حرمت خود ارضایی در روایات

22:12 - 1397/10/15

- خود ارضایی بدون شک حرام است و روایات متعددی از اهل بیت آن را ثابت می‌کند.

خود ارضایی

شبهه: امام صادق(علیه‌السلام) خود ارضایی را ترویج داده و فرموده است اشکال ندارد.

پاسخ: این مساله نیز از جمله مسائلی است که در روایات، تعارض وجود دارد و برخی از روایات، برخی دیگر را نفی می‌کنند؛ روایات جواز خودارضایی هم کم هستن و هم سندشان ضعیف است و توان مقابله با احادیث حرمت خود ارضایی را ندارند.

شبهه: امام صادق(علیه‌السلام) خود ارضایی را ترویج داده و فرموده است اشکال ندارد.

پاسخ: دشمنان اسلام برای بدنام کردن و ضربه زدن به اسلام، بدون توجه به قواعد فقهی و اصولی که سالیان سال در حوزه علمیه تدریس و خوانده می‌شود، یک روایت را دیده و بر اساس آن فتوا صادر کرده و آن را به ائمه اطهار(علیهم‌السلام) و شیعه نسبت می‌دهند؛ در حالیکه هیچ فقیهی چنین فتوایی ندارد. یکی از بحث‌های فقهی این است که اگر دو یا چند روایت متعارض در منابع وجود داشت، فقیه چه باید بکند، که در این صورت می‌گویند هر کدام سند قوی‌تر و تعداد بیشتری داشته باشد مقدم است.

در مساله خود ارضایی، اگر به کتب روایی مراجعه کنیم با دو دسته از روایات متعارض روبرو خواهیم شد، غالب روایات خود ارضایی یا به اصطلاح فقهی و روایی «استمناء» را حرام و از گناهان کبیره دانسته و عقوبت الهی را مترتب بر آن دانسته‌اند، مانند این‌که:  

1. عمار بن موسی می‌گوید: از امام صادق(علیه‌السلام) پرسیدم: کسی که با حیوانات نزدیکی کند یا با دست، خود را ارضاء کند، چه حکمی دارد؟ حضرت فرمود: در تمام مواردی مانند این موارد که مردی منی خود را بیرون بیاورد، مرتکب زنا شده است(یعنی حرام است).[1]

2. حضرت در روایت دیگری فرمودند: «امیرالمومنین(علیه‌السلام) از کنار مردی عبور کرد که با آلت تناسلی خود بازی می‌کرد، پس او را گرفت و شلاقی بر دست او زد که دستش قرمز شد و از بیت المال برای او زن گرفت» .[2] این روایت دلیل بر حرمت استمناء به ابزار خارجی مثل ید و غیر آن است و این‌که حضرت این شخص را تعذیر نموده‌اند واضح‌ترین قرینه است که فعل این شخص حرام بوده است.

3. روایتی شبیه همین روایت دوم از امام باقر(علیه‌السلام) نیز نقل شده است با اندکی اختلاف.[3]

4. علاء بن زرین می‌گوید: مردی از امام صادق(علیه‌السلام) در مورد خضخضه پرسید، حضرت فرمود: این از فواحش است و نحاح کنیز از این بهتر است.[4] خضعضه ‌یعنی استمناء‌ به دست، پس استمناء از فواحش بوده و قرآن نیز به اجتناب از فواحش امر کرده است: «وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ[انعام/151] و دیگر به کارهای زشت آشکار و نهان نزدیک نشوید» بنابراین ثابت می شود که استمناء فعلی است حرام.

در مقابل این روایات، دو روایت در منابع روایی ما نقل شده که دال بر جواز خود ارضایی بوده و این کار را جایز دانسته‌اند مانند این‌که نقل شده زراره از امام صادق(علیه‌السلام) پرسید: حکم دلک(استمناء) چیست؟ حضرت فرمود: چیزی بر او نیست».[5] همچنین در روایتی دیگر حسین بن زراره نقل می‌کند: از امام باقر(علیه‌السلام) پرسیدم که مردی که با دست با آلتش بازی کند تا انزال صورت گیرد، حضرت فرمود: اشکال ندارد».[6]

در این موارد که بین روایات تعارض وجود دارد، علمای دین به قواعدی که در این زمینه وجود دارد مراجعه می‌کنند، از جمله این‌که آن روایاتی که سند قوی‌تری دارند و بیشتر هستند مقدم می‌شوند و موارد نادر کنار گذاشته می‌شوند. در این‌جا نیز هر دو روایت دال بر جواز، سندشان ضعیف است و قابل اعتنا نیستند؛ در روایت اول «ابی یحیی واسطی» در سند وجود دارد که توثیق ندارد و روایت دوم نیز سنداً مخدوش است چرا که ثعلبه و حسین بن زراره در سند هستند و این دو نمی‌توانند مستقیما از امام باقر(علیه‌السلام) روایت نقل کنند. مضاف به این‌که متن روایت نیز با تعبیر «قال سألته» ضبط شده حال آن‌که این‌ها دو نفر بوده‌اند، فلذا حتما واسطه‌ای در بین است که معلوم نیست آن شخص ثقه‌ بوده باشد.

