نسبت شادی با اسلام

07:47 - 1397/12/29

سوال: شادى و نشاط، چه نسبتى با دين دارد؟ آيا دين شادابى را تقويت مى‏ كند يا سبب ركود و خمود آن است؟

پاسخ: با توجه به منابع دينى، يعنى قرآن و سيره پيشوايان معصوم، دين اسلام موافق نشاط و شادى است؛ علاوه برآن آدمى را از تنبلى برحذر داشته و سرزنده مى ‏سازد. اين شادى نیز افراطى و تفريطى نبوده و کاملا متعادل است؛ بله اسلام با هر کاری که غفلت و فراموشی از یاد خدا را به بار می آورد، مخالف بوده و محور نشاط و شادی انسان را خداوند متعال می‌داند.

اسلام توصیه می‌کند انسان مومن شاد و در چهره او همیشه تبسم باشد و با مردم مهربان و خوش اخلاق بوده و با آن‌ها شوخی و مزاح نماید؛ امیرالمومنین(علیه‌السلام) می‌فرماید: «يَا هَمَّامُ الْمُؤْمِنُ هُوَ الْكَيِّسُ الْفَطِنُ بِشْرُهُ فِي وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِي قَلْبِه‏: ای همام، مومن زیرک و هوشیار است، خوش‌حالی اش در صورتش و حزن و اندوهش در قلبش می‌باشد».[1]

________________________________
پی‌نوشت
[1]. كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، الكافي (ط - الإسلامية)، 8جلد، دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق، ج2، ص 226.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.