جهالت و نادانی در مورد قرآن تا کجا!

23:56 - 1395/11/02

عده ای از روی نادانی و جهالت فکر می کنند که قرآن کریم هیچ چیزی را صراحتا حرام نکرده است، در حالی که قران کریم در آیات متعددی خوردن برخی چیزها و بعضی از اعمال را صراحتا تحریم کرده است.

حرمت اعمال در قرآن

خداوند متعال دین را برای رسیدن به سعادت و خوشبختی بشریت قرار داد و نیز قرآن کریم را فرو فرستاد تا  به این وسیله، دستورات خویش و بایدها و نبایدهای لازم و ضروری برای هدایت بشر را به او برساند.  
با کمی مطالعه در دین اسلام به خصوص قرآن کریم در می یابیم که خداوند متعال هر آن چه را که انسان در راه رسیدن به کمال به آن نیاز دارد، سفارش و واجب کرده و هر آن چه را که مانع از رسیدن او به کمال و سعادت حقیقی می باشد و برای او ضرر دارد، تحریم کرده است.

با این وجود عده ای از سر نادانی و جهالت به خیال خود در این امر خدشه کرده و عنوان می کنند که خداوند چیزی را بر بندگان حرام نکرده است و مضحکانه تر از آن می گویند قرآن کریم تنها به نوشیدن شراب اشاره کرده است و فرموده: آن برای شما ضرر دارد و از آنجایی که مردم آن زمان بی سواد بودن، آن را تحریم نکرده است.

این در حالی است که قرآن کریم می فرماید: «وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ [انعام / 119] به تحقیق كه خداوند آنچه را که بر شما حرام كرده است، به تفصیل و کامل برايتان شرح داده است.»

در این نوشتار به چند نمونه از چیزهایی که قرآن کریم به حرمت آنها تصریح کرده است اشاره می کنیم و حرمت نوشیدن شراب در قرآن کریم را بیان می کنیم.

خداوند متعال در سوره مائده به تفصیل چیزهایی که خوردن آنها بر انسان حرام است پراخته و می فرماید: «حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ و الدم و لحم الخنزير وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِه وَ الْمُنْخَنِقَةُ و الْمَوْقُوذَة و الْمُتَرَدِّيَةُ و الْنطيحة و مَا أَكلَ‏َ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ و ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بالْأَزْلام أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بالْأَزْلام[مائده/3] مرده، خون، خوک، هر حيوانى كه به هنگام كشتنش نام ديگرى جز «اللّه» را بر او بگويند، حيوانات خفه‌شده، کتک خورده، حيوان پرتاب‌شده، حيوان شاخ‌زده‌شده، آنچه درّنده (از آن) خورده، هر چه بر آستان بتان ذبح شود و آنچه به وسيله تيرهاى قمار قسمت شود بر شما حرام شده است.»

 همچنین قرآن کریم به حرمت ربا تصریح می‌کند و در مورد عواقب دردناک خوردن آن می فرماید: الَّذينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلاَّ كَما يَقُومُ الَّذي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا[بقره/275] كسانى كه ربا مى‏ خورند رفتار و كردارشان مانند شخص جن زده و فريب خورده شيطان است و چون‏ ربا خوران خوب و بد را تميز نمى ‏دهند، مى‏ گويند خريد و فروش هم مثل رباست، با اين‌كه خدا خريد و فروش را حلال و ربا را حرام كرده است.»

قرآن کریم فحشای ظاهری و باطنی و ظلم و ستم را حرام کرده است و می فرماید: «قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقّ ‏[اعراف/33] بگو پروردگار من تنها فواحش چه ظاهرى و چه باطنى آن و نيز اثم و ستم بدون حق را تحريم كرده است.» خداوند زنا را از جمله فواحش بر می‌شمرد و می‌فرماید: «وَ لَا تَقْرَبُواْ الزِّنىَ  إِنَّهُ كاَنَ فَاحِشَةً وَ سَاءَ سَبِيلا [اسری/32] و به زنا نزديك نشويد، كه كاری بسيار زشت، و بد مسیرى است.‏» همچنین می‌فرماید: «الزَّانِيَةُ وَ الزَّانىِ فَاجْلِدُواْ كلُ‏َّ وَاحِدٍ مِّنهْمَا مِاْئَةَ جَلْدَةٍ و... [نور/2] هر يك از زن و مرد زناكار را صد تازيانه بزنيد و ...» آیا می شود این چنین خداوند دستور به ترک زنا بدهد و برای آن مجازات و حد قرار دهد اما حرام نباشد؟!

حرمت شراب نیز به دلیل محیط فرهنگی و  عادات و رسوم عرب جاهلی در چندین مرحله و به تدریج اعلام شد، ابتدا خداوند در مورد شراب فرمودند: «یسئَلُونَک عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیسِرِ قُلْ فِیهِمَا إِثْمٌ کبِیرٌ وَ مَنَفِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُمَا أَکبرُ مِن نَّفْعِهِمَا ‏[بقره/219]در باره شراب و قمار، از تو می‏ پرسند، بگو: «در آن دو، گناهی بزرگ، و سودهایی برای مردم است، ولی گناهشان از سودشان بزرگ تر است.»
پس از آن خداوند در سوره مائده، نوشیدن شراب و قمار بازی را اعمالی پليد و از ابزار شيطان معرفی می کند: «یأَیهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا إِنَّمَا الخْمْرُ وَ الْمَیسرُ وَ الأَنصاب وَ الأَزْلَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشیطنِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ‏[مائده/90]ای کسانی که ایمان آورده ‏اید، شراب و قمار و بت ها و تیرهای قرعه پلیدند [و] از عمل شیطانند. پس، از آنها دوری گزینید، باشد که رستگار شوید.» اگر به کلام معصومین(علیهم السلام) که مفسران حقیقی قرآن کریم هستند مراجعه کنیم خواهیم دید که به صراحت حرمت شراب بیان شده است؛ به طور مثال امام باقر(علیه‌السلام) فرمود: «رسول اللَّه (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرموده است: «هر خمری مسکر است و هر مسکری حرام است.»[1]
همچنین امام کاظم(علیه‌السلام) فرمودند: «خداى تعالى شراب را حرام نكرده از جهت اين‌كه با اسم آن دشمن است، بلكه آن را تحريم فرموده به خاطر آثار سوء و عاقبت وخيم آن، بنابراين هر چيزى كه در اثر و عاقبت سوء، با آن شريك باشد آن هم خمر و حرام است.»[2]

در نتیجه: بسیاری از اعمال حرام در قرآن کریم ذکر شده است و اگر برخی بگویند که در قرآن کریم چیزی حرام نشده است، دلیل عدم آگاهی آنان از قرآن کریم است. همچنین آیاتی در قرآن کریم وجود دارد که شراب را پلیدی و عمل شیطان خوانده است که دال بر حرمت خوردن آن است.

________________________________________________
پی‌نوشت
[1]. اصول كافى شیخ کلینی، ترجمه کمره ای، ناشر: اسوه، قم، 1375، ص 112 ح 221. كافى ج 6 ص 412 .
[2]. همان، ج6، ص415.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.