اخبار غیبی امام جواد(ع)

23:40 - 1398/03/05

اخبار غیبی فراوانی از امام جواد(علیه‌السلام) در کتب روایی شیعه نقل شده که در این‌جا به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.

اخبار غیبی امام جواد

شبهه: برخی از روشن‌فکران کنونی مهم‌ترین اعتقادات شیعه در مورد امام معصوم را انکار کرده و می‌گویند: امام، علم غیب ندارد و هر کس هم بگوید که امام غیب می‌داند، غلو کرده است و غالی است.

پاسخ: اخبار غیبی از تمام ائمه اطهار(علیهم‌السلام) به ما رسیده است که نمی‌توان به این راحتی همه آن‌ها را دروغ و غالی دانست، در این مطلب برخی از اخبار غیبی امام جواد(علیه‌السلام) را بیان می‌کنیم.

شبهه: برخی از روشن‌فکران کنونی، با این‌که خود را شیعه می‌نامند، اما مهم‌ترین اعتقادات شیعه در مورد امام معصوم را انکار کرده و می‌گویند: امام، علم غیب ندارد و هر کس هم بگوید که امام غیب می‌داند، غلو کرده است و غالی است، روایات علم غیب نیز همگی از غالیان هستند.

پاسخ: اگر کسی به منابع روایی شیعه نگاه مختصری داشته باشد، نادرستی و مغرضانه بودن این نظررا به خوبی تصدیق خواهد کرد؛ چرا که در اکثر کتب روایی شیعه اخبار غیبی ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نقل شده است و از کتب معتبر بوده و در بین راویان آن‌ها، راوی غالی وجود ندارد و به صرف این‌که این روایت با پیش‌فرض‌های من مخالف است، نمی‌توان آن روایت را از غلات دانست و کنار زد. این اخبار غیبی از تمام ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نقل شده است، در مطالب قبلی برخی از اخبارات غیبی ائمه اطهار(علیهم‌السلام) را بیان کردیم،[1] در این مطلب برخی از اخبار غیبی امام جواد(علیه‌السلام) را بیان می‌کنیم:

1. نامه‌های بدون آدرس: داود جعفری می‌گوید: «حضور امام جواد (علیه‌السلام) شرفیاب شدم و سه نامه بدون آدرس همراه من بود که بر من مشتبه شده بود و نمی‌دانستم آن‌ها را به چه شخصی برسانم. به همین خاطر ناراحت بودم. حضرت یکی از آن‌ها را برداشت و فرمود: این نامه زیاد بن شبیب است. دومی را برداشت و فرمود: این نامه فلانی است. من مات و مبهوت شدم، حضرت لبخندی زد و صاحب نامه سوم را هم فرمود. آن‌گاه ٣٠٠ دینار به من داد و امر کرد آن را به یکی از پسرعموهایش بدهم و فرمود: آگاه باش که او به تو خواهد گفت: مرا به پیشه‌وری راهنمایی کن تا با این پول از او کالایی بخرم، تو او را راهنمایی کن. داود جعفری می‌گوید: من دینارها را نزد او بردم و او از من خواست تا پیشه‌وری را به او معرفی کنم تا از او کالا بخرد و چنان شد که امام فرموده بود».[2]

2. اطلاع از بدهی پدر و پرداخت آن: شخصی به نام مُطَرِّفی می‌گوید: «هنگامی که امام رضا(علیه‌السلام) به شهادت رسید، مبلغ چهار هزار درهم نزد ایشان داشتم و کسی غیر از من و حضرت از این موضوع اطّلاع نداشت. به همین جهت با خود گفتم: پول‌هایم از دستم رفت و دیگر قابل وصول نیست. در همین این افکار بودم، که امام جواد(علیه‌السلام) برایم پیامی فرستاد که فردای آن روز نزد ایشان بروم و در ضمن پیام افزود: هنگام آمدن کیسه و یا خورجینی را نیز همراه بیاور. فردای آن روز به محضر مبارک امام جواد(علیه‌السلام) شرفیاب شدم، حضرت مرا مورد خطاب قرار داد و فرمود: پدرم امام رضا(علیه‌السلام) رحلت نموده است؛ و شما مبلغ چهار هزار درهم از پدرم طلب کار هستی؟ عرضه داشتم: بلی مبلغ چهار هزار درهم نزد امام رضا(علیه‌السلام) دارم. پس در همین لحظه متوجه شدم که حضرت جواد(علیه‌السلام) گوشه‌ای از جانمازی را که روی آن نشسته بود، بلند کرد و مقداری دینار از زیر آن برداشت و تحویل من داد و فرمود: این مقدار دینارها بابت بدهی پدرم به تو می‌باشد، آن‌ها را تحویل بگیر. من چون آن پول‌ها را از حضرت تحویل گرفتم، قیمت آن را محاسبه کردم درست به مقدار همان چهار هزار درهمی بود که نزد امام رضا(علیه‌السلام) داشتم».[3]

__________________________________________________
پی‌نوشت
[1]. برای مطالعه به این مطلب واین مطلب و این مطلب مراجعه کنید.
[2]. كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، الكافی، دار الكتب الإسلامية، تهران، چاپ چهارم، 1407 ق، ج‏1، ص 495؛ مفيد، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، چاپ اول، كنگره شيخ مفيد، قم‏، 1413 ق‏، ج‏2، ص 293.
[3]. الكافي، ج‏1، ص 497؛ الإرشاد، ج‏2، ص 292.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.