عصبی ام و به خودکشی فکر میکنم

سلام. من یه دختر 15 ساله ام . من خیلی خسته و درمانده شدم . دیگه واقعا نمیکشم یه وقتایی حتی به خودکشی فکر می کنم .دیگه واقعا خسته شدم خانوادم واقعا درکم نمیکنند همش حس میکنم دارم اذیت میشم همه چیز برخلاف منه. خانوادم که همیشه یه ساز دیگه میزنن و خودمم یه ساز دیگه . دیگه نمیدونم باید چیکار کنم دلم میخواد یه بار یه جا خود واقعیم باشم . همیشه سعی کردم نزارم کسی به غیر از خانوادم متوجه حال من بشن همیشه خندیدم و سعی کردم به همه بگم به خودم افتخار میکنم اما من همیشه از درون تهی بودم. چیکار باید کنم؟ خانوادم تا حدودی مذهبی ان و عقایدمون با هم نمیخونه شاید دلایلم مسخره باشه ولی هیچکس از فشار عصبی که روی من هست خبر نداره دیگه نمیدونم باید چیکار کنم

-------------------------------------

کاربران محترم مي‌توانيد در همين بحث و يا مباحث ديگر انجمن نيز شرکت داشته باشيد: http://www.welayatnet.com/fa/forums
همچنين مي‌توانيد سوالات جديد خود را از طريق اين آدرس ارسال کنيد: http://www.welayatnet.com/fa/node/add/forum
تمامي کاربران مي‌توانند با عضويت در سايت نظرات و سوالاتي را که ارسال ميکنند را به عنوان يک رزومه فعاليتي براي خود محفوظ نگه‌دارند و به آن استناد کنند و همچنين نظراتشان جهت نمايش، ديگر منتظر تاييد مديرانجمن نيز نباشد؛ براي عضويت در سايت به آدرس مقابل مراجعه فرمائيد: www.welayatnet.com/fa/user/register

http://welayatnet.com/node/141760

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
تصویر montazer
نویسنده montazer در

با سلام و عرض تشکر از سوالی که در انجمن رهروان ولایت مطرح نموده‌اید.
ما هم از احساسی که شما در ارتباط با خانواده‌تان پیدا کرده‌اید بسیار متاسفیم و آرزو می‌کنیم به همین زودی مشکل شما حل شود.
آنچه برای ما مسلم است که هر مشکلی راه حلی دارد که اگر نتواند صددرصد مشکل را حل نماید لااقل بخش زیادی از مشکل را حل خواهد کرد. بنابراین شما باید به دنبال آن راه حل بگردید.
برای این‌که بتوانید مشکلات فی ما بین خود و خانواده‌تان را حل نمایید  و به نوعی درک متقابل را افزایش دهید تا به یک آرامش نسبی دست یابید حتما باید با خانواده وارد گفتگو شوید. شک نکنید که برای این کار نیاز به آموزش و راهنمایی دارید و بدانید که بخش زیادی از مشکل، آن زمانی حل خواهد شد که در یک شرایط آرام حرفها به صورت واضح و درست به یکدیگر منتقل شود و ما پیشنهاد می‌کنیم برای این کار حتما از مسیر مشاوره ورود پیدا کنید تا مشاور در این زمینه به شما کمک نماید تا با دعوت والدین در یک فضای صمیمی بتواند خواسته شما را به درستی و در وجهی مناسب با خانواده‌تان در میان بگذارد و به آنها نیز کمک نماید تا شما را بهتر درک نمایند.
این را به عنوان نکته آخر بیان می‌کنیم که تا فضا متشنج است راهی برای حل اختلافات وجود ندارد.

تصویر montazer
نویسنده montazer در

با سلام سوال شما در نوبت پاسخگویی قرار گرفت

تصویر ناشناس
نویسنده ناشناس در

این اقتضای سن جوانیه؛ اولهاش شما دوست داری ابراز وجود کنی؛ در حالیکه شاید نظرت درست نیست و حرف پدر و مادرت صحیحه. اون موقع، که باهات مخالفت میکنن احساس میکنی کسی بهت اهمیت نمیده؛ در حالیکه شاید اونها خیر تو را میخوان ولی تو متوجه نیستی و بعلت غرور جوانی که داری، اذیت میشی.

البته بعضی خانواده ها هم که باید بیشتر حواسشون به این موضوع باشه، نیست و فکر میکنن هنوز نوجوانشون بچه هست و حقی براش قایل نمیشن.

شما بهتره کمی منطقی تر فکر کنی؛ ضمناً کتاب "خودتان باشید، نقشهای قبلی همگی اجرا شده اند" هم بخونید، بد نیست.

یکی دو سال دیگه که انشاله برید دانشگاه و دوری بینتون بیفته، همگی دلتون برای هم تنگ میشه.

این دو سه سال رو تحمل کن لطفا

تصویر ناشناس
نویسنده ناشناس در

مواظب باش خسر الدنیا و الاخره نشی

 

تصویر ZARRII
نویسنده ZARRII در

دیگه بیشتر از این؟

تصویر ناشناس
نویسنده ناشناس در

تک فرزندی؟

به نظر خیلی لج باز میایی

درسته؟

تصویر ZARRII
نویسنده ZARRII در

نه تک فرزند نیستم . ولی شاید کمی لجباز باشم

تصویر ناشناس
نویسنده ناشناس در

یکم بیشتر از یکم

باور کن

خانوادت بیشعور نیستند!

دوستت دارند

تجربشون بیشتره

خیرت رو میخواند

این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.