عکس العمل قرآنی در برابر خیانت همسر

20:43 - 1396/12/21
خیانت

باید پذیرفت که احساس خشم، عصبانیت، شک و تردید، آشفتگی، ترس، درد و رنج، افسردگی و پریشانی برای فردی که احساس خیانت همسرش، در ذهنش رخنه کرده است، کاملاً طبیعی می نمایاند. منتهی باید عکس العمل به شکلی صورت گیرد که راه بازگشت برای طرف مقابل بسته نشود.

چه بسا برخی با مشاهده رفتار همسر خود، جدایی و پایان زندگی زناشویی را انتخاب کنند، اما سوال این است که آیا این روش مناسبی است؟ در این صورت سرنوشت فرزندان طلاق چه می شود و آسیب های که در پیش روی آنهاست را چه باید کرد. آیا فرزندان این حق را دارند که شکایت بکنند و بگویند بر فرض فلانی گناه کرده چرا ما باید تابان آن را پرداخت کنیم ... . یا شخص خطاکار بگوید فرضاً من یک اشتباه کردم آیا سزاوار است راه بازگشت بر روی من بسته شود، بله خطای ایشان در صورت اثبات خیلی بزرگ است و متناسب با آن باید تنبیهی در نظر گرفته شود تا برای بار دیگر به سمت آن گناه نرود.

قرآن کریم در این باره می فرماید: «و كسانى از زنان شما كه مرتكب زنا شوند، چهار نفر از مسلمانان را بعنوان شاهد بر آنها بطلبيد! اگر گواهى دادند، آنان[زنان‏] را در خانه ها(ى خود) نگاه داريد تا مرگشان فرارسد؛ يا اينكه خداوند، راهى براى آنها قرار دهد»[1]

ابتدا باید این نسبت  خیانت ثابت شود و به صرف یک سوء ظن نمی توان دیگران را محکوم کرد. و بنیان خانواده را از هم پاشید، راهی که برخی از شبکه های ماهواره ای در صدد آن هستند تا با ایجاد شک و تردید در بین خانواده ها بنیان خانواده را از هم بپاشند. در این آیه شریفه می فرماید زنا باید اثبات شود و اثبات آن به این است که چهار مرد بر وقوع آن شهادت بدهند و شهادت باید بگونه ای باشد که با چشم خود دیده باشند و هیچ گونه احتمال خلاف آن متصور نباشد.[2] آبروی مومن آنقدر در اسلام اهمیت دارد که اگر سه نفر بر این نسبت زشت شهادت دهند و نفر چهارم نیاید یا نفر چهارمی پیدا نشود، حاکم شرع این سه نفر را به خاطر این نسبتی که ثابت نشده است و آبروی شخصی در معرض خطر قرار گرفته است، تازیانه می زند و شهادت این سه نفر از این پس در هیچ موردی پذیرفته نمی شود.[3] آبروی افراد در اسلام آنچنان اهمیت دارد که حتی اگر شاهد امام علی علیه السلام باشد ولی تعداد شاهدها به چهار نفر نرسد باز شاهد را تازیانه می زنند. امام علی علیه السلام در این رابطه می فرماید: «من نخستين شاهد از شهود چهارگانه زنا نخواهم شد، زيرا بيم دارم كه بعضى از شهود از شهادت دادن سرپيچى كنند و من تازيانه بخورم.» [4] امام (علیه السلام) با این گفتار، رفتار دیگری را به جامعه آموزش می دهد و آن این است که در نسبت دادن این عمل به دیگران شتاب نکنید.

اما اگر این عمل ثابت شد، مفاد آیه 15 سوره نساء که در صدر گذشتT می گوید: «آنان [زنان‏] را در خانه ها (ى خود) نگاه داريد تا مرگشان فرارسد»، این حکم هر چند نسبت به زندان های عمومی به مراتب بهتر است و آسیب های آن را در پی ندارد و فرزندان از حضور و مادر محروم نمی شوند و با این شرایط زمینه توبه برای او فراهم می شود. اما اینکه تا پایان عمر باید در خانه محبوس باشد خیلی سخت است؛ لذا خداوند متعال در ادامه آیه بیان می دارد که این حکم دائمی نیست. آنجا که می فرماید: «يا اينكه خداوند، راهى براى آنها قرار دهد» به همین خاطر حکم حبسِ در خانه که مدت کوتاهی در زمان حیات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله اجرا شد، برداشته شد. البته نباید فراموش شود که در هر صورت تنبیه در انتظار او می باشد اما درجه آن کمتر می شود. برخی از مفسران آیة 2 سوره نور را بیان همین ارفاق می دانند.[5] لذا قرآن می فرماید: «هر يك از زن و مرد زناكار را صد تازيانه بزنيد؛ و نبايد رأفت (و محبّت كاذب) نسبت به آن دو شما را از اجراى حكم الهى مانع شود، اگر به خدا و روز جزا ايمان داريد! و بايد گروهى از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده كنند!»[6] و در اجرای حکم الهی باید با دقت عمل نمود چرا که ایشان حریم ممنوعه را نقض کرده اند و باید طوری با ایشان برخورد شود تا کسی جرأت نزدیک شدن به این وادی ممنوعه را به خود ندهد.[7]

