مسیرهای احساسی در ازدواج را باید کنار گذاشت

19:39 - 1397/07/11

-هستند کسانی که به یک نگاه عاطفی دلبسته‌اند و خواستگاران واقعی را به امید تحقق یافتن رؤیای غیرواقعی‌شان رد می‌کنند. نه گامی در رفع ابهام ذهنی‌شان بر می‌دارند و نه تصمیمی درست برای کنارگذاشتن این فضای احساسی اتخاذ می‌کنند؛ بنابراین با این روش باید منتظر بالا رفتن سن ازدواج‌شان و بالتبع آن، کم شدن تعداد خواستگاران‌شان باشند.

رد کردن خواستگار

موقعیت‌های قطعی در خواستگاری را کنار گذاشتن به امید این‌که فرد مورد علاقه‌ات به خواستگاریت بیاید کار چندان منطقی‌ای نیست

ازدواج در عین حالی که پر است از احساسات لطیف و پرشور، ولی تصمیمی مهم و عاقلانه‌است که نباید در یک فضای احساسی صرف به وقوع بپیوندد. هر دختری در سال‌های محدود و خاصی خواستگاران مناسب دارد و بعد از آن هم کما و هم کیفا از خواستگاران او کاسته خواهد شد بنابراین باید در این سال‌هایی که فرصت دارد با بهترین تصمیم، فرد مورد نظرش را انتخاب نماید و آن را به سال‌های بعد موکول ننماید.
گاه موانع خودساخته‌ای پیش می‌آید که در سایه آن موانع، دختر خواستگارانش را یکی یکی از دست می‌دهد و یا بهتر بگوییم رد می‌کند که از جمله این موانع خودساخته، همین محبت‌ها و علاقه‌هایی است که ممکن است بین دختر و پسری به وجود آید؛ علاقه‌ای صرف که از جانب هیچ‌کدام از دو طرف تعیین تکلیف نشده است. تاکید دین بر ازدواج در سنین جوانی است و تاخیر انداختن در آن را به صلاح دختر و پسر نمی‌داند و چه زیبا پیامبر گرامی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در این‌باره می‌فرمایند: «مَا مِنْ شَابٍّ تَزَوَّجَ فِي حَدَاثَةِ سِنِّهِ إِلَّا عَجَّ شَيْطَانُهُ‏ يَا وَيْلَهُ يَا وَيْلَهُ عَصَمَ مِنِّي ثُلُثَيْ‏ دِينِهِ فَلْيَتَّقِ اللَّهَ الْعَبْدُ فِي الثُّلُثِ الْآخِر؛ هر جوانی که در دوره جوانی خود ازدواج کند، شیطانش فریاد بر آورد که وای بر او دو سوم دین خود را از گزند من حفظ کرد پس بنده در ثلث دیگرش تقوای الهی پیشه کند.»[1]
اگر دختری به پسری علاقه داشته باشد و یا اعتقاد داشته باشد که پسر مورد نظرش هم او را دوست دارد، این علاقه‌ها تا زمانی که به وصلت و خواستگاری رسمی ختم نشده باشد و به نوعی تعیین تکلیف نشده باشد، نه تنها خوب نیست بلکه مانع از ازدواج فرد با اشخاص دیگر می‌شود. در این میان هستند کسانی که با این مسائل روبرو هستند و نتوانسته‌اند آن را تعیین تکلیف نمایند که ما برای نمونه به سوال یکی از کابران محترم سایت رهروان ولایت با عنوان "با مدیر دعوا گرفتم و مرد مورد علاقه‌ام رفت اما ظاهرا او هم به من علاقه دارد" اشاره می‌نماییم که ایشان در سوال خود بیان داشته‌اند: "من قبلا در مکانی فعالیت داشتم و در آنجا با آقایی همکار بودم و من احساس می‌کردم او از من خوشش آمده و همین رفتارهایش باعث شد ک من به او  فکر کنم و به او علاقه‌مند بشوم؛ ولی ایشان فردی کم حرف بودند و حرفی درباره ازدواج نزدند. پس از مدتی با مدیر آنجا درگیر شدم و باعث ناراحتی فرد مورد علاقه‌ام نیز شدم و بعد از مدتی او نیز از ادامه کار انصراف داد و رفت...با وجود این‌که من خواستگارانم را به خاطر او رد می‌کنم، به نظر شما ممکن است هنوز از من خوشش بیاید و برگردد؟و این‌که کلا نمی‌شود کاری کرد که او برگردد؟"
در پاسخ به این کاربر محترم و در راستای همان مطالبی که در ابتداء بیان کردیم باید بگوییم که طبیعتا در این‌گونه موارد نمی‌توان به صرف علاقه‌مند بودن به شخصی منتظر او ماند و به نوعی خود را در بلاتکلیفی قرار داد و از دواج نکرد.
ما نمی‌گوییم و نمی‌توانیم به صورت دستوری از شما بخواهیم که علاقه او را از دل بیرون کنید ولی از شما می‌خواهیم که مسیر مطمئنی را پیدا کنید که آینده خود را خرج خیالات و مسائل عاطفی بدون پشتوانه نکنید.
به جهت برون رفت از این مجرا باید بدانید که برای یک بار هم که شده بهتر است تکلیف این ماجرا را برای خود مشخص کنید و پرونده را ببندید.شما در این مسیر دو راه مشخص دارید.

1.به وسیله واسطه‌ای مطمئن با او مرتبط شوید و بررسی نمایید آیا تصمیمی برای ازدواج دارد و از جانب خود آن فرد، شما به او معرفی شوید و تا این حد که به او اطلاع دهند شما هم بی میل به این وصلت نیستید با او سخن بگویند و نظرش را جویا شوند.(طبیعتا اگر نظرش مثبت باشد می‌توانید با ورود جدی به بحث خواستگاری شرایط را بهتر دنبال نمایید و تصمیم مناسب بگیرید. اما اگر او تمایلی نداشت برای شما دیگر به طور قطع مشخص می‌شود که او خواهان شما نیست و می‌ماند راه حل دوم.)
2.اگر او شما را نخواست باید راه فراموشی را دنبال نمایید و برای این کار مراجعه به یک مشاور کارآزموده و مطمئن می‌تواند برای شما راهگشا باشد.
مطمئن باشید با تمهیدات لازم و ورود به ماجرای ازدواج با شخص دیگر، این شرایط را به سلامت طی خواهید کرد.
___________________________________
پی‌نوشت:
1.ابن اشعث، محمد بن محمد، الجعفريات (الأشعثيات)، ص89، 1جلد، مكتبة النينوى الحديثة - تهران، چاپ: اول، بى تا.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.