علاء بن كامل

20:30 - 1394/04/08

علاء بن كامل یكی از یاران آن حضرت روزی به محضرش شتافت و التماس دعا گفت، و اضافه نمود كه:‌ای پسر پیامبر صلی الله علیه و آله! از خداوند متعال بخواه كه زندگی راحت و مرفهی داشته باشم! امام صادق علیه السلام پاسخ داد: «لا ادعولك، اطلب كما امرك الله عز وجل؛ (3) من برایت دعا نمی‌كنم، تو [زندگی مرفه و راحت را] از همان راهی بخواه كه خداوند متعال به تو فرمان داده است [یعنی از راه تلاش و كوشش] ..»
بهبود بخشیدن به وضع زندگی و تدارك برخی از برنامه‌های اقتصادی در جامعه نه تنها نقص و عیبی برای یك انسان مسلمان به حساب نمی‌آید، بلكه ناشی از قوت ایمان و اراده استوار او در راه رسیدن به اهداف والای معنوی است. رئیس مذهب جعفری علیه السلام بر این اندیشه پای می‌فشرد كه: «ینبغی للمسلم العاقل ان لا یری ظاعنا الا فی ثلاث: مرمة لمعاش او تزود لمعاد او لذة فی غیر ذات محرم؛ كوچیدن برای یك مسلمان عاقل شایسته نیست مگر در سه مورد: بهبود بخشیدن به وضع اقتصادی (سفرهای تجارتی و..) . ، كسب توشه آخرت (سفرهای زیارتی) ، رسیدن به لذتهای حلال (سفرهای تفریحی) ..» (4)
امام صادق علیه السلام افزون بر ترغیب بندگان صالح به سوی فعالیتهای اقتصادی، خود نیز به غلامش، مصادف، چنین دستور می‌داد: «اتخذ عقدة او ضیعة فان الرجل اذا نزلت به النازلة او المصیبة فذكر ان وراء ظهره ما یقیم عیاله كان اسخی لنفسه؛ (5) مكانی پر درخت و یا ملك ثابت و غیرمنقولی به دست آور! چرا كه هر گاه برای شخصی حادثه‌ای یا مصیبتی رخ نماید و احساس كند كه برای تامین خانواده خود پشتوانه‌ای دارد، روح [و جانش] راحت‌تر خواهد بود..»
پیشوای ششم از افرادی كه در ظاهر زهد فروشی كرده، مردم مسلمان را به بهانه تقوا و ترك دنیا از فعالیتهای اقتصادی منع می‌كردند انتقاد می‌نمود وشیوه غلط آنان را تخطئه می‌كرد. سفیان ثوری از عالمان زهد فروش و ظاهر سازی بود كه علاوه بر مردم عادی، امام صادق علیه السلام را نیز از مظاهر دنیوی منع كرد. او زمانی مشاهده كرد كه امام صادق علیه السلام لباس نو و مناسبی پوشیده است، به امام علیه السلام گفت: تو نباید خود را به زیورهای دنیا آلوده سازی! برای تو زهد و تقوا و دوری از دنیا و مظاهر آن شایسته است. امام صادق علیه السلام با پاسخهای منطقی خویش وی را به اشتباهات خود واقف ساخت و از تفكرات صوفی مآبانه و انحرافی وی به شدت انتقاد نمود و فرمود: «می خواهم به تو سخنی بگویم، خوب توجه كن، سخن من به دنیا و آخرتت مفید خواهد بود.‌ای سفیان! رسول گرامی اسلام در زمانی زندگی می‌كرد كه عموم مردم از نظر اقتصادی در مضیقه بودند و پیامبر صلی الله علیه و آله خود را با آنان در زندگی ساده و فقیرانه هماهنگ می‌كرد، اما اگر روزگاری وضع معیشتی مردم بهتر شد اهل ایمان و نیكان و خوبان روزگار به بهره گیری از آن سزاوارترند نه انسانهای فاجر و منافق و كافر.‌ای ثوری! به خدا سوگند! در عین حالی كه وضع معیشتی خوبی دارم و از نعمتها و موهبتهای خداوند متعال كمال بهره را می‌برم، اما از روزی كه خود را شناخته‌ام شب و روزی بر من نمی‌گذرد مگر آنكه حقوق مالی خود را بر طبق فرمان خداوند متعال كه بر من واجب كرده است، ادا می‌كنم و به مصرف مناسبش می‌رسانم..» (6)

این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.