«روز قيامت بعضى از زمامداران را كه يك‏ تازيانه از حد الهى كم كرده‏ اند در صحنه محشر مى ‏آورند و به او گفته مى ‏شود چرا چنين كردى؟ مى‏ گويد: براى رحمت به بندگان تو! پروردگار به او مى‏ گويد: آيا تو نسبت به آنها از من مهربانتر بودى؟! و دستور داده مى‏ شود او را به آتش بي فكنيد! ديگرى را مى‏ آورند كه يك تازيانه بر حد الهى افزوده، به او گفته مى‏ شود: چرا چنين كردى؟ در پاسخ مى‏ گويد: تا بندگانت از معصيت تو خوددارى كنند! خداوند مى‏ فرمايد: تو از من آگاهتر و حكيم‏تر بودى؟! سپس دستور داده مى‏شود او را هم به آتش دوزخ ببرند»[8]

لذا پیشنهاد می شود با بیان دقیق آیات قرآن از ظرفیت بازدارندگی آن کمال استفاده صورت گیرد.

 [1]. النساء: آیة 15. «وَ الَّاتىِ يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَائكُمْ فَاسْتَشهِدُواْ عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِّنكُمْ  فَإِن شهِدُواْ فَأَمْسِكُوهُنَّ فىِ الْبُيُوتِ حَتىَ‏ يَتَوَفَّئهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يجَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلا»
[2] . الکافی، کلینی، محمد بن يعقوب بن اسحاق‏، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1407 ق، چهارم: ج7 ص184 ح4. «الامام الصادق علیه السلام: لَا يُرْجَمُ الرَّجُلُ وَ الْمَرْأَةُ حَتَّى يَشْهَدَ عَلَيْهِمَا أَرْبَعَةُ شُهَدَاءَ عَلَى الْجِمَاعِ وَ الْإِيلَاجِ وَ الْإِدْخَالِ كَالْمِيلِ فِي الْمُكْحُلَةِ»
[3]. النور: آیة 4. «وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثمَّ لَمْ يَأْتُواْ بِأَرْبَعَةِ شهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَ لَا تَقْبَلُواْ لهَمْ شهَادَةً أَبَدًا  وَ أُوْلَئكَ هُمُ الْفَاسِقُون‏»
[4]. الکافی: ج7 ص210 ح2. «الامام علی علیه السلام: لَا أَكُونُ أَوَّلَ الشُّهُودِ الْأَرْبَعَةِ عَلَى الزِّنَى أَخْشَى أَنْ يَنْكُلَ بَعْضُهُمْ فَأُجْلَدَ.»
[5]. ترجمه تفسير الميزان، طباطبايى، سيد محمد حسين، سيد محمد باقر موسوى همدانى‏، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ى مدرسين حوزه علميه قم‏، 1374، پنجم: ج‏4 ص370.
[6]. النور: آیة 2.
[7]. این در صورتی است که زنای غیر محصنه باشد، اما برای زنای محصنه، سنگ سار در نظر گرفته شده است، اما تحقق زنای محصنه به شرایط متعددی وابسته است و به راحتی نمی توان موردی برای آن پیدا نمود. به همین خاطر از صدر اسلام تا کنون موارد آن به حدی اندک است که تقریبا به چشم نمی آید. شاید پرسیده شود پس چرا این حکم قرار داده شده است؟ جواب این است تا کسی به این حرام قبیح و زشت نزدیک نشود.
[8]. تفسير نمونه، ج‏14، ص: 360.

امتیاز: 
No votes yet

نظرات

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 236