افزودن دیدگاه

تصویر mostafavi
نویسنده mostafavi در

به نظر می‌آید که شما دچار خطای شناختی شده‌اید و تا این خطای شناختی خود را اصلاح نکنید، دیدگاه و نگرشتان نسبت به مشکلی که دچارش هستید و همچنین ازدواج تغییر نخواهد کرد. در ادامه به نمونه‌هایی از خطاهای شناختی شما اشاره می‌کنم. اگر واقعا به دنبال درمان باشید، توصیه می‌کنم حتما نزد یک مشاور دینی به صورت حضوری مراجعه کنید.

1- اینکه می‌گویید: «یه کارشناس خبره هیچ وقت، ازدواج رو به عنوان راه درمان اصلی برای این موضوع مطرح نمیکنه»، نمی‌دانم باز بر چه اساسی این را مطرح می‌کنید؟ آیا شما نظرات همه کارشناسان و مشاوران در این زمینه را می‌دانید؟ در این که ازدواج یکی از راههای درمان هست، شکی نیست و افرادی که دچار خودارضایی هستند، گاهی با ازدواج مشکلشان برطرف می‌شود. گاهی علاوه بر ازدواج نیازمند مشاوره در این زمینه هستند. البته مواردی هم هستند که با مشاوره و بدون ازدواج، صرفا با کنترل و مدیریت غریزه جنسی‌شان درمان می‌شوند، ولی این روش پایداری نیست، بلکه در کنار آن، توصیه به ازدواج هم می‌شود؛ زیرا بالاخره فرد بنا نیست که تا آخر عمر غریزه جنسی‌اش را سرکوب کند. برهمین اساس به چنین افرادی توصیه به ازدواج می‌شود.

در این که ممکن است در طول درمان، به فرد پیشنهاد شود که به مشاوران طب سنتی یا متخصصان دیگر مراجعه کند، منافاتی ندارد و کاملا طبیعی است.

2- اینکه می‌گویید: «من هیچ وجوبی برای ازدواج نمیبینم چون همین اسلامی که همچین حکمی داده قبلش هم گفته کسانی که شرایط اردواج نداره( حالا شرایط هم میتونه اقتصادی هم سلامتی هم فرهنگی و خیلی چیزای دیگه) باید عفت و پاکی پیشه کنه. تو شرایط منم که از نظر سلامتی دارای نقص زیادیم و به این راحتیا درمان پذیر نیس نباید به فکر ازدواج باشم.» درست نیست و کاملا اشتباه می‌کنید.
همانطور که قبلا هم گفتم براساس آموزه‌های دینی، کسی که نیاز به ازدواج دارد و ترس به گناه افتادن دارد، ازدواج بر او واجب است تا چه رسد به کسی که دچار گناه شده باشد. درباره وضعیت شما که به خودارضایی گرفتار شدید، ازدواج می‌تواند برای شما واجب باشد. اما اینکه چون در حال حاضر گرفتار خودارضایی هستید، نباید به فکر ازدواج باشید، این تصور شماست و اگر اینجا شما مشکلتان را مطرح کردید و به دنبال مشورت و کمک گرفتن هستید، توصیه بنده به شما این است که برای ازدواج اقدام کنید یا حداقل برای آینده نزدیک شرایط و امکانات ازدواج را فراهم کنید. 
آیا شما از جهت جسمی مشکل دارید؟ آیا به متخصص اورلوژی مراجعه کردید و به شما گفته از جهت جسمی مشکل دارید و نباید ازدواج کنید؟ آیا اصلا متخصص یا کارشناسی به شما گفته که نباید ازدواج کنید یا اینکه صرفا برداشتهای شماست که از ازدواج پرهیز می‌کنید؟

3- اینکه فکر می‌کنید که پاکی و سلامتی ارتباط تنگاتنگی دارند، باید عرض کنم اینگونه نیست؛ زیرا امکان دارد که فردی پاک باشد ولی سلامتی جنسی نداشته باشد به دلایل دیگری. اما اینکه هرکسی که پاک نیست یعنی سالم نیست و نباید ازدواج کند، درست نیست. به نظرتان آیا همه افراد مجرد پاک شدند و بعد ازدواج کردند؟ بسیاری از افراد علیرغم اینکه در گذشته و دوران مجردی خطاهایی داشتند، ولی توبه کردند و برای خلاصی از گناه ازدواج کردند و مشکلی هم نداشتند. البته یک عده‌ای هم هستند که متاسفانه خطاهای مجردی خودشان را در دروان متاهلی هم ادامه دادند؛ چرا که اصلا به دنبال درمان و رفع مشکلشان نبودند. بنابراین بین کسی که اشتباهش را قبول دارد و به دنبال درمان باشد با کسی که اصلا مشکلش برایش مهم نیست و به دنبال درمان هم نیست تقاوت وجود دارد.

4- اینکه می‌گویید: «این فشار روحی و جنسی که وجود داره برای یه دوره خاص( مخصوصا جوونی) هستش که خوب اینم با عمل به راهکارای مربوط به سرکوب و کنترلش میشه مهارش کرد بدون اینکه بخوای به یه ازدواج خفت بار تن بدی.»
چرا باید در دوران مجردی چنین فشارهایی را تحمل کنیم و بخواهیم مدام غرایزمان را سرکوب کنیم وقتی راهکاری به عنوان ازدواج وجود دارد و فرد با ازدواج می‌تواند به آرامش روحی برسد. بله اگر مثلا شرایط حداقل مالی برای ازدواج را ندارید، در اینجا توصیه می‌شود برای مدتی غریزه جنسی خود را با راهکارهایی کنترل و مدیریت کنید تا شرایط اقتصادی شما بهتر شود و بعد ازدواج کنید. البته فردی که می‌خواهد ازدواج کند حتما باید بداند که با ازدواج باید مسئولیت پذیر باشد و دیگر زندگی‌اش دیگر فردی نیست و باید نسبت به شریک زندگی‌اش  تعهد داشته باشد و قرار است باهمدیگر از این زندگی لذت ببرند و مکمل همدیگر باشند.

5- درباره داستان حضرت علی(ع) نیز باید عرض کنم: از جمله مستندات دینی شامل قول، فعل و تقریر معصوم است؛ به عبارتی از آنجایی که معصوم حرف، رفتار و اعمالش عاری از خطا و گناه است و الگوی جامعه است و بناست جامعه را به تکامل و سعادت برساند، بنابراین هرگونه قول، فعل و تقریر او مورد استناد قرار می‌گیرد و براساس ان عمل می‌شود؛ چرا که امام بناست راهنما و الگوی جامعه باشد و اگر رفتار حضرت علی (ع) با آن فرد کذایی تنها مختص خود حضرت بوده و دیگران نباید از این رفتار حضرت الگوبرداری کنند، حتما وی اعلام می‌کرد که این مورد خاص بوده است و نباید مثلا به چنین فردی زن داد. علاوه براین داستان، فرمایشات معصومین درباره خوف به گناه افتادن و امر به ازدواج فراوان وجود دارد که اگر کسی حتی ترس به گناه افتادن دارد، باید ازدواج کند و هیچ جا مطرح نشده است که چنین فردی نباید ازدواج کند!

موفق باشید.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.