برهانی عقلی، قوی‌تر از اعجاز است!

12:07 - 1397/11/24

-بدون شک با علوم طبیعی نیز می‌توان خدا را اثبات کرد.

معجزه

شبهه: ﺁﯾﺎ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﭼﻮﺏ ﻋﻠﻢ، ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ؟ ﺟﻮﺍﺏ ﯾﺎ ﺑﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ. ﺍﮔﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻃﯽ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ؟

پاسخ: اولا: خداوند متعال با استفاده از علم و عقل قابل اثبات است؛ ثانیا: هرگز معجزه برای اثبات خدا نبوده، بلکه معجزه برای اثبات نبوت بوده است؛ ثالثا: معجزه برای مردمی بوده است که از حیث عقلی و علمی خیلی پیشرفتی نداشته‌اند؛ رابعا: بسیاری از دانشمندان علوم طبیعی با استناد به وجود نظم فوق‌العاده بین موجودات و شگفتی‌های خلقت، خداوند متعال را اثبات کرده‌اند.

شبهه: ﺁﯾﺎ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﭼﻮﺏ ﻋﻠﻢ، ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ؟ ﺟﻮﺍﺏ ﯾﺎ ﺑﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ. ﺍﮔﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﻠﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻃﯽ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ؟ ﺁﯾﺎ ﺍﮔﺮ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﻋﻠﻢ، ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ می‌کرد، ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺒﻮﺩ؟ ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ: ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻋﻠﻢ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ، ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، می‌گوﯾﻨﺪ ﺧﺪﺍﯼ ﻭﺭﺍﯼ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ!

پاسخ: پاسخ به این شبهه را در قالب چند نکته بیان می‌کنیم:

نکته اول: خداوند متعال با استفاده از علم و عقل قابل اثبات است؛ علم فلسفه، علمی است بر اساس عقل و براهین محکم عقلی؛ از قدیم الایام نیز فلاسفه‌ای مانند سقراط، افلاطون و ارسطو از فلاسفه یونان قدیم با استفاده از همین عقل بشری و بدون استفاده از معجزه به اثبات خدا پرداخته‌اند، برهان محرک اول[1] که از ارسطو است، همچنان یکی از براهین اثبات کننده خداوند متعال است. در بین فلاسفه اسلامی نیز افرادی مانند فارابی، ابن سینا، ابن رشد، ملاصدار و دیگران ادله عقلی فراوانی بر اثبات خداوند متعال ارائه کرده‌‌اند که برهانی بوده و جای هیچ شک و تردیدی را برای انسان-البته انسانی که اهل فکر و منطق باشد، نه پیرو هوا و هوس و شهوت- باقی نمی‌گذارد. پس این جمله غلط است که عقل نمی‌تواند خدا را اثبات کند.

نکته دوم: هرگز معجزه برای اثبات خدا نبوده، بلکه معجزه برای اثبات نبوت بوده است، یعنی معجزه اثبات کننده این بوده که این فرد با خداوند متعال در ارتباط است، چرا که عملی را انجام داده که هیچ بشری توان آن را نداشته است، پس تنها خدا می‌تواند این کار را انجام دهد، پس خدا به این بشر نیرو داده، پس او فرستاده خداست. هرگز پیامبری نگفته است ای مردم خدایی هست چون به من معجزه داده است، همیشه معجزه اثبات کننده ارتباط بین خدا و مخلوق بوده و این‌که او فرستاده خداست، نه اثبات کننده خداوند متعال، لذا شبهه افکن خلط کرده است بین اثبات خدا و اثبات نبوت.

نکته سوم: معجزه برای مردمی بوده است که از حیث عقلی و علمی خیلی پیشرفتی نداشته‌اند، کمتر اهل تعقل بوده و بیشتر چشم به محسوسات داشته‌اند. اما زمانی‌که علم پیشرفت کرد و مردم با سواد شدند و بیشتر به تعقل و تفکر پرداختند، دیگر نیاز به معجزه از بین رفت و کتاب آسمانی به عنوان معجزه جاوید در اختیار بشر قرار گرفت، اتفاقا نبود معجزه در زمان کنونی، دلیلی بر پیشرفت بشر در عقل و تفکر است و همین اصل نیز یکی از رازهای ختم نبوت است. 