بنابراین روایات دال بر حرمت استمناء مقدم می‌شوند و فقها بر اساس آن‌ها فتوا داده‌اند، شیخ حر عاملی(رحمه‌الله‌علیه) نیز بعد از نقل این دو روایت در کتاب خود، ذیل آن‌ها می‌نویسد: «شیخ این دو روایت را بر حَد حمل کرده، یعنی کسی که استمناء می‌کند بر او حدی وجود ندارد، البته احتمال دارد بتوان آن‌ها را هم بر تقیه حمل کرد».[7] بر این اساس فقهای شیعه این دو روایت را قبول نکرده و طرد کرده‌اند. اما دشمن با خباثتی که دارد، نظر علما ذیل روایت را نقل نکرده و تنها روایت را بیان کرده و دستاویز خود برای حمله به شیعه قرار داده است.

در نتیجه: حرمت خود ارضایی(استمناء) از مسلمات است و وجود دو روایت دال بر جواز، دلیلی بر حلال بودن این عمل نیست و فقها این روایات را نپذیرفته‌اند.

_____________________________________________________________
پی‌نوشت:
[1]. «فِي الرَّجُلِ يَنْكِحُ بَهِيمَةً أَوْ يَدْلُكُ فَقَالَ كُلُّ مَا أَنْزَلَ بِهِ الرَّجُلُ مَاءَهُ فِي هَذَا وَ شِبْهِهِ فَهُوَ زِنًى» كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، الكافی (ط - الإسلامية)، دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق، ج‏5، ص 541.
[2]. «إِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام أُتِيَ بِرَجُلٍ عَبِثَ بِذَكَرِهِ فَضَرَبَ يَدَهُ حَتَّى احْمَرَّتْ ثُمَّ زَوَّجَهُ مِنْ بَيْتِ الْمَالِ» همان، ج‏7، ص 265.
[3]. «أُتِيَ‏ عَلِيٌ‏ ع‏ بِرَجُلٍ‏ عَبِثَ‏ بِذَكَرِهِ حَتَّى أَنْزَلَ فَضَرَبَ يَدَهُ بِالدِّرَّةِ حَتَّى احْمَرَّتْ وَ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ وَ زَوَّجَهُ مِنْ بَيْتِ مَالِ الْمُسْلِمِينَ». طوسى، محمد بن الحسن، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، 10جلد، دار الكتب الإسلاميه - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق، ج‏10، ص 64.
[4]. «قَالَ: سَأَلْتُهُ‏ عَنِ‏ الْخَضْخَضَةِ- فَقَالَ هِيَ مِنَ الْفَوَاحِشِ وَ نِكَاحُ الْأَمَةِ خَيْرٌ مِنْهُ». الکافی، همان، ج‏5، ص 540.
[5]. «أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي يَحْيَى الْوَاسِطِيِّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ الْبَصْرِيِّ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَعْيَنَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الدَّلْكِ قَالَ نَاكِحُ‏ نَفْسِهِ‏ لَا شَيْ‏ءَ عَلَيْهِ‏» الکافی، همان، ج‏5، ص 540.
[6]. «وَ عَنْهُ عَنِ الْبَرْقِيِّ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَيْمُونٍ وَ حُسَيْنِ بْنِ زُرَارَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ‏ رَجُلٍ‏ يَعْبَثُ‏ بِيَدَيْهِ‏ حَتَّى‏ يُنْزِلَ‏ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ وَ لَمْ يَبْلُغْ بِهِ ذَاكَ شَيْئاً» شيخ حر عاملى، محمد بن حسن، تفصيل وسائل الشيعة إلى تحصيل مسائل الشريعة، مؤسسة آل البيت عليهم السلام - قم، چاپ: اول، 1409 ق، ج‏28، ص 363.
[7]. وسائل الشیعه، همان.

نظرات

تصویر کمالی
نویسنده کمالی در

سلام علیکم

مطلب شما برای کانال اندیشه برتر آماده شد.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.