کمک به فقرا یکی از مهم‌ترین دستورات اسلام

11:43 - 1398/02/22

اسلام هم به حجاب اهمیت می‌دهد و هم به فقرای جامعه، بلکه اهمیت به فقرا و ریشه کن کردن آن از جامعه را از ضروریات یک جامعه می‌داند.

فقرا در اسلام

شبهه: خدایی که از دیدن کودکان کار روی شبکه‌های نفت غمگین نمی‌شود، اما از دیدن چند تار موی زنان در خیابان، عرش او می‌لرزد، خدا نیست.

پاسخ: این‌گونه نیست که اسلام تنها به حجاب و پوشیده بودن زنان اهمیت داده باشد و دیگر مسائل اجتماعی به خصوص فقرای جامعه و فرزندان آنان را فراموش کرده باشد، بلکه به آنان هم بسیار اهمیت داده و دستورات خاصی مانند خمس و زکات را برای از بین بردن فقر در جامعه وضع کرده است؛ این توطئه دشمن و فریب‌کاری اوست که چنین القا می‌کند که اسلام نگاهی به فقرا ندارد، اسلام عزیز هم به فقرا اهمیت می‌دهد و هم به حجاب و عفت و خانواده.

شبهه: خدایی که از دیدن کودکان کار روی شبکه‌های نفت غمگین نمی‌شود، اما از دیدن تار موی زنی در خیابان، عرش او می‌لرزد، خدا نیست؛ اگر خدایی هست بی‌شک قبله شما اشتباه است.

پاسخ: این سخن در عین این‌که ظاهری زیبا و فریبنده دارد، مغالطه‌ای آشکار و عوام‌فریب است. چه کسی گفته است که خداوند متعال از کارکردن بچه‌ها و از فقیر بودن عده‌ای از انسان‌ها و یا ظلم برخی بر برخی دیگر، ناراحت نمی‌شود و عرش خدا به لرزه در نمی‌آید. گوینده این سخن طوری وانمود کرده است که در اسلام ظلم و تعدی به دیگران و فقیر نگه داشتن عامه مردم توسط عده‌ای خاص و تقسیم ثروت بین خود و چپاول مردم، هیچ اشکالی ندارد و گناه نیست و تنها گناه در اسلام، بی حجابی و بیرون ماندن موهای زنان است.

این مطلب، کاملا مخالف آموزه‌های اسلام است، در اسلام هم بیرون ماندن موی زنان و بی‌عفتی و بی‌حجابی آنان گناه است و هم ظلم و تعدی و استثمار دیگران.

در ثانی چه دین و چه مکتبی مانند اسلام به فکر فقراست؟ دستور به زکات و خمس به این معناست که اسلام فقرای جامعه را از یاد نبرده است، وقتی خداوند متعال در مال و ثروت اغنیا، حق فقرا را قرار داده است و به آنان دستور داده که با دست خود سهم فقرا را جدا کرده و به نیازمندان واقعی بپردازند، یعنی اسلام به فکر فقرا بوده و آنان را فراموش نکرده است. به راستی اگر همه مردم تنها به این دستور خداوند متعال عمل می‌کردند، حتی یک فقیر هم در جامعه اسلامی وجود نداشت. امام صادق(علیه‌السلام) نیز به این مساله اشاره کرده و فرموده است: «مردم اگر حقوق و واجبات مالی خود را ادا می‌کردند، همه از يک زندگی مطلوب و رضايت‌بخشی برخوردار می‌شدند».[1]

اگر به روایات دقت کنیم خواهیم دید فرموده‌اند کسی که حق فقرا در اموالش(خمس و زکات) را پرداخت نکند، در آتش جهنم خواهد بود.[2] امام صادق(علیه‌السلام) نیز در این باره فرمودند: «کسی که مال برادر دينی خود را به ناحق بخورد و آن را به صاحبش برنگرداند، خوراک او در روز قيامت شعله‌های آتش خواهد بود».[3] حتی گفته شده که چنین کسی دعایش مستجاب نمی‌شود و نمازش مقبول درگاه الهی قرار نمی‌گیرد.[4]

