توفیق پند گرفتن از قرآن با اراده خداوند

16:41 - 1397/06/12

همه کارهای انسان از جمله پند گرفتن از قرآن، با اراده خداوند است.

قرآن

گفت: گاهی انسان در حین قرآن خواندن متوجه می شود که دو آیه پشت سر هم، با هم هماهنگ نیستند. این مساله برای ما که معتقدیم زیاد مشکلی ایجاد نمی کند؛ اما برای افراد مغرض چرا. مثلا همین دیروز در فضای مجازی دیدم که یکی شبهه کرده: «درآیات 55 و 56 مدثر آمده است: «هر كس بخواهد از آن( قران) پـنـد مى‌گيرد* و هيچ كس پند نمى‌گيرد مگر اينكه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است.» ابتدا می‌گوید هرکس که بخواهد...سپس می گوید مگر اینکه خدا بخواهد. تصور کنید خدا نمی‌خواهد شما از قرآن پند بگیرید در این حالت شما هیچ اختیاری ندارید پس آیه ۵۵ چرا می‌گوید هرکسی مختار است؟»

گفتم: امکان ندارد که خدا نخواهد کسی پند بگیرد. این گفته با خیلی از آیات الهی و همچنین آیه 56 مدثر همخوانی ندارد. زیرا که آیه از آمرزش الهی سخن به میان می‌آورد، و واضح است که خداوند می‌خواهد انسان پند بگیرد تا آمرزیده شود. خدا حتی آمرزش خود را نصیب انسان های گناهکار(بشرط توبه) خواهد کرد.(زمر/53) بنابراین اگر کسی فکر کند که خدا نمی‌خواهد کسی از آیات قرآن پند بگیرد، در توهم بسر می برد.
گفت: اگر این است پس چرا در سوره 56 آمده که کسی نمی تواند از قرآن پند بگیرد، مگر خدا بخواهد؟
گفتم: درست است که انسان از خود اراده و اختیار و آزادی دارد؛ اما این اراده، مستقل نیست و بسته به اراده خداوند است. «و به تعبير ديگر، همين اختيار و آزادى انسان نيز با مشيت اوست.»[1] زیرا خداوند مالک جهان(از جمله انسان) است و بی اراده او حتی برگی از درخت نمی افتد. «هيچ برگى (از درختى) نمى‏‌افتد، مگر اينكه از آن آگاه است؛ و نه هيچ دانه‏ اى در تاريكي هاى زمين، و نه هيچ تر و خشكى وجود دارد، جز اينكه در كتابى آشكار [در كتاب علم خدا] ثبت است.»(انعام/59). بنابراین با استناد به این آیه، همه کارهای انسان از جمله پند گرفتن از قرآن نیز با اراده خداست.

گفت: اینکه بگوییم خدا در این آیه به ما می فهماند که توفیق من باعث پند گرفتن شما بندگان از قرآن می شود، درست است؟
گفتم: قطعا همینطور است. از این رو قرآن می فرماید که حضرت شعیب(علیه السلام) به قوم خود گفت: «تا جايى كه قدرت دارم جز اصلاح [شما را] نمى‏ خواهم و توفيقم فقط به [يارى‏] خداست.»(هود/88) در این آیه، حضرت شعیب(علیه السلام) هم عزم و اراده خودش را برای هدایت مردم بیان می کند و هم اینکه توفیق خود را در این کار از خدا می داند. به عبارت دیگر، حضرت شعیب(علیه السلام) می گوید که من قصد دارم مردم را هدایت کنم، اما تا خدا نخواهد هدایتی حاصل نمی شود.  پیام این آیه در مورد پند گرفتن از قرآن نیز صدق می کند. انسان معتقد، قرآن را به قصد پند گرفتن می خواند، اما باید بداند که توفیق پند گرفتن را او می دهد. از این رو روایات ما سفارش شده که از خدا توفیق طاعت بخواهیم(الحاشية على أصول الكافي (استر آبادى)، ص 52 ).
گفت: متشکر.

پی نوشت
[1]. تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ناصر، دارالکتب الاسلامیه، ج25، 266.

امتیاز: 
No votes yet

نظرات

تصویر Mary13696910
نویسنده Mary13696910 در

سلام ایا به نظرتون بهتر نیست تاملی روی عکس صفحه بکنید ؟قران رو چپکی گرفته و شما هم استناد کردید به این عکس؟دقت و تیزبینی شما باید بالاتر از اینها باشه....لطفا رسیدگی شود

تصویر مستفید

سلام؛ البته میتوان از زاویه دیگری به عکس نگاه کرد منجمله اینکه قرآن را رو به سوی مخاطب و ما گرفته است نه اینکه چپکی گرفته باشد!

تصویر سیدی
نویسنده سیدی در

سلام علیکم
از اینکه از بنده حقیر دفاع کردی تشکر
خداوند ازت دفاع کنه

تصویر سیدی
نویسنده سیدی در

علیکم السلام ممنون از نظرت 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 111