علت اصلی فقر بسیاری از انسان‌ها

19:42 - 1397/11/20

-عامل اصلی فقر و گرسنگی دیگران، ظلم ظالمان و ستمگران است نه خداوند متعال.

گرسنگی کودکان

شبهه: من به خدایی که امروز یک کودکِ گرسنه را سیر نمی‌کند، اما وعده بهشت فردا را به کودکان می‌دهد، نیازی ندارم!

پاسخ: گرسنگی و فقر در روی زمین، هرگز توسط خداوند متعال به وجود نیامده است و عامل اصلی آن خود انسان است، و لازمه آزادی او این است که بتواند ظالم بودن و یا مفید بودن را انتخاب کند.

شبهه: من به خدایی که امروز یک کودکِ گرسنه را سیر نمی‌کند، اما وعده بهشت فردا را به کودکان می‌دهد، نیازی ندارم!

پاسخ: این جمله با اینکه ظاهری فریبنده و جذاب دارد و حاکی از مهربانی است، بسیار فریبکارانه و نادرست می‌باشد. در واقع پاسخ این مطلب به بحث شرور مربوط می‌شود؛ برخی از غربی‌ها و مقلدین آنان نیز با مطرح کردن این شبهه که اگر خدا هست چرا جلوی ظلم را نمی‌گیرد، سعی دارند تا ذهن مخاطب خود را به انحراف کشیده و نسبت به وجود خالقی مهربان و حکیم مخدوش کنند و جوانان را گمراه سازند.

علمای اسلام نیز بارها به طور مفصل شبهه شرور و وجود ظلم در جهان را به زیبایی پاسخ داده‌اند و حتی برخی مانند شهید مطهری(رحمه‌الله‌علیه) کتاب مستقلی در این زمنیه نوشته و پاسخ معاندین را داده‌اند،[1] اما آنان هر روز بدون فکر و مطالعه آثار علمای دین، شبهه را با زبانی دیگر مطرح کرده و تلاش می‌کنند جوانان این مرزوبوم را منحرف سازند.

پاسخ این سوال، این است که گرسنگی و فقر در روی زمین هرگز توسط خداوند متعال به وجود نیامده است و عامل اصلی آن خود انسان است، قرآن در این زمینه می‌فرماید: «ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ [روم/41] فساد، در خشکی و دریا به خاطر کارهایی که مردم انجام داده‌اند آشکار شده است» یا این‌که فرمود: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئًا وَلَٰكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ [یونس/44]  خداوند هیچ به مردم ستم نمی‌کند؛ ولی این مردمند که به خویشتن ستم می‌کنند!». بدون شک اگر زور زورگویان و ستمگران نبود، همه مردم در یک طبقه و مانند هم زندگی می‌کردند و هیچ فقیری نبود و هیچ بچه‌ای گرسنه نمی‌ماند.

شاید سوال کنید چرا خدایی که مهربان است جلوی ستم و زور آنان را نمی‌گیرد؟ در پاسخ می‌گوییم: لازمه اختیار آدمی و این‌که انسان مختار باشد، این است که بتواند هر کاری بکند، اگر قرار باشد، خدا جلوی برخی گناهان را بگیرد و نگذارد انسان برخی اعمال را انجام دهد، دیگر انسان مختار نیست و حیطه اختیار او محدود می‌شود، لذا دیگر مسئول اعمال و رفتار خود نخواهد بود. انسان باید بتواند هر کاری انجام دهد تا در جهان آخرت بر اساس آن‌ها بازخواست شده و ثواب و عقاب داده شود.

در رابطه با مهربانی و عدالت خداوند متعال هم باید گفت: اگر خداوند این ظلم ها و بی‌عدالتی ها را مطلقا رها کند و این فقرها را جبران نکند، آن موقع است که خلاف عدالت و حکمت خود عمل کرده است که چنین چیزی محقّق نخواهد شد؛ قرآن کریم می‌فرماید: «وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ[زلزال/8] و هرکس هم‌وزن ذره‌ای بدی کند، آن بدی را ببیند» که نشان از اوج عدالت الهی است. آری؛ خداوند متعال چند سالی به انسان فرصت می‌دهد که راه درست یا نادرست را انتخاب کند: «إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا [انسان/3] ما راه را به او نشان دادیم یا سپاس‌گزار خواهد بود یا ناسپاس» سپس بر اساس همان انتخاب خود او، از او بازخواست خواهد کرد و اگر راه ناصواب را در پیش گرفته باشد، به شدت مؤاخذه شده و در عذاب خواهد بود و برای تمام کسانی‌که به ناحق مورد ظلم و تعدی قرار گرفته‌اند، تمام ناملایمات را جبران خواهد کرد، درست مانند کسی که بعد از مثلا 1 سال سختی و اذیت و کار بسیار سخت و طاقت فرسا در معادن، به گنج بزرگی دست می‌یابد و بعد از آن با راحتی و در آسایش زندگی می‌کند.

_________________________________________
پی‌نوشت
[1]. به کتاب عدل الهی از ایشان مراجعه کنید.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.