نکته چهام و اساسی اینکه: چرا علوم طبیعی نمی‌تواند وجود خدا را اثبات کند، این ادعایی بدون دلیل است، آیا وجود رابطه دقیق و ریاضی‌وار بین اشیای عالم، دلیلی بر وجود هوش فوق‌العاده در به وجود آورنده این اشیا نیست؟ به طور مثال استاد ویژه توسعه فناوری نانو می‌گوید: محققان موفق شدند نشان دهند که اطلاعات موجود در کره زمین در ۴ گرم دی ان ای قابل ذخیره‌سازی است. محاسبات نظری نشان می‌‌دهد که تمام اطلاعات این کره خاکی از ایمیل‌ها گرفته تا فیلم‌ها و کتاب‌ها روی چند گرم DNA قابل ذخیره‌سازی است. بنابراین، می‌توان از این ماده زنده برای اهداف دیگری نیز استفاده کرد. پژوهش‌گران نشان داده‌اند یک گرم DNA می‌تواند ۴۵۵ اگزابایت اطلاعات ذخیره کند؛ این درحالی است که براساس تخمین‌های زده شده در سال ۲۰۱۱، اطلاعات موجود در جهان ۱/۸ زتابایت است. بنابراین، تمام اطلاعات این کره خاکی را می‌توان در چهار گرم DNA ذخیره‌سازی کرد. این مقدار DNA درون یک قاشق چای‌خوری جای می‌گیرد. آیا ساخت چنین چیزی تصادفی است؟ آیا سازنده و خالقی هوشمند نمی‌خواهد.[2]

بر این اساس است که بروس آلبرت از آكادمی ملی علوم ایالات متحده می‌گويد: «ما مجبوريم كه طراحی هوشمند خلقت را به برنامه درسی زيست‌شناسی مدارس‌مان اضافه كنيم. همين‌طور در دانشگاه، اگر بخواهيم بفهميم كه اين ماشين‌های مولكولی چطور كار می‌كنند، بنابراين اين سوال، يكسره پرسيده می‌شود که مهندس طراح آن كجاست؟ ما به اين نتيجه رسیده‌ایم كه يك طراح در تمام فرآيندهای خلقت وجود دارد».[3] بدون شک هر چه علم پیشرفت می‌کند، بیشتر به عجایب خلقت پی می‌برد، نظم موجود در عالم و در درون انسان را بیشتر می‌شناسد و به خالقی توانا و مدبر با علمی بی‌نهایت، بیشتر اقرار می‌کند.

در ثانی مگر علوم طبیعی «قاعده علیت» را قبول ندارند؟ قاعده علیت می‌گوید هر پدیده-چیزی‌که نبوده و بعدا به وجود آمده- علت می‌خواهد، بر همین اساس است که علم این همه پیشرفت کرده است، معمولا چنین است که یک دانشمند چیزی را می‌بیند، سپس با خود می‌گوید این پدیده بدون علت نیست، سپس آن‌قدر تلاش می‌کند تا علت آن را کشف کند، اگر در ذهن او این قضیه: «هر پدیده‌ای علت می‌خواهد» نباشد، بدون شک او به دنبال علت نمی‌رود. آیا دیوار بدون علت گرم می‌شود؟ آیا آب بدون علت به جوش می‌آید؟ آیا انفجار بدون علت حاصل می‌شود؟
حال سوال این است که آیا خلقت جهان که یک پدیده است، بدون علت و از هیچ امکان دارد؟ بدون شک پاسخ منفی است؛ بنابراین بر همین مبنا باید وجود خالقی با عظمت و عالم و با شعور را پذیرفت.[4]

___________________________________________________
پی‌نوشت
[1]. برای مطالعه به این مقاله مراجعه کنید.
[2]. خبرگزاری مهر
[3]. خبرگزاری مشرق
[4]. برای مطالعه بیشتر به این مطلب و این مطلب مراجعه کنید.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.