ارتباطات پیش از ازدواج آری یا نه؟

15:26 - 1397/02/26

- در شرایط کنونی که ارتباطات خارج از قاعده و شرعِ دختر و پسر افزایش یافته است، حتی اگر این ارتباط به قصد ازدواج هم باشد، این وسیله‌ای در بسیاری از اوقات نمی‌تواند شما را هب آن هدف برساند.

رابطه پیش از ازدواج

باور کن همه چیز آماده‌است که با اندک ناراحتی تو را بگذارد و برود بی آن که تعهدی برای ماندن داده باشد.

پاسخ اجمالی:در آشنایی‌های قبل از ازدواج فرقی ندارد که دو طرف یا لااقل یکی از آنها به قصد ازدواج وارد رابطه شده باشند، بلکه آنچه مهم است این است که برای رسیدن به این هدف مقدس راه مطمئنی را نیز انتخاب نمایند تا خدای ناکرده دچار مشکلات بعدی نشوند؛ مشکلاتی از قبیل شکست عشقی، آسیب‌های جسمانی و ...

پاسخ تفصیلی:آشنایی پیش از ازدواج، تکیه کلام بسیاری از جوان‌ها شده و بسیاری می‌گویند تا این آشنایی نباشد و مدتی دختر و پسر با هم در ارتباط نباشند، معلوم نیست که ازدواج آنها چه سرانجامی داشته باشد.کلّیت این حرف چیز درستی است ولی بهره‌برداری از آن نیز باید درست باشد که متاسفانه در غالب مواقع از این حرفِ درست، استفاده نادرست می‌شود.
وقتی صحبت از شناخت قبل از ازدواج به میان می‌آید، در میان همین دختر و پسرهای جوان، کسانی هستند که مقصودشان از این حرف آن است که دختر و پسر مدتی را با هم باشند تا در فرصت مناسب با روحیات و عادات هم آشنا شوند و بعد تصمیم‌شان را برای ازدواج جدی کنند.
حال این گونه ارتباطات با یک نیت مقدس اما در روابطی پنهانی، بدون هیچ پشتوانه تعهدی آغاز می‌شود که پنهانی بودن آن به رفتارهای پرخطر و غی شرعی دامن می‌زند و غیرمتعهدانه بودنش نیز به شکست‌های عشقی خاتمه پیدا می‌کند که در نتیجه دود آن به چشم خود فرد و خانواده او خواهد رفت.
فضای ارتباطی دختر و پسر اگر ضابطه‌مند نباشد، به دلیل کشش فطری که بین دختر و پسر جوان وجود دارد، جایگاهی است برای آسیب‌های جدی و چه زیبا پیامبر گرامی اسلام صلى‌الله‌عليه‌وآله: «لا يَخلُوَنَّ رجُلٌ بامرأةٍ إلاّ كانَ ثالِثَهُما الشّيطانُ. هيچ مردى با زنى خلوت نمى‌كند، مگر اين كه سومين آنها شيطان است.»[1]
ما برای این‌که بحث را مصداقی‌تر دنبال نماییم برای نمونه به سوال یکی از کاربران محترم سایت رهروان ولایت با عنوان "روز ازدواجِ خواهرم، رهام کرد" اشاره می‌کنیم که ایشان در بخشی از سوال خود بیان می‌کنند: "من ۵ سال با آقایی دوست بودم البته به قصد ازدواج؛ ولی چون خواهر بزرگترم ازدواج نکرده بود، این رابطه دوستانه ما 5 سال طول کشید تا روز عروسیِ خواهرم که این شخص من را نخواست و رهایم کرد و رفت. از این اتفاق ۷ ماه می‌گذرد و او ازدواج کرده ولی من هم به شدت به ازدواج فکر می‌کنم اما حس می‌کنم هیچ‌کس مرا نمی‌خواهد و آن شخص حق داشت که رهایم کند ‌و برود..."
این ماجرا و امثال آن به ما بارها و بارها نشان داده است که این‌گونه روابط در بسیاری از مواقع ختم به ازدواج نمی‌شود و اگر هم بشود یک ازدواج ناایمن رخ داده است که هر آن باید منتظر فروپاشی آن باشیم.
با بیان این مقدمه اکنون وقت آن است که راه‌حل درستی را که اسلام به ما پیشنهاد کرده است را بیان کنیم که با دقت در آن می‌توان به جامع بودن آن پی‌برد راه حلی که جواب سول این کاربر محترم هم در دل آن خوابیده است.
اسلام به ما می‌گوید حتما باید شناخت کافی و به دل نشستن را در ازدواج لحاظ کرد اما این مساله مجوز آن نیست که این شناخت به هر کیفیتی که می‌خواهد باشد بلکه برای آن ضابطه بیان کرده است که برخی از مهم‌ترین ضوابط آن را بیان می‌کنیم:
1.شناخت مراحلی دارد که به میزان افزایش اطمینان از وقوع وصلت، آن مراحل ادامه می‌یابد؛ مثلا نگاه کردن مرد به بدن زن زمانی قابل قبول است که توافق بر دیگر مسائل رخ داده باشد.[2]
2.این شناخت حتی المقدور نباید به قصد لذت بردن باشد.[3]
3.مراحل پیش از عقد نیز تا جای ممکن باید کوتاه باشد.[4]
*در اینجا این توضیح لازم است داده شود که موارد زیادی هست که هر دو قصد ازدواج دارند ولی دختر مطمئن است که این شرایطی که الان پسر دارد را خانواده‌اش نمی‌پذیرند ولی باز ارتباط را رها نمی‌کند در حالی که ما از فتاوای علماء این را می‌فهمیم که اگر اطمینان نسبی وجود دارد که جواب خانواده‌ها منفی است نباید این شناخت‌ها و ارتباطات کش پیدا کند.

نکته نهایی در این نوشته این است که نه شرع و نه حتی عقل، این‌گونه روابط را نمی‌پذیرد و تنها شناخت‌هایی را قبل از ازدواج به رسمیت می‌شناسد که سه مولفه، علاقه، شناخت و اطمینان با هم حرکت کنند تا حاشیه امنی برای دختر و پسر به وجود آید و این امر میسر نمی‌شود مگر این‌که خواستگاری از کانال خانواده‌ها صورت پذیرد و حرفها و قول و قرارهای حاشیه‌ای و غیرشفاف کنار گذاشته شود.
__________________________________
پی‌نوشت:
1.نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)؛ ص246، دنياى دانش - تهران، چاپ: چهارم، 1382ش.
2.استفتاء از آیت‌الله مکارم و جواب ایشان:درخواست خواستگاران برای مشاهده دختران مورد نظر با لباس نازک شرعاً مانعی ندارد ولی این کار تنها در صورتی مجاز است که طرفین بر مسائل دیگر ازدواج توافق کرده باشند نه این که پسران برخیزند و اندام نیمه برهنه دختران متعدد را به عنوان خواستگار مشاهده کنند.
3.امام خمینی(ره) و آیت الله خامنه ای:كسی كه می‌خواهد با زنی ازدواج نمايد برای اطلاع و آگاهی از او می‌تواند به صورت، دست، مو و محاسن او بدون قصد لذّت نگاه كند ـ اگر چه قهراً لذّت حاصل شود ـ مشروط بر اينكه اولاً اطلاع و آگاهی قبلی نداشته باشد و ثانياً علم نداشته باشد كه به او جواب ردّ می‌دهند.
4.همان

 

امتیاز: 
Average: 1 (1 vote)

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 271