را خواهد کشت.

پاسخ: اولا: این گونه روایات سند درستی ندارند و قابل قبول نیستند؛ ثانیا: جنگ حضرت با دشمنان اجتناب ناپذیر است، چون همیشه عده‌ای هستند که سخن حق را نمی‌پذیرند و به خاطر منافع دنیایی خود در مقابل حضرت بایستند.

آمدن منجی، بحثی مشترک میان تمامی ادیان و مذاهب است و همگی منتظر منجی‌ای هستند که با آمدنش تمام جهان پر از عدل و داد شود. البته در این میان دشمنان و فرصت‌طلبان نیز ساکت نبوده و هر یک به فراخور حال خویش بر این بحث، خدشه‌ای وارد کرده‌ و کوشیده‌اند آن را منحرف ساخته و چهره قیام و عدالت فراگیر امام عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) را مخدوش سازند. تلاش آنان باعث شده ذهنیت رایج مسلمانان این باشد که حضرت مهدی(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) با چهره‌ای خشن ظهور می‌کند و با تکیه بر شمشیر و قتل و کشتارِ مخالفان خود، موفق به تشکیل حکومت و کسب قدرت می‌شود. این ذهنیت و تصور از چهره حضرت، ریشه در روایاتی دارد که در برخی کتاب‌ها نقل شده است و گاه بر روی منبرها برای مردم بازگو می‌شود، در ادامه به برخی از این روایات، اشاره کرده و سند و متن آنها را مورد تحلیل و بررسی قرار می‌دهیم:

1. امام علی(علیه‌السلام) پس از شکست خوارج به هنگام گذشتن از کشتگان آنان فرمود: «آن کسی که شما را به کشتن داد، شما را فریب داد. پرسیده شد: او کیست؟ فرمود: شیطان و نفس های پلید. اصحاب گفتند: خداوند، ریشه‌ی آنان را تا پایان دنیا قطع کرد. حضرت پاسخ داد: خیر؛ سوگند به آن که جانم در دست اوست، آنان در صلب های مردان و رحم زنان خواهند بود و پی در پی خروج خواهند کرد تا آن که به سرکردگی شخصی به نام «اسمط» بین رودهای دجله و فرات خروج کنند. در آن روزگار مردی از اهل بیت ما به جنگ او می رود و او را به هلاکت می رساند و از آن پس هیچ قیامی از خوارج تا روز قیامت نخواهد بود».

سند این روایت:
این روایت فقط در کتاب  مروج الذهب[1]‏ مسعودی نقل شده و سندی نیز برای آن نقل نشده است.

2. امام باقر(عليه‌السّلام) فرمود: چون قائم(عج) قيام كند به سوى كوفه رهسپار شود، جمعیتی بیش از ده هزار نفر از آنجا بيرون آيند كه آنها را بتريه گويند و همگى سلاح جنگی بر تن دارند، و گويند: از همان جا كه آمده‏‌اى بازگرد كه ما نيازى به اولاد فاطمه(س) نداريم، آن جناب شمشير کشد و همه آنان را نابود سازد...»
سند روایت:
این روایت در کتاب الإرشاد شیخ مفید با سندی مقطوع نقل شده[2] یعنی قسمتی از سند آن نقل نشده است، از سوی دیگر در قسمتی از سند آن «ابوالجارود» وجود دارد که غالباً در کتاب‌های روایی با لعن و نکوهش ائمه اطهار(علیهم‌السلام) همراه است.[3]

3. امام باقر(علیه‌السلام) فرمود:… مهدی(عج) به سوی کوفه رهسپار می شود، در آن جا شانزده هزار نفر از بتریه مجهز به سلاح در برابرش می‌ایستند؛ آنان قاریان قرآن و دانشمندان دینی هستند که پیشانی های آنان از عبادت زیاد پینه بسته، چهره هایشان در اثر شب زنده داری زرد شده است و نفاق سراپایشان را پوشانده است. آنان یک صدا فریاد بر می آورند: ای فرزند فاطمه! از همان راهی که آمده‌ای باز گرد، زیرا به تو نیازی نداریم.
 سپس مهدی در پشت شهر نجف، از ظهر روز دوشنبه تا شامگاه بر آنان شمشیر می کشد و همه را از دم تیغ می گذراند. در این نبرد از یاران مهدی حتی یک نفر زخمی نمی شود».

سند روایت: این روایت در کتاب منتخب الأنوار المضيئة[4] به صورت منقطع نقل شده است.

بنابراین تمام این روایات از جهت سندی ضعیف هستند، به همین خاطر اگر صرفاً این روایات دیده شود، این احادیث ناصحیح جلوه می‌کنند، اما به نظر می‌رسد که این روایات به موضوع دیگری اشاره دارند و آن اینکه ایشان افرادی هستند که در مقابل حضرت ایستاده و به هیچ نحوی حاضر نمی‌شوند در مقابل حضرت تسلیم شوند. این موضوع نیز امری طبیعی است که افرادی که یک عمر در راه باطل بوده‌اند بعد از آن که حق به ایشان نشان داده می‌شود، باز تسلیم نشوند و در مقابل حضرت بایستند، اما نکته مهم که در اینجا باید به آن اشاره کرد این است که این جنگ‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که حضرت با ایشان اتمام حجت کرده و راه صحیح را به ایشان نشان داده است و آنها با وجود اینکه می‌دانند آن حضرت بر حق است، در مقابل ایشان می‌ایستند، همان‌گونه که سیره اجداد مطهرش این گونه بوده است که بعد از اتمام حجت با دشمنان خویش وارد جنگ می‌شدند.

_____________________________________
پی‌نوشت
[1]. مروج الذهب و معادن الجوهر، أبو الحسن على بن الحسين بن على المسعودي، تحقيق اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چ دوم، 1409.،ج‏2،ص:407.
[2]. الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، مفيد، محمد بن محمد، كنگره شيخ مفيد، 1413 ق‏، ج‏2، ص384.
[3]. معرفه الرجال، اختیار طوسی، کشی، محمد، به کوشش حسن مصطفوی، مشهد، ۱۳۴۸ش.ص ۲۲۹-۲۳۰.
[4]. منتخب الأنوار المضيئة، بهاء الدين نيلى نجفى، على بن عبد الكريم‏، مطبعة الخيام‏، 1360 ش‏،ص194.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.