هلاکت بعد اتمام حجت

07:00 - 1396/12/22

یکی از مهمترین حکمت‌های معجزه اتمام حجت با ظالمان است.

هلاکت بعد اتمام حجت

اینکه شبه شده اگر انبیا قدرت اعجاز داشتند، چرا با معجزه کافران را نابود نکردند، مثلا گفته شده لازم نبود حضرت موسی(علیه‌السلام) نیل را نصف کند، اگر فرعون را نصف می‌کرد همه نجات پیدا می‌کردند. پیش فرضی نادرست و برخلاف حکمت الهی است، چرا که اگر موسی(علیه‌السلام) فرعون را پیش از سماجتش بر جنایت، با معجزه نابود می‌کرد برخلاف حکمت بود. خداوند راه انبیای خود را با معجزه روشن می‌‏كند تا منكران رسالت پس از اتمام حجّت به هلاكت برسند: «لِيُهلِك مَنَ هَلَك عَن بيَّنةَ وَ يَحيي مَن حَيَّ عَن بيَّنة [انفال/42 ]  تا آنها كه هلاك مى‏‌شوند، از روى اتمام حجّت باشد» لذا اگر حقانیت دعوت انبیا در حد اعجاز روشن شد و ظالمی در برابر دعوت انبيا ايستاد، خداوند متعال بعد از اتمام حجّت به حيات آنها در نهايت خواری خاتمه می‌‏دهد، چنانکه فرعون نیز بعد از اینکه تمام حجت های الهی و اعجازهایی که از حضرت موسی(علیه‌السلام) دید، باز بر حق ستیزی سماجت کرد، حقیرانه در نیل غرق شد. پس باید حجت بر مردم و لو آن شخص فرعون باشد تمام شود تا عذاب الهی نازل گردد. قرآن کریم نیز در این زمینه می‌فرماید: «رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ [نساء/165] پيامبرانى (را فرستاديم) كه بشارت‌دهنده و بيم‌دهنده بودند، تا پس از پيامبران، براى مردم بر خدا حجّتى نباشد».

علاوه بر اتمام حجت با فرعونیان در این بحث موضوع امتحان مومنان با سختی‌ها نیز اجتناب ناپذیراست، زیرا که اگر حضرت موسی(علیه‌السلام) با اعجاز در همان ابتدا فرعون را هلاک می‌کرد صدق ایمان خیلی از افراد مشخص نمی‌شد و همه حتی خود فرعونیان ادعای ایمان می کردند. در موارد این چنینی برای جداساختن و شناخته شدن راست‌گویان از مدعیان دروغ‌گو و برای خالص و ناب شدن مؤمنین، لازم است ظالمان در همان ابتدا نابود نشوند، تا اگر افرادی گرایش به ظالمان دارند مسیر خود را از مومنان راستین جدا کنند. چنانکه قرآن کریم تاکید می کند: «وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَلَیعْلَمَنَّ الْکَاذِبِینَ[عنکبوت / 3] و به تحقیق کسانی که قبل از آنها بودند را نیز امتحان کردیم، پس خداوند هم کسانی که صادق هستند و هم دروغ‌گویان را مشخص و معلوم می کند.»  این موضوع بیان‌گر این است که مومنان نیز برای صدق ایمان خود باید در برابر ظلم‌های فرعونیان از خود پایمردی بر ایمان داشته باشند، لذا همه انبیا و اولیای الهی در معرض آزمایش‌های الهی قراردارند. قرآن مجید با اشاره به امتحان عمومی مومنان می فرماید: «اَحَسِبَ النَّاسُ أنْ یُتْرَکُوا أنْ یَقُولُوا آمَنَّا و هُم لا یُفتَنُونَ [عنکبوت / 2] آیا مردم گمان کردند همین که بگویند: ایمان آوردیم به حال خود رها می شوند و آزمایش نخواهند شد؟» حال فرض بگیریم حضرت موسی(علیه‌السلام) فرعون را در همان ابتدا با اعجاز نابود می‌کرد، کاملا مشخص بود که همه فرعونیان به حضرت موسی(علیه‌السلام) می گرویدند ولو آنان که در قلب شان عداوت و دشمنی با حضرت موسی(علیه‌السلام) را داشتند، لذا حقیقت و حقانیت افراد و صدق ادعای مومنان روشن نمی‌شد.

در نتیجه: حضرت موسی(علیه‌السلام) حقانیت خود را با معجزات فراوان و در نهایت شکافتن نیل اثبات کرد و نادرستی روش فرعون و فرعونیان را نیز بر ملا ساخت، حال مردم خود باید تصمیم بگیرند که با فرعون باشند یا موسی(علیه‌السلام).

امتیاز: 
No votes yet

نظرات

تصویر rezaee
نویسنده rezaee در

با سلام و احترام متقابل و ممنون از حسن انتخاب حضرت عالی

تصویر کمالی
نویسنده کمالی در

با سلام و احترام

مطلب شما در کانال اعتقادات منتشر شد.

تصویر rezaee
نویسنده rezaee در

با سلام و احترام متقابل و ممنون از حسن انتخاب حضرت عالی

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 238