فرآیند ارتباطات

16:43 - 1394/01/09

فرایند كلی ارتباطات به طوری كه در شكل زیر نشان داده شده است، شامل پنج عنصر است كه عبارتند از: فرستنده، پیام، وسیله، گیرنده و بازخور. این فرآیند را می‌توان به این صورت خلاصه كرد؛ چه كسی... چه می‌گوید... به چه طریق... به چه كسی... با چه تاثیری.
در ذیل به تشریح هر یك از این عناصر پرداخته می‌شود:
فرستنده پیام
اولین مرحله از فرآیند ارتباطات، مربوط به فرستنده پیام است. در واقع، مبلغین نقش فرستنده پیام را ایفا می‌كنند؛ زیرا آن‌ها هستند كه پیام دین را به گوش افراد جامعه می‌رسانند.
یكی از عواملی كه در این مرحله می‌تواند نقش مهمی داشته باشد، اعتبار و شخصیت فرستنده پیام است؛ بدین معنا كه اگر گوینده پیام از نظر دریافت كننده پیام (مخاطب) اعتبار زیادی داشته باشد، پیام او جدی گرفته شده و مورد قبول قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، وقتی مخاطبین، اعتماد و اطمینان به سخنران داشته باشند و برای او احترام قائل شوند، با دقت بیشتری به سخنان او گوش فرا می‌دهند؛ در نتیجه پیام او را به گونه‌ای دریافت می‌كنند كه هماهنگ یا حداقل نزدیك به مقصود اوست. بر عكس، چنانچه گوینده مورد اعتماد مخاطب نباشد، او توجه لازم به سخنان گوینده نمی‌كند و در مواردی سعی می‌كند كلام او را زیر ذره بین بگذارد و عملا معانی و مفاهیمی را دنبال می‌كند كه مورد نظر گوینده نبوده است.
بسیاری از تبلیغات امروز دشمنان بر علیه روحانیت دقیقا در جهت كاهش اعتماد مردم و در نتیجه عدم پذیرش پیام‌های دینی آنان است.
بر این اساس برای مبلغین ضروری است كه با كسب ویژگی‌های لازم، بر اعتبار و موقعیت خود بیفزایند. كسانی كه بخواهند به این مقصود دست یابند، لازم است به كسب برخی از ویژگی‌ها بپردازند كه ذیلا مورد بحث قرار می‌گیرد:

این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.