مناظره ای حول محور کمک به خلق...

23:00 - 1397/05/17

گفت مگر می شود کمک به خلق که بزرگترین عبادت است ریایی باشد؟ برایش توضیح دادم که می شود.

کمک به خلق

وارد بنگاه املاک شدم. مالک آن دل پری از وضعیت معیشت مردم و کمک نکردن به آنان داشت. در این موقع تلویزیون به مناسبت در پیش بودن اذان ظهر برنامه پخش می کرد. گفت که با ریاکاری کاری کردند مردم از نماز و روزه زده شوند و بعد کمک به خلق را که بزرگترین عبادت است به فراموشی سپرده اند. گفتم اتفاقا در همین کار مد نظر شما(کمک به خلق) ممکن است نیز ریاکاری بشود. سپس به آیه 264 بقره اشاره کردم.

در روزهای اخیر که با یک دوست برای پیدا کردن منزل اجاره ای به بنگاه املاک رفته بودیم، املاکی محترم که به اعتراف خودش وضعیت اقتصادی بدی نداشت؛ از وضعیت گرانی و معیشت مردم دل پری داشت. در این زمان نیز که نزدیک اذان ظهر بود و تلویزیون به این مناسبت برنامه داشت؛ املاکی محترم بحث را به اینجا رساند که: با ریاکاری کاری کردند که مردم از نماز و روزه زده شوند و خدمت به خلق(رسیدگی به معیشت مردم) را که بزرگترین عبادت است از یاد بردند. سپس برای کار خود(خدمت به خلق) مصداقی آورد؛ روزی گدایی به مسجد محله ما آمده بود، هیئت اما به او گفتند که ما تو را نمی شناسیم، دم در مسجد بایست تا هر که خواست کمکت کند. من از عمل آن فرد مسئول ریشو و ریاکار برآشفتم و دست در جیب کرده و 10 تومن به آن گدا دادم...
گفتم: جناب؛
اولا ملازمه ای بین ریش داشتن و ریاکاری نیست.
ثانیا در هر کاری ممکن است ریاکاری وجود داشته باشد. از جمله در همین کار شما یعنی دادن پول به گدا، ممکن است شما برای تخطئه کردن طرف مقابل(فرد هیئت امنایی) این مبلغ را به گدا داده باشید وگرنه فوق فوقش دو الی سه تومن به او می دادید.

گفت: کمک کردن ریایی؟ چیز جدیدی است که می شنوم. مگر ممکن است کمک به خلق که بزرگترین عبادت است ریایی باشد؟ اصلا ریا را در مورد نماز و مسجد و این حرفها بکار می برند. سپس به آیات سوره ماعون اشاره کرد که نماز خواندن ریایی را تقبیح می کند.[1]
گفتم: اتفاقا قرآن در دو آیه، کمک کردن ریایی را تقبیح کرده است.[2] بنابر مفاد این آیات، برخی از افراد برای کسب اعتبار بین مردم و مشتری پسندی و مانند آن، به دیگران کمک می کنند. این گونه کمک کردن که با اولویت جذب مشتری(ارزان فروشی به قصد جذب مشتری) و کسب اعتبار بین مردم صورت می پذیرد، عامل آن نباید انتظار داشته باشد که ثواب فوق العاده ای داشته باشد. چون او برای رونق کار خود دست به کار خیر می زند وگرنه چه بسا این کار را نمی کرد. بماند که آخر و عاقبت خیلی از کمک کردن ها به منت نهادن بر دیگران و تلخ کردن کام طرف مقابل منتهی می شود. مهمتراز اینها اینکه باید کمک به دیگران از مال حلال باشد. کسی که خدای نخواسته به هر نحوی در مال او حرام وارد شده(سرقت، رشوه و...) کمک کردن او در نزد خدا هیچ پاداشی ندارد[3] و شاید گناه نیز داشته باشد.

سری به علامت تعجب !!! تکان داد و گفت: اینطور که شما می گویید باید در باره کمک به خلق، این بزرگترین عبادت، نیز احتمال ریا داد.

پی نوشت:
[1]. «وَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ* الَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ سَاهُونَ* الَّذِینَ هُمْ یُرَاءُونَ[ماعون/4و5و6] وای بر نمازگزاران* کسانی که در نماز خود سهل انگارند* کسانی که ریا می کنند.»
[2]. «یا اَیـُّهَا الَّذینَ آمَـنُوا لاتُـبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الاْذى کَالَّذى یُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النّاسِ وَ لایُوْمِنُ بِاللّهِ وَ الْیَومِ الاْخِرِ[بقره/264] اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد! بخششهاى خود را با منت و آزار، باطل نسازيد! همانند كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم، انفاق مى‏ كند؛ و به خدا و روز رستاخيز، ايمان نمى‏ آورد.» و همچنین «وَ الَّذینَ یُنفِقُونَ اَمْوالَهُمْ رِئَاءَ النَّاسِ وَ لاَ یُوْمِنُونَ بِاللّهِ وَ لا بِالْیَوْمِ الاْخِرِ وَ مَنْ یَکُنِ الشَّیْطَانُ لَهُ قَرِیْناً فَسَآءَ قَرِیناً[نساء/38] و آنان كه اموالشان را از روى ريا و خودنمايى به مردم انفاق مى ‏كنند، و به خدا و روز قيامت ايمان ندارند [شيطان همدم آنان است‏]. و هر كس شيطان همدم او باشد بى ‏ترديد بد همدمى است.»  
[3]. امام هادی(علیه السلام می فرماید: «(مال حرام) اگر انـفاق شود، پاداشى ندارد.» کافى، کلینی، چاپ الاسلامیه، 1407ق، ج 5، ص 125، ح 7.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.