شرط قرآن برای پیروزی بر کفار

19:38 - 1398/04/31

استقامت، شرط پیروزی مسلمین بر کفار است. در صورت استقامت داشتن، ضعف‌های ظاهری مسلمین به تصریح قرآن حل خواهد شد.

دیدار رهبری با نظامیان

وارد اتوبوس شد و پهلوی من نشست. بعد از سلام و علیک گفت: حاج آقا یک سوال قرآنی دارم. گفتم بفرمایید.

گفت: اینکه در قرآن آمده بیست نفر از مسلمین بر دویست نفر از کفار غلبه خواهند کرد، برای من قابل قبول نیست. ما می دانیم این امر تحقق خارجی ندارد وگرنه اقلیتی یهودی بر یک میلیارد مسلمان غلبه نمی کردند.
گفتم: اولا درست است که یهودیان(رژیم غاصب قدس) اقلیت هستند ولی در عمل، اروپا و آمریکا از آنها حمایت های گسترده می کنند و شاید حساب کنیم نصف جمعیت جهان به انگیزه های مختلف از آنها حمایت می کنند. دوما؛ آیه مربوطه را باید بدرستی تبیین کرد.
گفت: جانا سخن از زبان ما می گویی. پس آیه را تبیین کن.
 گفتم: می دانیم که مسلمین در صدر اسلام در اقلیت بودند بنابراین وظیفه داشتند که در مقابل چند برابر خود نیز مقاومت کنند.[1] خداوند نیز در آیه 65 انفال به آنها وحی کرد که اگر صابر باشید و استقامت ورزید، بر خیل کافران پیروزید: «اگر از شما بيست نفر صابر باشند بر دويست نفر چيره مى‏ شوند، و اگر از شما صد نفر [صابر] باشند بر هزار نفر از كافران چيره مى‏ شوند.» در آیه بعد این توازنه را به یک در برابر دو می رساند: «اكنون خدا به شما تخفيف داد و معلوم داشت كه در شما ضعفى هست؛ بنابراين اگر از شما صد نفر صابر باشند بر دويست نفر چيره مى‏ شوند، و اگر هزار نفر [صابر] باشند، به فرمان خدا بر دو هزار نفر چيره مى‏ شوند؛ و خدا با صابران است.» بنابراین شرط قرآن برای پیروزی بر تعداد زیادی از کفار ، استقامت است مانند جنگ بدر و خندق.

 گفت: مگر می شود کفار با عدّه و عُدّه ی بیشتر متحمل شکست شوند؟ آیا در آیات قرآن علتی برای  این شکست ذکر شده است.
گفتم: می دانیم که کفار برخلاف مسلمین برای ماندن در دنیا و برتری جویی تلاش می کنند و جنگ و مبارزه آنها  بر علیه مسلمین به این انگیزه است. به عبارت دیگر اگر کفار پا به میدان جنگ علیه مسلمانان می گذارند، به تنها چیزی که فکر نمی کند مرگ است. زیرا که با کشته شدن، هم این دنیا را از دست می دهند و هم می دانند که در آن دنیا(در صورت اعتقاد) حال و روزشان نامساعد است. بنابراین با پشتوانه ماشین جنگی خود به جنگ می آیند وگرنه استقامت واقعی ندارند. « همه آنان [به صورت متحد و يك‏پارچه‏] با شما نمى جنگند مگر در آبادى‏ هايى كه داراى حصار و قلعه و دژ هستند، يا از پشت ديوارها، دلاورى آنان ميان خودشان شديد است [ولى از رويارويى با شما مى‏ ترسند]، آنان را متحد و هم‏ دست مى ‏پندارى در حالى كه دل‏هايشان پراكنده است.»[حشر/ 14]

گفت: این آیات در این زمان نیز مصداق دارند یا فقط مربوط به صدر اسلام هستند.
گفتم: جنگ تحمیلی خودمان که دیگر معرف حضورت است. ما در چه حد بودیم و دشمن بعثی ــ صهیونیستی در چه حد بود. همه دنیا پشت سرش بود؛ اما شکست خورد. خدا می داند توازن قوای ما با آنها چند به چند بوده باشد؟ مثال دیگر: اگر جنگ رژیم صهیونیستی با حزب الله و حماس را پیگیری کرده باشی، متوجه می شوی که رژیم صهیونیستی با چه عِدّه و عُدّه ای شکست خورد. شاید در آن جنگها، قدرت حزب الله یا حماس، یک دهم رژیم صهیونیستی هم نبوده باشد. این پیروزی ها بخاطر استقامت در جنگ بدست آمد و اگر این استقامت از ابتدای تاسیس رژیم صهیونیستی بود، شاید الان اثری از این رژیم منحوس بر کره ی خاکی نبود.
گفت: ممنون؛ یک نکته هایی دستگیرم شد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد آیه 65 انفال مراجعه شود به: تفسیر نمونه، ج7، ص 238 الی 241.

پی نوشت:
[1]. ر.ک: تفسير نمونه‏؛ مكارم شيرازى، ناصر، ناشر: دار الكتب الإسلامية، سال چاپ: 1374 ش‏، ج7، ص237.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.