خانه‌های مدینه در داشته‌اند!

14:22 - 1397/11/01

حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) مورد هجوم پیروان خلیفه قرار گرفت و بین در و دیوار مجروح شد و این ادعا که خانه‌های مدینه در نداشته، سخن صحیحی نیست.

 

فاطمیه

شبهه: برخی ادعا کرده‎‌اند که خانه‌های مدینه در نداشته است، به همین خاطر شیعه دروغ می‌گوید که حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) بین در و دیوار مجروح شده است.

پاسخ: آیات قرآن و روایات متعددی از اهل سنت، بازگو کننده این واقعیت است که خانه‌های شهر مدینه دارای در بوده است.

شبهه: برخی ادعا کرده‎‌اند که خانه‌های مدینه در نداشته است، به همین خاطر شیعه دروغ می‌گوید که حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) بین در و دیوار مجروح شده است.

این ادعا که خانه‌های مدینه در نداشته است، از چند جهت نادرست است:

الف) آیات قرآن به این مطلب اشاره دارد که خانه‌های دوران رسول گرامی اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در داشته است، آن‌چنان که در آیه 61 سوره نور می‌فرماید: «أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَه‏ [نور/61] خانه‏‌اى كه كليدش در اختيار شماست‏.» و مشخص است که اگر خانه‌ای در نداشته باشد، به طور قطع کلید هم نخواهد داشت.

ب) علاوه بر آیات قرآن، روایات متعددی از اهل سنت، بازگو کننده این واقعیت است که خانه‌های شهر مدینه دارای در بوده است: 1. «احمد بن حنبل» نقل می‌کند: در زمان رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) عده‌ای خدمت حضرت آمده و از ایشان غذا طلب کردند، حضرت به عمر فرمود: «به آنان غذا بده» عمر آن‌ها را به اتاق بالا برد، سپس کلید را از کمربندش بیرون آورد و در را باز کرد.[1]
2. از عائشه نقل شده: «هنگامی‌که خبر شهادت زید بن حارثه، جعفر بن ابو‌طالب و عبدالله بن رواحه را آوردند؛ پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بر زمین نشست و آثار حزن و اندوه در صورتش نمایان شد و من از شکاف در(شق الباب) او را می‌نگریستم».[2]
3. در برخی منابع اهل سنت آمده: راوی می‌گوید: وضعیت خانه عایشه را جویا شدم. گفت: در خانه‌اش به سمت شام است. پرسیدم آن در، یک لنگه داشت یا دو لنگه؟ گفت: یک لنگه، پرسیدم از چه ساخته شده بود؟ گفت: از چوب درخت عرعر یا درخت ساج!».[3] این روایات تنها بخشی از روایاتی است که بیان می‌کنند خانه‌های مدینه در آن زمان «در» داشته است.

لذا این ادعا که خانه‌های مدینه در نداشته است و به همین خاطر حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) از ضربه در مجروح نشده؛ بی‌دلیل و مضحک است و دلیل، بر خلاف آن است.

________________________________________
پی‌نوشت
[1]. أحمد بن محمد بن حنبل بن هلال بن أسد الشیبانی، مسند الإمام أحمد بن حنبل، محقق: شعیب الأرنؤوط، عادل مرشد، و آخرون، إشراف: عبدالله بن عبد المحسن الترکی، مؤسسة الرسالة، الطبعة الأولى، 1421 ق، ج 29، ص 117.
[2]. محمد بن إسماعیل أبو عبدالله البخاری الجعفی، الجامع المسند الصحیح المختصر من أمور رسول الله صلى الله علیه وسلم وسننه وأیامه (صحیح البخاری)، المحقق: محمد زهیر بن ناصر، دار طوق النجاة، الطبعة الأولى، 1422ق، ج 2، ص 84.
[3]. مقریزی، تقی الدین‏، امتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و المتاع‏، تحقیق: نمیسی، محمد عبد الحمید، ، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ اول، 1420ق، ج 10، ص 98.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.