این در حالی است که اگر به روایات دقت کنیم، بیان شده خوردن مال دیگران و ظلم و تعدی به آنان، از بزرگ‌ترین گناهان الهی است و بدون شک از گناه بی‌حجابی زنان بیشتر خواهد بود، یعنی دقیقا مخالف آن چیزی که در شبهه القا می‌شود. به طور مثال امیرالمومنین(علیه‌السلام) فرمودند: «عظيم‌ترين گناهان، خوردنِ به ناحق و تجاوز به مال يک مسلمان است».[5] هم‌چنین حضرت در بیان دیگری فرمودند: «خداوند سبحان حقوق بندگانش را مقدمه رسيدن به حقوق خود قرار داده است».[6] بنابراین رعایت حق الناس و ظلم نکردن به مردم مهمتر است از پوشاندن چند تار مو است. ولی نباید این مساله نیز بهانه‌ای باشد برای بی‌حجابی و بیرون ماندن موهای زنان در جامعه؛ بی‌حجابی نیز گناه است و از گناهان کبیره که باید ترک شود و زنان جامعه اسلامی آن را رعایت کنند، اما در مقایسه بین گناهان، بدون شک ظلم  و تعدی به دیگران بزرگ‌تر است.

در نتیجه: این‌گونه نیست که اسلام تنها به حجاب و پوشیده بودن زنان اهمیت داده باشد و دیگر مسائل اجتماعی به خصوص فقرای جامعه و فرزندان آنان را فراموش کرده باشد، خیر این توطئه دشمن و فریب‌کاری اوست که چنین القا می‌کند که اسلام نگاهی به فقرا ندارد، اسلام عزیز هم به فقرا اهمیت می‌دهد و هم به حجاب و عفت و خانواده.

_________________________________________
پی‌نوشت
[1]. «لَوْ أَنَ‏ النَّاسَ‏ أَدَّوْا حُقُوقَهُمْ‏ لَكَانُوا عَائِشِينَ بِخَيْرٍ» كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، الكافي، دار الكتب الإسلامية، تهران، چاپ چهارم، 1407 ق، ج‏3، ص 497.
[2]. «وقود النّار يوم‏ القيامة كلّ بخيل بماله على الفقرآء و كلّ عالم باع الدّين بالدّنيا» تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، غرر الحكم و درر الكلم، دار الكتاب الإسلامي، قم، چاپ دوم، 1410 ق، ص 730.
[3]. «مَنْ‏ أَكَلَ‏ مِنْ‏ مَالِ‏ أَخِيهِ‏ ظُلْماً وَ لَمْ يَرُدَّهُ إِلَيْهِ أَكَلَ جَذْوَةً مِنَ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» شيخ حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشيعة، مؤسسة آل البيت، قم، چاپ اول، 1409 ق، ج‏16، ص 53.
[4]. «مَنْ أَكَلَ لُقْمَةَ حَرَامٍ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً؛ وَ لَمْ تُسْتَجَبْ لَهُ دَعْوَةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً وَ كُلُّ لَحْمٍ يُنْبِتُهُ الْحَرَامُ فَالنَّارُ أَوْلَى بِهِ». مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوارا، دار إحياء التراث العربي، بيروت، چاپ دوم، 1403 ق، ج‏63، ص 314.
[5]. «أَعْظَمُ‏ الْخَطَايَا اقْتِطَاعُ‏ مَالِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِغَيْرِ حَقٍّ» ابن بابويه، محمد بن على، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، دار الشريف الرضي للنشر، قم، چاپ دوم، 1406 ق، ص 273.
[6]. «جعل‏ اللّه‏ سبحانه‏ حقوق‏ عباده مقدّمة لحقوقه» غرر الحكم و درر الكلم، همان، 341.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.