واژهای بزرگ

  قبول دارین گاهی....

خیلی راحت ،برای اشتباهات متداول و بد اقبالی ها مون تو زندگی ، نام وحشناک ((شکست ))رو انتخاب می کنیم ودر هر خلوتی خودمون رو مواخذه میکنیم...!

خیلی راحت، برای اشتباهات و خطاهای متداول آدم های اطرافمون نام تلخ ((ناجوانمردی)) رو انتخاب میکنیم و به خاطرش سال ها ازشون کینه به دل میگیریم..!.

خیلی راحت، روی دوست داشتن ها ی سادمون  نام بزرگ و پرعظمت ((عشق)) رو می ذاریم و با بی سرانجامیش روزها و ساعت ها و بلکه سال ها غصه میخوریم واشک میریزیم...!

خیلی  راحت، روی مشغله ها ی بی شمار آدم های مورد توجهمون  نام (( فراموشی و طرد )) رو می ذاریم وبه خاطرش  ناراحت می شیم و به انزوا کشیده میشیم....

خیلی راحت، صرف نداشتن یه دوست صممیمی و خوب رو به یک ((تنهایی عمیق )) تعبیر می کنیم واز دنیا و آدماش

می بریم...!

و خیلی وقت ها، خداحافظی های بیشمار ما مفهوم (( پایان )) رو داشته در حالی که همیشه امید دیداری بوده و هست...!

...

((قبول دارین گاهی درگیری ما بیشتر با واژه های تلخه تا با احساس های تلخ ...!!!؟؟؟))

 

http://welayatnet.com/node/46354

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.